Wioślarstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wioślarstwo
Ilustracja
Charakterystyka
Rodzaj sportu sport wodny powierzchniowy
Popularność
Dyscyplina olimpijska od 1900 roku do dziś
Wielka Wioślarska o Puchar Brdy -osada Uniwersytetu Oxford w centrum Bydgoszczy
Dwójka bez sternika
Akademicka ósemka ze sternikiem na Odrze we Wrocławiu
Wnętrze czwórki

Wioślarstwo – niegdyś odmiana transportu (wodnego) współcześnie dyscyplina sportowa polegająca na wprowadzeniu w ruch łodzi pływającej po wodzie przy użyciu siły mięśni wioślarza używającego wioseł jako dźwigni prostej.

Opis dyscypliny[edytuj]

Wioślarz siedzi plecami do zasadniczego kierunku ruchu łodzi. W łodzi wioślarskiej wszystkie części nośne, w tym również osie elementów ruchomych, muszą być trwale przymocowane do kadłuba łodzi, z wyjątkiem wózka, który porusza się po szynach wzdłuż osi podłużnej łodzi. Łodzie poruszane są przy pomocy wioseł opartych w obrotowych dulkach znajdujących się na odsadniach przymocowanych do burt łodzi. Sternik w osadach ze sternikiem, w przeciwieństwie do wioślarzy, zwrócony jest twarzą w kierunku płynięcia łodzi leżąc w części dziobowej lub siedząc z tyłu.

Regaty wioślarskie rozgrywane są na spełniających określone normy akwenach, na wytyczonych bojami torach o długości dwóch kilometrów. W jednym biegu wioślarskim udział bierze sześć osad. Największe światowe zawody wioślarskie prowadzone są systemem FISA polegającym na rozgrywaniu dwóch biegów kwalifikacyjnych: przedbiegów i międzybiegów, podczas których poszczególne osady walczą o prawo startu w półfinałach. Półfinały wyłaniają osady, które startują w finale A (o miejsca 1-6) oraz finale B (o miejsca 7-12). W mniej prestiżowych regatach i przy małej ilości osad kwalifikacja do finału odbywa się na podstawie samych przedbiegów. Pucharowy system wyłaniania osady zwycięskiej stosowany jest w wioślarstwie niezmiernie rzadko m.in. w trakcie corocznych królewskich regat w Henley rozgrywanych na Tamizie.

W wioślarstwie nie prowadzi się rankingu oficjalnych rekordów czasowych.

Pierwsze zawody wioślarskie odbyły się w 1715 roku na Tamizie. W 1893 roku powstała Międzynarodowa Federacja Towarzystw Wioślarskich. Od 1900 r. wioślarstwo jest dyscypliną olimpijską. W Polsce w 1878 roku założono Warszawskie Towarzystwo Wioślarskie, a w roku 1907 powstał Komitet Regatowy, przekształcony w roku 1919 w Polski Związek Towarzystw Wioślarskich.

Konkurencje[edytuj]

Zawody (regaty) rozgrywane są przeważnie na dystansie 2000 m w konkurencjach:

olimpijskich:

  • M1x – jedynka mężczyzn
  • M2x – dwójka podwójna mężczyzn
  • LM2x – dwójka podwójna wagi lekkiej mężczyzn
  • M4x – czwórka podwójna mężczyzn
  • M2 – dwójka bez sternika mężczyzn
  • M4 – czwórka bez sternika mężczyzn
  • LM4 – czwórka bez sternika wagi lekkiej mężczyzn
  • M8+ – ósemka mężczyzn
  • W1x – jedynka kobiet
  • W2x – dwójka podwójna kobiet
  • LW2x – dwójka podwójna wagi lekkiej kobiet
  • W2 – dwójka bez sterniczki kobiet
  • W8+ – ósemka kobiet
  • W4x – czwórka podwójna kobiet

Na igrzyskach olimpijskich rozgrywane są obecnie konkurencje: pięć kobiecych – jedynka, dwójka podwójna, czwórka podwójna, ósemka, dwójka podwójna wagi lekkiej oraz osiem męskich – jedynka, dwójka podwójna, czwórka podwójna, dwójka bez sternika, czwórka bez sternika, ósemka, dwójka podwójna wagi lekkiej, czwórka bez sternika wagi lekkiej.

paraolimpijskich:

  • LTAMix4+ - czwórka ze sternikiem niepełnosprawnych ruchowo i wzrokowo
  • TAMix2x - dwójka podwójna niepełnosprawnych ruchowo
  • ASW1x - jedynka kobiet niepełnosprawnych ruchowo
  • ASM1x - jedynka mężczyzn niepełnosprawnych ruchowo

– nieolimpijskich:

  • LM1x – jedynka wagi lekkiej mężczyzn
  • LM2 – dwójka bez sternika wagi lekkiej mężczyzn
  • M2+ – dwójka ze sternikiem mężczyzn
  • M4+ – czwórka ze sternikiem mężczyzn
  • LM8+ – ósemka wagi lekkiej mężczyzn
  • LM4x – czwórka podwójna wagi lekkiej mężczyzn
  • LW1x – jedynka wagi lekkiej kobiet
  • LW4x – czwórka podwójna wagi lekkiej kobiet
  • W4 – czwórka bez sterniczki kobiet

Kategorie wiekowe[edytuj]

  • 12-14 lat = młodzik
  • 14-16 lat = junior młodszy
  • 16-18 lat = junior
  • 18-23 lat = młodzieżowiec
  • 23 i więcej lat = senior

W corocznie rozgrywanych mistrzostwach świata rywalizacja odbywa się osobno dla kategorii wiekowych: juniorskiej (do 18 roku życia), młodzieżowej (19 – 22 lata) oraz seniorskiej.

