Wincenty Kluczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wincenty Kluczyński
Sługa Boży
arcybiskup tytularny Philippopolis in Thracia
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 września 1847
Szarkowszczyzna
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1917
Ałupka
arcybiskup mohylewski
Okres sprawowania 1910–1914
arcybiskup tytularny Philippopolis in Thracia
Okres sprawowania 1914–1917
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 września 1871
Nominacja biskupia 7 kwietnia 1910
Sakra biskupia 29 maja 1910

Wincenty Kluczyński (ur. 30 września 1847 w Szarkowszczyznie, zm. 23 lutego 1917 w Ałupce na Krymie) − polski duchowny katolicki, arcybiskup mohylewski, sługa Boży Kościoła katolickiego.

Urodził się 30 września 1847 w Szarkowszczyznie w powiecie dziśnieńskim jako najstarszy z trzech synów Adolfa Kluczyńskiego, pisarza gminnego i Franciszki z Korsaków. Do szkoły chodził w Dyneburgu. W 1865 wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. W 1867 r. został wysłany do Akademii Duchownej rzymskokatolickiej w Petersburgu. Ukończył ją w roku 1871 zdobywając stopień magistra teologii i został wyświęcony na kapłana w Kownie przez biskupa żmudzkiego, Macieja Wołonczewskiego. Tego samego roku zostaje powołany na profesora Seminarium Duchownego w Wilnie.

W 1889 jako spowiednik Bronisławy Stankowicz CSA zainicjował powołanie bezhabitowego Zgromadzenia Sióstr od Aniołów w Wilnie. Nominowany na arcybiskupa mohylewskiego w 1910. Jako duchowny i zwierzchnik archidiecezji katolickiej obejmującej terytorium niemal całej Rosji, cierpiał szykany ze strony władz carskich. Archidiecezją rządził w latach 1910-1914. Papież Benedykt XV przyjął jego rezygnację w 1914. Otrzymał tytularne arcybiskupstwo Philippopolis w Tracji. Następnie do śmierci przebywał głównie na Krymie. Po śmierci przewieziono jego ciało do Petersburga i złożono na cmentarzy Wyborskim.[1] W 1929 ciało jego zostało przewiezione do Wilna i 17 kwietnia pochowane w katedrze wileńskiej.[2]

Bp Władysław Blin - ordynariusz diecezji witebskiej - podjął na prośbę Sióstr od Aniołów starania o rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego abp. Wincentego Kluczyńskiego i mianował w tym celu postulatora - ks. Adama Sikorskiego MIC.[3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ks. Franciszek Rutkowski, Ks. Wincenty Kluczyński, polona.pl, 1929 [dostęp 2018-03-30].
  2. Kłos Józef. Red., Przewodnik Katolicki. 1929 R.35 nr21, 1929 [dostęp 2018-03-30].
  3. Abp Wincenty Kluczyński - kandydat na ołtarze z Białorusi. [dostęp 2012-05-24].