Win.ini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

WIN.INI to plik inicjalizacyjny używany we wcześniejszych wersjach systemu Microsoft Windows (Windows 1.x, 2.x, 3.x, NT 3.x) do przechowywania informacji konfiguracyjnych systemu (np. czcionki, wygaszacz ekranu, wygląd okien). W systemach Windows 9x niektóre ustawienia zawarte w Win.ini były jeszcze respektowane, ale plik zaczął być zastępowany rejestrem systemu Windows. W systemach Windows NT 4.0, Windows 2000, Windows XP, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008 i Windows 7 plik Win.ini jest obecny, ale nie ma żadnego wpływu na funkcjonowanie systemu. Służy on tylko do zapewnienia zgodności z aplikacjami 16-bitowymi (tylko wersje 32-bitowe tych systemów) i najstarszymi aplikacjami 32-bitowymi. Po świeżej instalacji systemu Windows XP i nowszych plik Win.ini jest pusty.

Ponadto w systemach Windows 1.x i Windows 2.x aplikacje zapisywały swoje dane konfiguracyjne w pliku Win.ini. Począwszy od Windows 3.x aplikacje zaczęły zapisywać takie dane w swoich własnych plikach INI i coraz rzadziej zapisywały je do Win.ini[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]