Wirydarz abo Kwiatki rymów duchownych o dziecięciu P. Jezusie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wirydarz abo Kwiatki rymów duchownych o dziecięciu P. Jezusie – zbiór poezji religijnej Stanisława Grochowskiego z 1607, swobodne tłumaczenie pierwszej części cyklu Floridorum libri octo (De puero), autorstwa Jakuba Pontanusa (1542-1626).

Utwory cyklu odwołują się do poetyki Pieśni nad pieśniami, wykorzystując do tematów religijnych konwencję poezji miłosnej. W wierszach ważne miejsce zajmuje motyw szczęśliwego dzieciństwa Jezusa. Autor opisuje zabawy małego Jezusa, zachęca do wspólnego przeżywania szczęścia i osobistej rozmowy z Bogiem. Wiersze zawierają liczne zdrobnienia, toposy, w tym również spoza tradycji chrześcijańskiej (np. porównanie Jezusa do amorka), oraz motywy charakterystyczne dla literatury barokowej (np. dobór rekwizytów szczęśliwości).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Hernas: Barok. Wyd. VIII - 2 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 53-55, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13846-2.