Wisła Kraków (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wisła Kraków
Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków SA
Stadion Miejski im. Henryka Reymana
Stadion Miejski im. Henryka Reymana
Pełna nazwa Wisła Kraków
Spółka Akcyjna
Przydomek Biała Gwiazda
Maskotka Wiślacki Smok[1]
Barwy czerwono-biało-niebieskie[2][3]
Data założenia 1906
Debiut w najwyższej lidze 3 kwietnia 1927
Wisła – Jutrzenka Kraków 4:0
Liga Ekstraklasa
Adres ul. Władysława Reymonta 22
30-059 Kraków
Stadion Stadion Miejski w Krakowie im. Henryka Reymana
(Pojemność: 33 326)
Numer KRS 0000130748
Właściciel Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków
Prezes Rafał Wisłocki
Trener Maciej Stolarczyk
Asystent trenera Radosław Sobolewski
Kazimierz Kmiecik
Mariusz Jop
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa
Marszałek Józef Piłsudski w otoczeniu zawodników Pogoni Lwów i Wisły Kraków na stadionie Wisły, rok 1924
Mistrzowski skład z roku 1927 lub 1928

Wisła Kraków Spółka Akcyjnapolski klub piłkarski z siedzibą w Krakowie. Spadkobierca tradycji piłkarskich wielosekcyjnego TS Wisła Kraków, z którego w grudniu 1997 wydzielono sekcję piłki nożnej mężczyzn tworząc sportową spółkę akcyjną (SSA). W swojej historii Wisła wywalczyła 13 tytułów mistrza Polski, 13 tytułów wicemistrza Polski, 4 Puchary Polski, Puchar Ligi Polskiej oraz Superpuchar Polski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw[edytuj | edytuj kod]

  • 1906: TS Wisła Kraków
  • 1949: ZS Gwardia-Wisła Kraków
  • 1955: TS Wisła Kraków
  • 1967: GTS Wisła Kraków (klub podlegał w tym czasie MSW PRL[4])
  • 1990: TS Wisła Kraków
  • 1997: TS Wisła Kraków – Piłka Nożna SSA
  • 1999: Wisła Kraków SSA
  • 2007: Wisła Kraków SA

W 1997 klub kupili właściciele Tele-Foniki: Bogusław Cupiał wraz ze wspólnikami Zbigniewem Urbanem i Stanisławem Ziętkiem. Z czasem Cupiał został jedynym właścicielem klubu, który pod jego rządami osiem razy zdobywał mistrzostwo Polski, osiągał również sukcesy w europejskich pucharach. W 2016 Wisła została sprzedana Jakubowi Meresińskiemu[5], od którego piłkarska spółka została przejęta przez Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków, powiązane ze środowiskiem kibiców. W 2018 po kontrowersjach związanych z ujawnieniem powiązań władz klubu oraz w związku z fatalną sytuacją finansową rozpoczęto poszukiwanie inwestora[6][7]. 19 grudnia TS Wisła poinformowała o warunkowym sprzedaniu sekcji piłkarskiej luksembursko-brytyjskimu konsorcjum funduszy inwestycyjnych[8], zaś 22 grudnia właścicielami piłkarskiej Wisły zostały Alelega Luxembourg S.à r.l. (60% akcji) oraz Noble Capital Partners Ltd (40%). Dotychczasowy zarząd i rada nadzorcza podały się do dymisji, zaś p.o. prezesa został Adam Pietrowski[9][10]. Ponieważ nowi inwestorzy nie przelali pieniędzy zgodnie z umową, akcje spółki wróciły do Towarzystwa Sportowego[11]. Na początku 2019. roku Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN zawiesiła licencję na występy w Ekstraklasie ze względu na niejasną sytuację prawną Klubu oraz w związku z licznymi naruszeniami postanowień Podręcznika Licencyjnego[12], a nowym prezesem klubu został członek zarządu TS Wisła Rafał Wisłocki[13].