Najlepsi polscy wioślarze i wioślarki[edytuj]

Dwukrotna medalistka olimpijska Magdalena Fularczyk-Kozłowska
  • Roger Verey – 2-krotny mistrz Europy 1933, 1935 brązowy medalista igrzysk olimpijskich (dwójka podwójna z Jerzym Ustupskim) 1936
  • Teodor Kocerka – 2-krotny brązowy medalista olimpijski (1952, 1960), mistrz Europy (1955), dwukrotny zdobywca „Diamentowych Wioseł” w jedynkach w Henley na Tamizie[1]
  • Kajetan Broniewski – brązowy medalista w kategorii jedynki na olimpiadzie w Barcelonie w 1992 r.
  • Robert Sycz – brązowy medal Pucharu Narodów (1994), złoty medal mistrzostw świata (1997, 1998), złoty medal igrzysk olimpijskich (2000 Sydney, 2004 Ateny), srebrny medal mistrzostw świata (2001, 2002, 2003), brązowy medal mistrzostw świata (2005)
  • Tomasz Kucharski złoty medal mistrzostw świata (1997,1998), złoty medal igrzysk olimpijskich (2000 Sydney, 2004 Ateny), srebrny medal mistrzostw świata (2001, 2002, 2003)
  • Adam Korol, Marek Kolbowicz – brąz MŚ 1998 (dwójka podwójna),
  • Konrad Wasielewski, Marek Kolbowicz, Michał Jeliński i Adam Korol – srebro MŚ 2002 (czwórka podwójna), brąz MŚ 2003 (czwórka podwójna), złoto MŚ 2005, 2006, 2007, 2009 złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie 2008 (czwórka podwójna)
  • Łukasz Pawłowski, Bartłomiej Pawełczak, Miłosz Bernatajtys, Paweł Rańda – srebrny medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie 2008 (czwórka bez sternika wagi lekkiej)
  • Magdalena Fularczyk-Kozłowska – złoty medal igrzysk olimpijskich (2016 Rio de Janeiro), brązowy medal igrzysk olimpijskich (2012 Londyn), złoty medal mistrzostw świata (2009), dwukrotnie złoty medal mistrzostw Europy (2014, 2015)
  • Natalia Madaj – złoty medal igrzysk olimpijskich (2016 Rio de Janeiro), dwukrotnie złoty medal mistrzostw Europy (2014, 2015)
  • Julia Michalska – brązowy medal igrzysk olimpijskich (2012 Londyn), złoty medal mistrzostw świata (2009)

Medale Polaków na igrzyskach olimpijskich[edytuj]

Polscy złoci medaliści igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) - czwórka podwójna mężczyzn (M4x) Konrad Wasielewski, Marek Kolbowicz, Michał Jeliński, Adam Korol

Kluby wioślarskie[edytuj]

Do czołowych polskich klubów wioślarskich należą:

  • Regionalne Towarzystwo Wioślarskie BYDGOSTIA – Bydgoszcz – powstał 4 grudnia 1928 r., jest 27-krotnym Drużynowym Mistrzem Polski.
  • Bydgoskie Towarzystwo Wioślarskie - pierwszy polski klub wioślarski w Bydgoszczy. Powstał 16 marca 1920 r.
  • Bydgoski Klub Wioślarek - założony w 1927, drugi najstarszy w Polsce żeński klub wioślarski
  • KS PosnaniaPoznań – powstał w 1907 r., zaś jego sekcja wioślarska w 1955 r.
  • Warszawskie Towarzystwo Wioślarskie – najstarszy klub sportowy w Polsce, założony w 1878 roku. Należał do niego między innymi Henryk Sienkiewicz.
  • KW-04 Klub Wioślarski z 1904 roku – najstarszy klub wioślarski Poznania,założony w 1904 roku. Należy do niego Michał Płotkowiak jedyny Polak który uczestniczył i zwyciężył w uniwersyteckich regatach na Tamizie:Oxford-Cambridge Boat Race
  • AZS UMK Toruń - powstał w 1946 r. Jego członkiem i wychowankiem jest m.in. Łukasz Pawłowski.
  • Tryton Poznań - powstał w 1912 r. Jego członkinią jest Julia Michalska, zdobywczyni brązowego medalu na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 2012 roku.
  • KW Wir Iława - Jego członkiem był Miłosz Jankowski, zdobywca rekordu świata na dystansie 500 m ergometrze. (1 minuta 22 sekundy) w kategorii lekkiej. (-75 kg.)
  • Płockie Towarzystwo Wioślarskie- powstał w 1882 r., jeden z najstarszych klubów wioślarskich w Polsce
  • AZS AWFiS Gdańsk, sekcja wioślarska - decyzja o powstaniu sekcji zapadła w 1955 roku. Jeden z trzech klubów w Gdańsku.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zbigniew Kuras: Sport wyczynowy w województwie bydgoskim (pomorskim) w latach 1945-1956 [w:] 100 lat sportu na Kujawach i Pomorzu. Praca zbiorowa pod red. Prof. dr hab. Włodzimierza Jastrzębskiego. Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej oddział w Bydgoszczy 1993

Linki zewnętrzne[edytuj]