Wissarion Szebalin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wissarion Jakowlewicz Szebalin (ros. Виссарио́н Я́ковлевич Шебали́н, ur. 29 maja?/11 czerwca 1902 w Omsku, zm. 28 maja 1963 w Moskwie) – kompozytor i pedagog radziecki.

Rodzice jego byli nauczycielami. Naukę muzyki rozpoczął w klasie fortepianu szkoły Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Omsku. W wieku 20 lat przybył do Moskwy, aby przedstawić swoje kompozycje Reinholdowi Gliere i Nikołajowi Miaskowskiemu.

Po ukończeniu gimnazjum 1919 rozpoczął studia na wydziale agronomicznym Akademii Rolniczej w Omsku. W roku 12921 stworzył pierwszą znaczącą kompozycję – Scherzo na wielką orkiestrę. W latach 1921-1923 studiował w szkole muzycznej w Omsku. Ukończył Konserwatorium Moskiewskie w klasie kompozycji Nikołaja Miaskowskiego i w roku 1935 został wykładowcą kompozycji w szkole muzycznej im. Gniesinych. W latach 1942-1948 był rektorem Konserwatorium Moskiewskiego. W roku 1948 stał się celem ataku ze strony zwolenników socrealizmu. Pomimo tego został odznaczony dwukrotnie Nagrodą Stalinowską I stopnia: w roku 1943 za Kwartet Słowiański, i w roku 1947 za kantatę „Moskwa”.

Był zaprzyjaźniony z Dymitrem Szostakowiczem, który dedykował mu swój II kwartet smyczkowy.

W roku 1953 uległ wylewowi krwi do mózgu, powtórnie w roku 1959, co spowodowało trudności w mówieniu. Pomimo tego ukończył swoją V symfonię. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Twórczość Szebalina obejmuje opery, symfonie, kwartety smyczkowe oraz muzykę filmową. W roku 1957 skomponował operę „Poskromienie złośnicy” według Szekspira. Dokończył operę „Jarmark w Soroczyńcach” Modesta Musorgskiego i Pas de deux z baletu Piotra Czajkowskiego Jezioro łabędzie. Do uczniów Szebalina zaliczają się wybitni kompozytorzy, m.in. Sofia Gubajdulina, Aleksandra Pachmutowa, Edison Denisow.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Шебалин В. Я. Жизнь и творчество. М., Молодая гвардия. 2002.