Biała Gwiazda[edytuj | edytuj kod]

Biała Gwiazda towarzyszyła piłkarzom od roku 1906[14], chociaż początkowo była bladoniebieska i to w liczbie dwóch sztuk na jednej koszulce. Szybko ograniczono się do jednej gwiazdy, a także zmieniono jej kolor na biały. I tak grano przez następne 93 lata. Wtedy gwiazdę na koszulkach zastąpiono herbem Wisły SSA. Mimo że posiada on małą gwiazdę, decyzja ta nie spodobała się kibicom. Ze względu na jubileusz stulecia klubu, od 2005 do 2007 piłkarze Wisły znów grali z Białą Gwiazdą na piersi, od sezonu 2007/2008 piłkarze Wisły grają z herbem Wisły SA na piersi. W sezonie 2008/09 w nowych strojach znowu pojawiła się biała gwiazda na lewym ramieniu. Od sezonu 2010/2011 do 2012/2013 w związku ze zmianą strojów gwiazda zniknęła z wiślackich koszulek, by ponownie powrócić na piersi zawodników w sezonie 2013/2014.

Pierwsze odznaki Wisły powstały na początku lat 20. Od samego początku znajdowała się na nich pięcioramienna gwiazda, lecz co ciekawe na pierwszej odznace była ona koloru błękitnego. Wkrótce później pojawiła się jednak biała gwiazda na czerwono-niebieskim tle. Ten element, mimo niewielkich modyfikacji na przestrzeni lat, obowiązuje do dziś.

Sukcesy krajowe[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwa Polski:
    • Mistrzostwo (13x): 1927, 1928, 1949, 1950, 1978, 1999, 2001, 2003, 2004, 2005, 2008, 2009, 2011
    • Wicemistrzostwo (13x): 1923, 1930, 1931, 1936, 1947, 1948, 1951[15], 1966, 1981, 2000, 2002, 2006, 2010
    • Brązowy medal (10x): 1925, 1929, 1933, 1934, 1938, 1952, 1953, 1976, 1991, 1998

Należy zaznaczyć, że w 1951 r. Wisła Kraków zajęła I miejsce w Lidze natomiast tytuł Mistrza Polski przypadł zgodnie ze zmienionym przed sezonem Regulaminem PZPN, zdobywcy Pucharu Polski Ruchowi Chorzów. Wisła zdobyła tytuł Mistrza Ligi.

  • Pozostałe sukcesy:
  • Młoda Ekstraklasa
    • 1. miejsce (1x): 2008
    • 2. miejsce (1x): 2009
  • Mistrzostwo Polski Juniorów U-19
    • Mistrzostwo (9x): 1936, 1937, 1958, 1975, 1976, 1982, 1996, 1997, 2000, 2014
  • Mistrzostwo Polski Juniorów U-17
    • Mistrzostwo (1x): 2013
  • Herbowa Tarcza Miasta Krakowa
    • 1. miejsce (11x): 1974, 1976, 1977, 1978, 1979, 1981, 1982, 1983, 1985, 1987, 1989
  • Puchar Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego
    • 1. miejsce (1x): 1993
  • Okupacyjne Mistrzostwa Krakowa
    • 1. miejsce (3x): 1940, 1941, 1944

Sukcesy międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2018 w programie Superwizjer zaprezentowano reportaż Szymona Jadczaka o przestępcach mających silny wpływ na władze klubu piłkarskiego jak i całego Towarzystwa Sportowego Wisła Kraków[17]. Program był szeroko komentowany[18][19][20][21], a brak reakcji klubu na zarzuty w nim stawiane stał się przyczyną protestu dziewiętnastu dziennikarzy sportowych piszących o Wiśle[22].

Wisła Kraków w Pucharze Polski[edytuj | edytuj kod]

Stadion im. Henryka Reymana[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Stadion Miejski w Krakowie.
  • Adres: ul. Reymonta 22, Kraków
  • Pojemność (łącznie z miejscami na loży VIP): 33 130
    • Trybuna A: 2506
    • Trybuna B: 1686
    • Trybuna C: 5798
    • Trybuna D: 1873
    • Trybuna E: 8787
    • Trybuna F: 1875
    • Trybuna G: 5451 (sektor gości: 2043)
    • Trybuna H: 2508
    • Miejsca dla kibiców niepełnosprawnych: 50 (trybuna E)
    • Miejsca dla prasy: 241 (trybuna A)
    • Miejsca RTV: 120
  • Wymiary boiska: 105 × 72 m
  • Murawa: podgrzewana
  • Oświetlenie: 2000 lx[23]

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

  • Sponsor główny: LV Bet
  • Sponsor: PROFIX, Lyoness
  • Sponsor techniczny: Adidas[24]
  • Partnerzy: Volvo Wadowscy, Przybylski, Expander Integrator IT, Multikino, RADIO ESKA S.A., Kortrans, OSHEE, Coca-Cola, Słoneczna Tłocznia, Olimp Sport Nutrition, Idea Leasing, Wanicki, Antrans, Rymarczyk&Słowik Estates, Blachdom Plus, mytaxi, CG303, Salvum Odszkodowania,
  • Partnerzy Medialni: Dv-Box, Dziennik Polski, Gazeta Krakowska, Led Space s.c, LaczyNasPasja.pl, Głos 24, Onet.pl[25]

Działacze[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 stycznia 2019[26].

