Wincenty Przybylski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wincenty Przybylski
Ilustracja
plutonowy plutonowy
Data urodzenia 2 lipca 1897
Data śmierci 1951
Przebieg służby
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 41 pułk piechoty
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

Wincenty Przybylski (ur. 2 lipca 1897 w Głuchowie k. Poznania, zm. w 1951 w Krzesinach) – żołnierz armii niemieckiej i plutonowy Wojska Polskiego. Uczestnik I wojny światowej i wojny polsko–bolszewickiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej Walentego i Franciszki z d. Olejniczak[1]. W 1916 wcielony do armii niemieckiej. Po odzyskaniu niepodległości od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim jako żołnierz 12 kompanii 41 pułku piechoty. Wraz z pułkiem walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej.

Szczególnie odznaczył się w walce 30 lipca 1920 pod Topilcem nad Narwią, gdzie "zmobilizował swoich podkomendnych do niezwykłej waleczności. Dopadł i zmusił do ucieczki obsługi km, zdobywając dwa karabiny maszynowe"[1]. Za tę postawę odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Przeniesiony do rezerwy w 1921. Pracował później w Poznaniu w państwowych zakładach mundurowych. Zmarł w 1951 w Krzesinach.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Franciszką Kozłowską. Mieli czworo dzieci[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Polak (red.) 1991 ↓, s. 121.
  2. Smoleń 1929 ↓, s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]