Wioślarstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wioślarstwo
Ilustracja
Charakterystyka
Rodzaj sportu sport wodny powierzchniowy
Popularność
Dyscyplina olimpijska od 1900 roku do dziś
Wielka Wioślarska o Puchar Brdy -osada Uniwersytetu Oxford w centrum Bydgoszczy
Dwójka bez sternika
Akademicka ósemka ze sternikiem na Odrze we Wrocławiu
Wnętrze czwórki

Wioślarstwo – niegdyś odmiana transportu (wodnego) współcześnie dyscyplina sportowa polegająca na wprowadzeniu w ruch łodzi pływającej po wodzie przy użyciu siły mięśni wioślarza używającego wioseł jako dźwigni prostej.

Opis dyscypliny[edytuj | edytuj kod]

Wioślarz siedzi plecami do zasadniczego kierunku ruchu łodzi. W łodzi wioślarskiej wszystkie części nośne, w tym również osie elementów ruchomych, muszą być trwale przymocowane do kadłuba łodzi, z wyjątkiem wózka, który porusza się po szynach wzdłuż osi podłużnej łodzi. Łodzie poruszane są przy pomocy wioseł opartych w obrotowych dulkach znajdujących się na odsadniach przymocowanych do burt łodzi. Sternik w osadach ze sternikiem, w przeciwieństwie do wioślarzy, zwrócony jest twarzą w kierunku płynięcia łodzi leżąc w części dziobowej lub siedząc z tyłu.

Regaty wioślarskie rozgrywane są na spełniających określone normy akwenach, na wytyczonych bojami torach o długości dwóch kilometrów. W jednym biegu wioślarskim udział bierze sześć osad. Największe światowe zawody wioślarskie prowadzone są systemem FISA polegającym na rozgrywaniu dwóch biegów kwalifikacyjnych: przedbiegów i międzybiegów, podczas których poszczególne osady walczą o prawo startu w półfinałach. Półfinały wyłaniają osady, które startują w finale A (o miejsca 1-6) oraz finale B (o miejsca 7-12). W mniej prestiżowych regatach i przy małej ilości osad kwalifikacja do finału odbywa się na podstawie samych przedbiegów. Pucharowy system wyłaniania osady zwycięskiej stosowany jest w wioślarstwie niezmiernie rzadko m.in. w trakcie corocznych królewskich regat w Henley rozgrywanych na Tamizie.

Ze względu na duży wpływ warunków pogodowych na osiągane wyniki w wioślarstwie nie prowadzi się rankingu oficjalnych rekordów czasowych. Nieoficjalne rekordy na dystansie 2000 m są jednak odnotowywane[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zawody wioślarskie odbyły się w 1715 roku na Tamizie - były to zawody Race for Doggett's Coat and Badge, które od tamtego czasu odbywają się corocznie do dziś[2]. W 1893 roku powstała Międzynarodowa Federacja Towarzystw Wioślarskich. Od 1900 r. wioślarstwo jest dyscypliną olimpijską. W Polsce w 1878 roku założono Warszawskie Towarzystwo Wioślarskie, a w roku 1907 powstał Komitet Regatowy, przekształcony w roku 1919 w Polski Związek Towarzystw Wioślarskich.

Barwy wioseł[edytuj | edytuj kod]

Jedną z tradycji wioślarstwa jest malowanie wioseł. Każdy klub maluje mianowicie pióra wioseł w charakterystyczne dla siebie barwy[3][4]. Narodowe barwy wioseł przypisane są natomiast do każdej z reprezentacji uczestniczących w rywalizacji miedzynarodowej.[5][6]

Konkurencje[edytuj | edytuj kod]

Zawody (regaty) rozgrywane są przeważnie na dystansie 2000 m w konkurencjach:

olimpijskich:

  • M1x – jedynka mężczyzn
  • M2x – dwójka podwójna mężczyzn
  • LM2x – dwójka podwójna wagi lekkiej mężczyzn
  • M4x – czwórka podwójna mężczyzn
  • M2- – dwójka bez sternika mężczyzn
  • M4- – czwórka bez sternika mężczyzn
  • M8+ – ósemka mężczyzn
  • W1x – jedynka kobiet
  • W2x – dwójka podwójna kobiet
  • LW2x – dwójka podwójna wagi lekkiej kobiet
  • W2- – dwójka bez sterniczki kobiet
  • W8+ – ósemka kobiet
  • W4x – czwórka podwójna kobiet
  • W4- – czwórka bez sterniczki kobiet

Na igrzyskach olimpijskich rozgrywanych jest zatem obecnie (tj. począwszy od Igrzysk Olimpijskich w 2020 roku) siedem konkurencji kobiecych oraz siedem męskich.

paraolimpijskich:

  • LTAMix4+ - czwórka ze sternikiem niepełnosprawnych ruchowo i wzrokowo
  • TAMix2x - dwójka podwójna niepełnosprawnych ruchowo
  • ASW1x - jedynka kobiet niepełnosprawnych ruchowo
  • ASM1x - jedynka mężczyzn niepełnosprawnych ruchowo

