Winnica (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winnica
Ruiny grangii cysterskiej
Ruiny grangii cysterskiej
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Krotoszyce
Liczba ludności (III 2011) 341[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Tablice rejestracyjne DLE
SIMC 0364819
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Winnica
Winnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Winnica
Winnica
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Winnica
Winnica
Ziemia 51°07′12″N 16°05′03″E/51,120000 16,084167

Winnica (niem. Weinberg) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Geografia[edytuj]

Wieś położona jest w odległości 6,5 km na południowy zachód od granic administracyjnych Legnicy oraz 4,5 km na południowy wschód od Krotoszyc, nad rzeką Nysa Szalona.

Historia[edytuj]

Grunty, na których powstała Winnica, podobnie jak pobliska wieś Słup, w 1177 r. zostały przekazane przez Bolesława Wysokiego (za przyzwoleniem Mieszka III Starego) zakonowi cystersów z Lubiąża. W 1202 r. książę Henryk I Brodaty ufundował tu cystersom oddzielny folwark - grangię, zaś w 1217 r. przy folwarku powstała osada wiejska, która w 1316 r. została odkupiona od Bolesława III Rozrzutnego przez opata lubiąskiego Rudolfa. Podczas wojen husyckich w XV w., Winnica, podobnie jak Słup, została spalona. Odbudowana, swój ponowny rozkwit przeżywała w XVII i XVIII w. gdy dzięki staraniom opatów Nitschego i Brzucha powstały nowe zabudowania dworskie, a miejscowość podniesiono do rangi prepozytury klasztoru. Po sekularyzacji majątków klasztornych na terytorium ówczesnego Królestwa Pruskiego w 1810 r., do 1812 r. folwark prowadził proboszcz. W 1812 odkupił go kancelista z Lubiąża Carl Josef Otto. W połowie XIX w. wieś stała się własnością Marii Luizy Pauliny Hohenzollern-Hechigen. Posiadała wówczas pałac z parkiem, część gospodarczą, kuźnię, dwa młyny wodne, cegielnię, browar i gorzelnię.

W trakcie II wojny światowej zabudowania pocysterskie uległy znacznym zniszczeniom. Do dnia dzisiejszego zachowały się zabudowania mieszkalne i gospodarcze, m.in. dom zakonników z XVIII w. (w ruinie), budynki gospodarcze, mieszkalne, kuźnia oraz ruiny ogrodowego belwederu[2].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • dom administracji cysterskiej, z XVII/XVIII w.
  • kuźnia (w zespole pocysterskim), z XVIII w.

Komunikacja[edytuj]

Do Winnicy można dojechać autobusami PKS[4] oraz mikrobusami prywatnymi z Legnicy.

Turystyka[edytuj]

  • Pozostałości po grangii cysterskiej

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przez Winnicę przebiega oznakowany, zielony szlak turystyczny PTTK:

  • szlak turystyczny zielony Szlak Nad Nysą Szaloną z Czerwonego Kościoła (8,5 km na północ) do Męcinki (8 km na południe od Winnicy) i dalej do Polany pod Górzcem, łączna długość - 19 km);

Ponadto, Winnica stanowi punkt początkowy zielonego szlaku rowerowego:

  • szlak rowerowy zielony Szlak Klasztorny z Winnicy do Lubiąża (8 km na południe od Winnicy)[5];

Ciekawostki[edytuj]

  • Wśród mieszkańców okolicznych wsi funkcjonuje legenda, jakoby posiadłość cystersów z kościołem w pobliskiej miejscowości Słup miał łączyć tunel. Miałyby z niego korzystać siostry zakonu o tak surowej regule, że nie pozwalałaby im ona pokazywać się publicznie.

Literatura[edytuj]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. http://krotoszyce.republika.pl/historia.html Oficjalna witryna gminy Krotoszyce, zakładka Historia
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 30 sierpnia 2012]. s. 93.
  4. http://pks.legnica.pl/rozklad/legnica.htm Według aktualnego rozkładu PKS Legnica
  5. http://infolegnica.pl/?strona=53 Szlaki rowerowe okolic Legnicy

Linki zewnętrzne[edytuj]