  • Właściciel: Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków
  • Prezes zarządu: Rafał Wisłocki
  • Wiceprezes zarządu ds. sportowych:
  • Dyrektor ds. sportowych: Arkadiusz Głowacki
  • Przewodniczący Rady Nadzorczej:
  • Rzecznik prasowy: Iwona Stankiewicz

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Stan na czerwiec 2018[27][28][29].

  • Pierwszy trener: Maciej Stolarczyk
  • Asystent: Radosław Sobolewski
  • II trener: Kazimierz Kmiecik
  • II trener: Mariusz Jop
  • Trener bramkarzy: Artur Łaciak
  • Trener przygotowania fizycznego: Wojciech Żuchowicz
  • Trener przygotowania kontroli motorycznej: Daniel Michalczyk
  • Analityk: Mariusz Kondak
  • Kierownik drużyny: Jarosław Krzoska
  • Opiekun drużyny: Paweł Blitek
  • Fizjoterapeuta: Marcin Bisztyga
  • Masażysta: Zbigniew Woźniak
  • Lekarz: Mariusz Urban
  • Trener juniorów starszych: Mariusz Jop
  • II trener juniorów starszych: Paweł Regulski
  • Trener bramkarzy juniorów starszych: Jakub Bubetty
  • Trener przygotowania fizycznego juniorów starszych: Wojciech Żuchowicz
  • Kierownik drużyny juniorów starszych: Zbigniew Duda

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 22 lutego 2019[30]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Mateusz Lis
2 OB Polska Rafał Pietrzak
4 OB Polska Maciej Sadlok
5 OB Polska Lukas Klemenz
7 PO Polska Sławomir Peszko (wypożyczony z Lechii Gdańsk)
8 OB Polska Łukasz Burliga
9 PO Polska Rafał Boguski
10 PO Albania Vullnet Basha
11 NA Polska Krzysztof Drzazga
16 PO Polska Jakub Błaszczykowski (kapitan)
17 OB Polska Jakub Bartosz
21 OB Polska Marcin Grabowski
22 BR Polska Michał Buchalik
23 NA Polska Paweł Brożek
Nr Poz. Piłkarz
24 NA Chorwacja Marko Kolar
26 PO Polska Kamil Wojtkowski
27 OB Polska Marcin Wasilewski
28 PO Czarnogóra Vukan Savićević
29 OB Słowenia Matej Palčič
48 BR Polska Kamil Broda
49 OB Polska Piotr Świątko
70 PO Polska Maciej Śliwa
80 PO Polska Patryk Plewka
98 PO Polska Wojciech Słomka
OB Polska Daniel Hoyo-Kowalski
PO Ghana Emmanuel Kumah (wypożyczony z Tudu Mighty Jets FC)
NA Polska Aleksander Buksa

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
88 PO Polska Patryk Małecki (w Spartaku Trnawa do 30 czerwca 2019)
 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Wisły Kraków.

Królowie strzelców w barwach Wisły Kraków[edytuj | edytuj kod]

W całej historii istnienia klubu, królami strzelców zostało 11 zawodników, zdobywając ten tytuł 20 razy. Byli to:

Piłkarze Wisły Kraków w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Finały Piłkarskich Mistrzostw Świata[edytuj | edytuj kod]

Finały Piłkarskich Mistrzostw Europy[edytuj | edytuj kod]

Finały Copa America[edytuj | edytuj kod]