– nieolimpijskich:

  • LM1x – jedynka wagi lekkiej mężczyzn
  • LM2- – dwójka bez sternika wagi lekkiej mężczyzn
  • M2+ – dwójka ze sternikiem mężczyzn
  • M4+ – czwórka ze sternikiem mężczyzn
  • LM8+ – ósemka wagi lekkiej mężczyzn
  • LM4x – czwórka podwójna wagi lekkiej mężczyzn
  • LM4- – czwórka bez sternika wagi lekkiej mężczyzn
  • LW1x – jedynka wagi lekkiej kobiet
  • LW4x – czwórka podwójna wagi lekkiej kobiet

Kategorie wiekowe[edytuj | edytuj kod]

  • 12-14 lat = młodzik
  • 14-16 lat = junior młodszy
  • 16-18 lat = junior
  • 18-23 lat = młodzieżowiec
  • 23 i więcej lat = senior

W corocznie rozgrywanych mistrzostwach świata rywalizacja odbywa się osobno dla kategorii wiekowych: juniorskiej (do 18 roku życia), młodzieżowej (19 – 22 lata) oraz seniorskiej.

Najlepsi polscy wioślarze i wioślarki[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotna medalistka olimpijska Magdalena Fularczyk-Kozłowska
  • Roger Verey – 2-krotny mistrz Europy 1933, 1935 brązowy medalista igrzysk olimpijskich (dwójka podwójna z Jerzym Ustupskim) 1936
  • Teodor Kocerka – 2-krotny brązowy medalista olimpijski (1952, 1960), mistrz Europy (1955), dwukrotny zdobywca „Diamentowych Wioseł” w jedynkach w Henley na Tamizie[7]
  • Kajetan Broniewski – brązowy medalista w kategorii jedynki na olimpiadzie w Barcelonie w 1992 r.
  • Robert Sycz – brązowy medal Pucharu Narodów (1994), złoty medal mistrzostw świata (1997, 1998), złoty medal igrzysk olimpijskich (2000 Sydney, 2004 Ateny), srebrny medal mistrzostw świata (2001, 2002, 2003), brązowy medal mistrzostw świata (2005)
  • Tomasz Kucharski złoty medal mistrzostw świata (1997,1998), złoty medal igrzysk olimpijskich (2000 Sydney, 2004 Ateny), srebrny medal mistrzostw świata (2001, 2002, 2003)
  • Adam Korol, Marek Kolbowicz – brąz MŚ 1998 (dwójka podwójna),
  • Konrad Wasielewski, Marek Kolbowicz, Michał Jeliński i Adam Korol – srebro MŚ 2002 (czwórka podwójna), brąz MŚ 2003 (czwórka podwójna), złoto MŚ 2005, 2006, 2007, 2009 złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie 2008 (czwórka podwójna)
  • Łukasz Pawłowski, Bartłomiej Pawełczak, Miłosz Bernatajtys, Paweł Rańda – srebrny medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie 2008 (czwórka bez sternika wagi lekkiej)
  • Magdalena Fularczyk-Kozłowska – złoty medal igrzysk olimpijskich (2016 Rio de Janeiro), brązowy medal igrzysk olimpijskich (2012 Londyn), złoty medal mistrzostw świata (2009), dwukrotnie złoty medal mistrzostw Europy (2014, 2015)
  • Natalia Madaj – złoty medal igrzysk olimpijskich (2016 Rio de Janeiro), dwukrotnie złoty medal mistrzostw Europy (2014, 2015)
  • Julia Michalska – brązowy medal igrzysk olimpijskich (2012 Londyn), złoty medal mistrzostw świata (2009)

Medale Polaków na igrzyskach olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Polscy złoci medaliści igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) - czwórka podwójna mężczyzn (M4x) Konrad Wasielewski, Marek Kolbowicz, Michał Jeliński, Adam Korol

Kluby wioślarskie[edytuj | edytuj kod]

Do czołowych polskich klubów wioślarskich należą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. World Best Times worldrowing.com
  2. Race for Doggett’s Coat & Badge. History. doggettsrace.org.uk (ang.) [dostęp: 2018-11-28]
  3. Barwy wioseł - PZTW [dostęp: 2018-12-07]
  4. Barwy Klubowe WTW strona klubu [dostęp: 2018-12-07]
  5. Barwy wioseł z całego świata (ang.) [dostęp: 2018-12-07]
  6. Oar power - the symbol on the end of the blade worldrowing.com (ang.) [dostęp: 2018-12-07]
  7. Zbigniew Kuras: Sport wyczynowy w województwie bydgoskim (pomorskim) w latach 1945-1956 [w:] 100 lat sportu na Kujawach i Pomorzu. Praca zbiorowa pod red. Prof. dr hab. Włodzimierza Jastrzębskiego. Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej oddział w Bydgoszczy 1993

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]