Wireonek czerwonooki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wireonek czerwonooki
Vireo olivaceus[1]
(Linnaeus, 1766)
Wireonek czerwonooki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wireonkowate
Rodzaj Vireo
Gatunek wireonek czerwonooki
Synonimy
  • Muscicapa olivacea Linnaeus, 1766[2]
Podgatunki
  • V. o. olivaceus (Linnaeus, 1766)
  • V. o. caucae (Chapman, 1912)
  • V. o. griseobarbatus (Berlepsch & Taczanowski, 1884)
  • V. o. pectoralis Zimmer, 1941
  • V. o. solimoensis Todd, 1931
  • V. o. vividior Hellmayr & Seilern, 1913
  • V. o. tobagensis Hellmayr, 1935
  • V. o. agilis (Lichtenstein, 1823)
  • V. o. diversus Zimmer, 1941
  • V. o. chivi (Vieillot, 1817)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Wireonek czerwonooki (Vireo olivaceus) – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny wireonkowatych (Vireonidae), zamieszkujący wschodnie wybrzeże USA i pas południowej Kanady od Atlantyku po Pacyfik. Istnieje również populacja w Ameryce Południowej, gdzie zimuje.

Odnotowuje się jego pojawienia w Europie, najliczniejsze w Wielkiej Brytanii i Irlandii. W Polsce stwierdzony tylko raz, w 2000 roku w Darłówku.

Wyróżniono kilka podgatunków V. olivaceus[4]:

  • wireonek czerwonooki (V. olivaceus olivaceus) – Kanada, środkowe i wschodnie USA.
  • V. olivaceus caucae – zachodnia Kolumbia.
  • wireonek amazoński (V. olivaceus griseobarbatus) – zachodni Ekwador i północno-zachodnie Peru.
  • V. olivaceus pectoralis – północne Peru.
  • V. olivaceus solimoensis – wschodni Ekwador, północno-wschodnie Peru i zachodnia Brazylia.
  • V. olivaceus vividior – Kolumbia, Wenezuela, Gujana, północna Brazylia i Trynidad.
  • V. olivaceus tobagensisTobago.
  • V. olivaceus agilis – wschodnia Brazylia.
  • V. olivaceus diversus – wschodni Paragwaj, południowo-wschodnia Brazylia i Urugwaj.
  • wireonek białobrewy (V. olivaceus chivi) – zachodnia i południowo-zachodnia Amazonia.
Morfologia 
Wierzch ciała ciemnooliwkowy, spód jasny. Szara czapeczka, biała brew, czerwona tęczówka. Obie płci ubarwione jednakowo.
Wymiary średnie 
długość ciała ok. 13,8-15,6 cm[5]
rozpiętość skrzydeł około 25 cm
masa ciała ok. 12-25,1 g[5]
Biotop 
Lasy, zarówno liściaste, jak i mieszane, z gęstym piętrem koron. Występują od poziomu morza do około 2000 m n.p.m. (w Górach Skalistych). Na zimowiskach preferują lasy tropikalne, zarośla wtórne, plantacje i skraje lasów, maksymalnie do 3000 m n.p.m.[6]
Gniazdo 
W rozwidleniu gałęzi. Ma kształt kubeczka, zbudowane jest z traw, gałęzi, korzeni, fragmentów kory i pajęczyn. Wyściółkę stanowią trawy, igły sosnowe, niekiedy sierść[6].
Jaja 
Lęg w okresie od środka kwietnia do sierpnia, jaja w liczbie 3 do 5 (zazwyczaj 4)[6].
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane przez okres 11 do 14 dni przez samicę. Młode są karmione przez oba ptaki z pary; po wykluciu ważą 1,5–1,8 g. Pisklęta opuszczają gniazdo po 10 do 12 dniach, a po kolejnych 25 przestają być karmione przez rodziców i uzyskują samodzielność[6].
Pożywienie 
Wiosną i latem głównie owady i inne stawonogi wzbogacone pokarmem roślinnym; zimą zjada niemal wyłącznie owoce[6].
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[7].

Przypisy

  1. Vireo olivaceus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Red-eyed Vireo (Vireo olivaceus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 1 lipca 2012].
  3. BirdLife International 2012. Vireo olivaceus. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2014.3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-05-03]
  4. Frank Gill, David Donsker (red.): Shrikes, vireos & shrike-babblers (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-05-03].
  5. a b Brewer, D.: Red-eyed Vireo (Vireo olivaceus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 25 kwietnia 2016].
  6. a b c d e Rachelle Sterling: Vireo olivaceus. Red-eyed vireo. W: Animal Diversity Web [on-line]. University of Michigan, 2011. [dostęp 25 kwietnia 2016].
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1348).

Zobacz też[edytuj]