Rekordy Wisły Kraków[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • Debiut w ekstraklasie: 3.04. 1927 z Jutrzenką Kraków (4:0)
  • Najwyższe zwycięstwo: 21:0 (8:0) Ognisko Siedlce w Krakowie (24 sierpnia 1947)
  • Najwyższa porażka: 0:12 (0:5) Legia Warszawa (19 sierpnia 1956)
  • Najwyższa frekwencja ogółem: 45 tys., Celtic F.C. 2:0 (29 września 1976)
  • Najwyższa frekwencja w lidze: 40 tys., Legia Warszawa 2:1 (7 sierpnia 1977)
  • Klasyfikacja wszech czasów: 2. miejsce (za Legią Warszawa) – 1668 meczów, 2064 punkty, 745 zwycięstw, 412 remisów, 511 porażek, stosunek bramek: 2764:2038
  • Kolejne mecze bez porażki w ekstraklasie: 38 (od 25 października 2003 do 22 maja 2005) – rekord w ekstraklasie
  • Kolejne mecze bez porażki u siebie: 73 (od 16 września 2001 do 11 listopada 2006) – rekord w ekstraklasie
  • Najwyższe zwycięstwo w europejskich pucharach: 8:2 z Georgia Tbilisi (wyjazd, 27 lipca 2004), 7:0 z Newton (dom, 29 lipca 1998)
  • Najwyższa porażka w europejskich pucharach: 0:4 z Hamburger SV (wyjazd, 29 listopada 1967), 0:4 z FC Barcelona (wyjazd, 13 sierpnia 2008)[37]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w tabeli w poprzednich sezonach[edytuj | edytuj kod]

Dotychczasowi trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Królestwo Węgier (1920–1946) Imre Schlosser 09.1924 08.1925
2.
Czechosłowacja František Koželuh 03.1929 1929
3.
Królestwo Węgier (1920–1946) Vilmos Nyúl 04.1934 11.1934
4.
Czechosłowacja Otto Mazal-Skvajn 1939 1939
5.
Polska Rzeczpospolita Ludowa#Lata 1944–1952 (Rzeczpospolita Polska) Jan Kotlarczyk 1945 1946
6.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Artur Walter 15.02.1947 21.05.1948
7.
Czechosłowacja Josef Kuchynka 21.05.1948 01.12.1950
8.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Michał Matyas 01.12.1951 31.07.1954
9.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Czesław Skoraczyński
Polska Rzeczpospolita Ludowa Mieczysław Gracz
1954 1954
10.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Mieczysław Gracz 1954 1955
11.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Artur Woźniak 1956 1957
12.
Czechosłowacja Josef Kuchynka 1958 1958
13.
Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Károly Kósa 01.1959 25.11.1960
14.
Czechosłowacja Karel Finek 26.11.1960 21.05.1961
15.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Mieczysław Gracz 22.05.1961 31.12.1962
16.
Czechosłowacja Karel Kolský 01.01.1963 05.06.1964
17.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Czesław Skoraczyński 06.06.1964 30.06.1967
18.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Mieczysław Gracz 01.07.1967 28.02.1969
19. Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Gyula Teleki 01.03.1969 30.11.1970
20.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Michał Matyas 01.12.1970 15.08.1971
21.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Kurdziel 16.08.1971 19.07.1972
22.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jerzy Steckiw 20.07.1972 20.10.1974
23.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jerzy Steckiw 21.10.1974 07.1975
24.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Aleksander Brożyniak 07.1975 06.1977
