Winiary Dolne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°17'29"N 20°46'27"E
- błąd 39 m
WD 50°21'N, 20°49'E, 50°20'N, 20°49'E
- błąd 19613 m
Odległość 1222 m
Winiary Dolne
wieś
Ilustracja
Kapliczka w Winiarach Dolnych
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Nowy Korczyn
Liczba ludności (2003) 154
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-136[1]
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0256350
Położenie na mapie gminy Nowy Korczyn
Mapa konturowa gminy Nowy Korczyn, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Winiary Dolne”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Winiary Dolne”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Winiary Dolne”
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa konturowa powiatu buskiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Winiary Dolne”
Ziemia50°17′29″N 20°46′27″E/50,291389 20,774167
Strona internetowa

Winiary Dolnewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Nowy Korczyn[2].

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny zielony zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Winiary położone są w Nadnidziańskim Parku Krajobrazowym, pomiędzy dwiema rzekami, Nidą i Wisłą, ok. 2 km na południowy zachód od centrum Nowego Korczyna. Przez wieś przebiega droga krajowa nr 79 z Krakowa do Sandomierza.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Winiary Dolne[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0256366 Winiary Wiślickie kolonia

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1783 r. wieś należąca wówczas do powiatu wiślickiego w województwie sandomierskim była własnością marszałka wielkiego koronnego, starosty wiślickiego, Stanisława Lubomirskiego[5]. W 1864 r. na mocy dekretu cesarza Aleksandra II o uwłaszczeniu włościan wieś stała się własnością jej mieszkańców.

W Królestwie Polskim istniała gmina Winiary Wiślickie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Na kilkunastu hektarach tutejszych pól, opodal drogi krajowej 79, prowadzona jest ekologiczna uprawa lawendy, której okres kwitnienia i zbioru przypada na drugą połowę czerwca[6]. W Winiarach funkcjonuje państwowy dom dziecka.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zespół pałacowy z XIX wieku, park i dawny dwór w przysiółku Winiary Wiślickie; ogrodzony i niedostępny dla zwiedzania; park z końca XVIII w. wpisany jest do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.61 z 14.10.1972)[7],
  • kapliczka i figury przydrożne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1458 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-13].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Franciszek Czaykowski, Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784, Warszawa 2006, s. 302.
  6. Janusz Kędracki: Winiary (pol.). 2005-06-25. [dostęp 2011-06-06].
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 3. [dostęp 2015-10-09].