Witów (gmina Burzenin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°28′9″N 18°49′50″E
- błąd 38 m
WD 51°29'N, 18°53'E, 51°28'5.16"N, 18°49'44.76"E
- błąd 19968 m
Odległość 5 m
Witów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Burzenin
Liczba ludności (2006) 649
Strefa numeracyjna 43
Kod pocztowy 98-260
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0701317
Położenie na mapie gminy Burzenin
Mapa lokalizacyjna gminy Burzenin
Witów
Witów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Witów
Witów
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Witów
Witów
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Witów
Witów
Ziemia51°28′09″N 18°49′50″E/51,469167 18,830556

Witówwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Burzenin, zamieszkiwana przez 649 osób w 267 gospodarstwach. W skład sołectwa wchodzą: Kopanina, Sambórz i Kolonia Sambórz. Jest tu młyn, tartak, warsztat samochodowy i zakład weterynaryjny.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego, od strony południowej łączy się z Burzeninem.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 480.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W źródłach pisanych wzmiankowana w 1406 r. kiedy odnotowano Jacoba de Withowo. W 1827 r. stały tu 22 domy, w których mieszkało 143 mieszkańców. W 1889 r. majątek ten miał obszar 932 mórg, w tym 487 ziemi ornej, 266 lasu, 66 pastwisk i 12 mórg łąk.

Archeologia[edytuj | edytuj kod]

Wieś posiada bardzo ciekawe zabytki archeologiczne. Na niewielkiej wyniosłości opadającej od strony wschodniej ku Warcie była w VI-VIII w. osada wiejska. Badania tej osady przeprowadziła doc. dr J. Kamińska z Łodzi w latach 1964-1966. Nad starą odnogą Warty, w odległości ok. 300 m na północny wschód, od dworu istnieje kopiec (ok. 50 m na 30 m, o wysokości 4 m) o owalnym kształcie z płytkim wgłębieniem wewnątrz. Prawdopodobnie była to pierwotnie piaszczysta wyspa, otoczona rozlewiskami Warty. Chronologia zabytku nie wykracza poza wiek XIV. Na kopcu stała zapewne wieża obronna z niewielką załogą wojskową, strażująca u przeprawy przez Wartę na skrzyżowaniu szlaków handlowych śródlądowych i rzecznych. Gródek ten po pożarze nie został odbudowany a Burzeńscy wznieśli nowy na południowym skraju Burzenina, gdzie w latach 1980-1981 odkryto relikty budowli z XVI w.

Dwór[edytuj | edytuj kod]

We wsi ocalał dwór, otoczony parkiem, wzniesiony około połowy XIX w. przez Józefa Kobierzyckiego lub Antoniego Kobierzyckiego (1826-1874, spoczywającego na cmentarzu w Burzeninie), zapewne przy wykorzystaniu stojącej na tym miejscu starszej budowli. W latach 30. XX w. Witów znalazł się w rękach Biernackiego, a następnie trafił we władanie Tomasza Płockiego. Po wojnie, na skutek wywłaszczenia Tomasza Płockiego przez ówczesne władze komunistyczne, dwór stał się własnością Państwa, obecnie jest siedzibę Domu Opieki Społecznej.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Horbacz T., XIX-wieczny dwór Kobierzyckich w Witowie, [w:] Na sieradzkich szlakach: nr 2/50/1998/XIII, s. 16-18 (plany, zdjęcia),
  • Ruszkowski, Sieradz i okolice, Sieradz 2000,
  • Urbański M., Grodzisko stożkowate w Witowie, [w:] Na sieradzkich szlakach, nr 2/II 1986, s. 11

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]