25.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Orest Lenczyk 06.1977 06.1979
26.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Lucjan Franczak 06.1979 09.1981
27.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Wiesław Lendzion 09.1981 06.1982
28.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Roman Durniok 06.1982 06.1983
29.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Edmund Zientara 06.1983 09.1984
30.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Orest Lenczyk 09.1984 06.1985
31.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Chemicz 06.1985 06.07.1985
31.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Lucjan Franczak 06.07.1985 06.1986
32.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Cygan 06.1986 06.1987
33.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Aleksander Brożyniak 06.1987 06.1989
34.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Chemicz 06.1989 06.07.1989
35.
Polska Adam Musiał 06.07.1989 04.10.1989
36.
Polska Bogusław Hajdas 04.10.1989 31.12.1989
37.
Polska Adam Musiał 29.03.1990 1992
38.
Polska Kazimierz Kmiecik 1990 06.1992
39.
Czechosłowacja Karol Pecze 1992 06.1993
40.
Polska Marek Kusto 06.1993 24.04.1994
41.
Polska Orest Lenczyk 24.04.1994 30.06.1994
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
42.
Polska Marek Kusto 01.07.1994 08.1994
43.
Polska Lucjan Franczak 08.1994 10.04.1996
44.
Polska Kazimierz Kmiecik 10.04.1996 26.04.1996
45.
Polska Henryk Apostel 27.04.1996 1996
46.
Polska Kazimierz Kmiecik 1997 1997
47.
Polska Wojciech Łazarek 1997 1998
48.
Polska Jerzy Kowalik 1998 1998
49.
Polska Franciszek Smuda 29.06.1998 13.09.1999
50.
Polska Marek Kusto 07.10.1999 14.02.2000
51.
Polska Wojciech Łazarek 14.02.2000 19.03.2000
52.
Polska Adam Nawałka 20.03.2000 30.06.2000
53.
Polska Orest Lenczyk 01.07.2000 06.04.2001
54.
Polska Adam Nawałka 06.04.2001 22.06.2001
55.
Polska Franciszek Smuda 26.06.2001 15.03.2002
56.
Polska Henryk Kasperczak 16.03.2002 14.12.2004
57.
Czechy Verner Lička 14.12.2004 29.06.2005
58.
Polska Jerzy Engel 30.06.2005 24.10.2005
59.
Polska Tomasz Kulawik 24.10.2005 07.12.2005
60.
Rumunia Dan Petrescu 01.01.2006 18.09.2006
61.
Serbia Dragomir Okuka 20.09.2006 18.12.2006
62.
Polska Adam Nawałka 19.12.2006 16.04.2007
63.
Polska Kazimierz Moskal 16.04.2007 12.06.2007
64.
Polska Maciej Skorża 13.06.2007 15.03.2010
65.
Polska Henryk Kasperczak 15.03.2010 06.08.2010
66.
Polska Tomasz Kulawik 06.08.2010 23.08.2010
67.
Holandia Robert Maaskant 23.08.2010 07.11.2011
68.
Polska Kazimierz Moskal 07.11.2011 01.03.2012
69.
Polska Michał Probierz 01.03.2012 02.10.2012
70.
Polska Tomasz Kulawik 03.10.2012 11.06.2013
71.
Polska Franciszek Smuda 11.06.2013 09.03.2015
72.
Polska Kazimierz Moskal 10.03.2015 30.11.2015
73.
Polska Marcin Broniszewski 30.11.2015 22.12.2015
74.
Polska Tadeusz Pawłowski 01.01.2016 29.02.2016
75.
Polska Marcin Broniszewski 29.02.2016 12.03.2016
76.
Polska Dariusz Wdowczyk 12.03.2016 10.11.2016
77.
Polska Kazimierz Kmiecik
Polska Radosław Sobolewski
11.11.2016 05.01.2017
78.
Hiszpania Kiko Ramírez 05.01.2017 10.12.2017
79.
Polska Kazimierz Kmiecik
Polska Radosław Sobolewski
10.12.2017 01.01.2018
80.
Hiszpania Joan Carrillo 01.01.2018 12.06.2018
81.
Polska Maciej Stolarczyk 18.06.2018

