Wincenty Mieczysław Zawadzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Wincentego Mieczysława Zawadzkiego na cmentarzu w Będzinie

Wincenty Mieczysław Zawadzki (ur. 22 stycznia 1894, Częstochowa, zm. 11 czerwca 1975, Będzin) – polski ksiądz katolicki, prałat, kanonik honorowy kapituły częstochowskiej, wieloletni proboszcz parafii św. Trójcy w Będzinie w latach 1937-1970.

Życiorys[edytuj]

W 1909 r. wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, które ukończył w 1915 r. Ze względu na młody wiek na kapłana został wyświęcony w 1916 r. w wieku 22 lat. 10 września 1937 r. otrzymał nominację na administratora parafii w Będzinie, a 30 kwietnia 1938, został mianowany jej proboszczem (instalacja 2 października 1937). Parafią tą kierował aż do grudnia 1970 roku.

W nocy z 8 na 9 września 1939 r. uratował grupę kilkunastu Żydów obywateli miasta Będzina uciekających przed Niemcami, otwierając przed nimi bramy ogrodu kościelnego na Górze Zamkowej, oraz dając im schronienie[1]. Za czyn ten został w 1989 r. pośmiertnie odznaczony izraelskim medalem "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata"

W 1952 r. liczba wiernych w parafii Św. Trójcy dochodziła do 30 tysięcy osób. Z tego względu 14 sierpnia władze diecezjalne zleciły stworzenie na Małobądzu nowej parafii. Władze miasta odmówiły wyrażenie zgody na jej utworzenie. Prowizoryczną kaplicę, jaką utworzono w domu Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP zgodnie z dekretem rządowym z 9 lutego 1953 r. musiano zlikwidować. W 1957 r. sytuacja stała się na tyle naglącym problemem, że ksiądz Mieczysław Zawadzki nie oglądając się na protesty władz wydał 13 października dekret powołujący nową parafię. Pierwszym kościelnym administratorem nowej parafii Św. Jana Chrzciciela został ks. Zygmunt Zahorski. Mimo to władze miasta nie ustępowały i pomimo przekazania przez ks. Zawadzkiego kościelnego terenu pod budowę nowego kościoła, nie udało się uzyskać zgody na jego budowę. W 1958 r. nowym proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela został ks. Wacław Wiciński, któremu udało się z pomocą parafian i decyzji ks. Zawadzkiego, aby co niedzielna taca z kościoła Św. Trójcy szła na cele budowy nowego kościoła, zbudować prowizoryczną kaplicę. Zgodę na budowę trwałego kościoła uzyskano w 1983 r.

W latach 1952-1971 w związku ze szkodami górniczymi został przeprowadzony gruntowny remont kościoła, podczas którego zmieniono wystrój wewnętrzny. Utrzymano jednak jego styl barokowy.

13 grudnia 1970 r. ks. Mieczysław Zawadzki przeszedł na emeryturę. Jego następcą na stanowisku proboszcza został ks. Wacław Wiciński.

Ks. Zawadzki pochowany jest na starym cmentarzu parafialnym na Górce Zamkowej w Będzinie. Ku jego czci 1 września 1993 r. odsłonięto i poświęcono tablicę pamiątkową ufundowaną przez Żydów z Będzina. 27 maja 2008 r. imię ks. prałata M. Zawadzkiego otrzymał plac przy kościele św. Trójcy w Będzinie.

Przypisy

  1. Niemcy zapewne za zgodą sprawującego wówczas wojskowe rządy w Zagłębiu Dąbrowskim gen. płk. Wilhelma Lista, a zwłaszcza dowódcy specjalnej Grupy Operacyjnej hitlerowskich sił bezpieczeństwa, SS-Gruppenfuhrera Udo von Woyrscha podpalili wówczas będzińską synagogę, w której modlili się zgromadzeni mieszkańcy. Jednocześnie otoczyli domy przy ulicy Plebańskiej, Kościelnej i Kołłątaja zamieszkane głównie przez Żydów. Do osób, które zaczęły wybiegać z domów, by ratować swoje życie i dobytek otworzyli ogień żołnierze niemieccy. W tym momencie przyszedł im z pomocą ks. Mieczysław Zawadzki. Nie był to zresztą koniec prowokacji. Jeszcze tej samej nocy Niemcy aresztowali 42 Polaków, których oskarżono o podpalenie żydowskich domów. Aresztowani zaprzeczyli, ale gdy im obiecano, że jeżeli się przyznają wrócą do domu, część zdecydowała się przyznać do wywołania antysemickich ekscesów. Uwięzionych jeszcze tego samego dnia rozstrzelano i kazano pochować ks. Zawadzkiemu jako podpalaczy, zob. Jan Przemsza-Zieliński, Zagłębie Dąbrowskie w II wojnie światowej, Sosnowiec 1995, s. 38-39.

Linki zewnętrzne[edytuj]