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiślacki Smok
  2. Informacje podstawowe. wislakrakow.com. [dostęp 2009-07-18].
  3. Kontakt. wisla.krakow.pl. [dostęp 2009-07-18].
  4. Gwardyjskie dekady (pol.). historiawisly.pl. [dostęp 2018-06-25].
  5. Bogusław Cupiał zastał Wisłę spłukaną, zostawił osiem razy koronowaną. wyborcza.pl. [dostęp 2018-12-20].
  6. Znów chcą kupić Wisłę Kraków. „Inwestor jest niezbędny”. wyborcza.pl. [dostęp 2018-12-20].
  7. Ekstraklasa. Wisła Kraków nad przepaścią. Mieli być inwestorzy i pieniądze, a nie będzie ani tego, ani tego. Piłkarze mogą zacząć masowo rozwiązywać kontrakty Więcej: http://www.sport.pl/pilka/7,65039,24276342,ekstraklasa-wisla-krakow-nad-przepascia-mieli-byc-inwestorzy.html. sport.pl. [dostęp 2018-12-20].
  8. Komunikat Towarzystwa Sportowego „Wisła” Kraków. tswisla.pl. [dostęp 2018-12-20].
  9. Towarzystwo Sportowe nie jest już właścicielem Wisły Kraków. Klub ma nowego prezesa. wyborcza.pl. [dostęp 2018-12-22].
  10. TS Wisła Kraków nie jest już właścicielem piłkarskiej spółki. onet.pl. [dostęp 2018-12-22].
  11. Oświadczenie Towarzystwa Sportowego Wisła: warunki umowy nie zostały spełnione. sport.pl. [dostęp 2019-01-02].
  12. Wisła Kraków zawieszona. Nie może grać w Ekstraklasie. wyborcza.pl. [dostęp 2019-01-04].
  13. Ekstraklasa. Wisła Kraków ma nowego prezesa! Trzytygodniowa misja ratowania klubu. sport.pl. [dostęp 2019-01-04].
  14. Poland – List of Foundation Dates, rsssf.com [dostęp 2018-06-25] (ang.).
  15. Wisła przegrała w finale Pucharu Polski z Ruchem Chorzów, a ten był oficjalnymi Mistrzostwami Polski. Za wygranie rozgrywek ligowych przyznano Wiśle tytuł Mistrza Ligi.
  16. Sukcesy, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  17. Morderstwo, napady z maczetami, strzelaniny. Kibice-gangsterzy rządzą klubem. tvn24.pl. [dostęp 2018-09-21].
  18. „Piłka nożna i gangsterzy”. Rozmowa z Szymonem Jadczakiem, autorem reportażu. wyborcza.pl. [dostęp 2018-09-21].
  19. „Superwizjer” ujawnił związki przestępców z Wisłą Kraków. „Kibice-gangsterzy rządzą klubem”. wprost.pl. [dostęp 2018-09-21].
  20. Wisła Kraków i jej były wiceprezes chcą pozwać za reportaż TVN24. Szymon Jadczak: nie podważono moich ustaleń. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2018-09-21].
  21. Czy bandyci rządzą Wisłą. wpolityce.pl. [dostęp 2018-09-21].
  22. Protest dziennikarzy piszących o Wiśle Kraków. gazetakrakowska.pl. [dostęp 2018-09-21].
  23. Stadion – Informacje, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  24. Wisła będzie grała w strojach Adidasa, 90minut.pl, 26 maja 2010 [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  25. Partnerzy Medialni, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-08-10] (pol.).
  26. Klub – Informacje, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-08-25] (pol.).
  27. Wisła Kraków SA – Pierwsza drużyna, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  28. Wisła Kraków SA – Centralna Liga Juniorów, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  29. Bartosz Karcz, Teraz Wisła Kraków będzie stawiała na młodzież. Zadbać mają o to Arkadiusz Głowacki i Maciej Stolarczyk, dziennikpolski24.pl, 18 sierpnia 2018 [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  30. Wisła Kraków SA – Pierwsza drużyna, wisla.krakow.pl [dostęp 2018-09-21] (pol.).
  31. a b c Krzysztof Kowalski, Jak to z napastnikami Ekstraklasy bywało? Strzelecka powtórka z historii, gol24.pl, 22 listopada 2012 [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  32. Frankowski królem... z przyzwyczajenia, wislaportal.pl, 13 czerwca 2005 [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  33. Jakub Pobożniak, Gwiazdy Białej gwiazdy #40: Łowca goli i podcinek – Tomasz Frankowski., wisla.krakow.pl, 3 maja 2018 [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  34. Łukasz Wolski, Brożek z tytułem króla strzelców, ale nie jedzie na Euro, naszemiasto.pl, 11 maja 2008 [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  35. Grzegorz Wszołek, Wisła Kraków Mistrzem Polski 2009!, salon24.pl, 30 maja 2009 [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  36. Bartosz Karcz, Wisła Kraków. Carlitos królem strzelców, czyli przeżyjmy to jeszcze raz [ZDJĘCIA], gol24.pl, 21 maja 2018 [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  37. Wislakrakow.com – Rekordy [dostęp 2018-06-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-14] (pol.).
  38. Jaromir Kruk, Żurawski: Wisła miała pakę na finał Pucharu UEFA – Onet Sport, sport.onet.pl, 3 listopada 2011 [dostęp 2018-06-25].
  39. 1987.03.28 Jagiellonia Białystok – Wisła Kraków 3:0 – Historia Wisły, historiawisly.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  40. Podsumowanie statystyczne Ekstraklasy 2017/2018, 90minut.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  41. Wisła Kraków 3-1 Śląsk Wrocław, 90minut.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  42. Wisła Kraków 2-0 Ruch Radzionków, 90minut.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  43. Maciej Kmita, Rekordu nie będzie – Arkadiusz Głowacki musi czekać do lutego – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 16 grudnia 2016 [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  44. Wisła Kraków 3-0 Lechia Gdańsk, 90minut.pl [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  45. Błaszczykowski zagrał po raz 100. w reprezentacji Polski, polsatsport.pl, 19 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-25] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]