Witalij Kaliniczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witalij Kaliniczenko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1993
Worochta, Ukraina[1]
Debiut w PŚ Kombinacja norweska:
2 lutego 2013
Soczi (Gundersen HS140/10 km – 43. miejsce)

Witalij Ołehowycz Kaliniczenko (ukr. Віталій Олегович Калініченко[2]; ur. 9 sierpnia 1993 w Worochcie) – ukraiński skoczek narciarski i kombinator norweski. Czterokrotny uczestnik mistrzostw świata seniorów (2013, 2015, 2017 i 2019) i czterokrotny mistrzostw świata juniorów (2010, 2011, 2012 i 2013). Brał także udział w uniwersjadzie (2015) i zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy (2009). Wielokrotny mistrz kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Kombinacja norweska[edytuj | edytuj kod]

W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował w lutym 2009 w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Szczyrku, gdzie w konkursie drużynowym (HS106/3x5 km) zajął z ukraińskim zespołem 8. miejsce, a indywidualnie był 18. (sprint HS106/7,5 km) i został zdyskwalifikowany (Gundersen HS106/15 km)[1].

Czterokrotnie wystąpił w zmaganiach kombinatorów norweskich o mistrzostwo świata juniorów, za każdym razie biorąc udział tylko w konkursach indywidualnych – w 2010 był 52. (Gundersen HS106/10 km) i 56. (Gundersen HS106/5 km), w 2011 dwukrotnie 51. (Gundersen HS106/5 km i Gundersen HS106/10 km), w 2012 43. (Gundersen HS106/5 km) i 47. (Gundersen HS106/10 km), a w 2013 zajął 17. (Gundersen HS106/5 km) i 31. (Gundersen HS106/10 km) miejsce[1].

W 2013 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie uplasował się na 47. (Gundersen HS134/10 km) i 51. (Gundersen HS106/10 km) pozycji, a w sprincie drużynowym (HS134/2x7,5 km), wspólnie z Wiktorem Pasicznykiem, zajął 14. miejsce[1].

W latach 2011–2014 wystartował w niespełna 30 konkursach Pucharu Kontynentalnego, zdobywając punkty dwukrotnie – 11 stycznia 2013 w Czajkowskim był 23. (Gundersen HS140/10 km), a dwa dni później w tej samej miejscowości zajął 22. miejsce (Gundersen HS140/10 km). W sierpniu 2012 zadebiutował w Letnim Grand Prix, indywidualnie plasując się najwyżej na 47. miejscu, a w sprincie drużynowym na 19. pozycji – cztery starty jakie wówczas zanotował były jego jedynymi w karierze w tym cyklu[1].

Ośmiokrotnie wziął udział w zawodach Pucharu Świata. W cyklu tym zadebiutował 2 lutego 2013 w Soczi, gdzie był 43. (Gundersen HS140/10 km). Najlepszy wynik indywidualnie zanotował 10 lutego 2013 w Ałmaty, gdzie uplasował się na 38. pozycji (Gundersen HS140/10 km). Z kolei drużynowo najwyższe miejsce zajął 12 stycznia 2014 w Chaux-Neuve, gdzie z Rusłanem Bałandą był 20. (sprint drużynowy HS117/2x7,5 km)[1].

Ostatni w karierze występ w oficjalnych zawodach międzynarodowych w kombinacji norweskiej rozgrywanych pod egidą FIS zanotował 23 lutego 2014 podczas Pucharu Kontynentalnego w Eisenerz[1].

Skoki narciarskie[edytuj | edytuj kod]

W latach 2008–2010 sporadycznie startował w konkursach FIS Cupu, punktując raz – 20 grudnia 2008 w swoim debiucie w tym cyklu był 29. W styczniu 2010 wziął także udział w konkursie drużynowym w ramach mistrzostw świata juniorów, w którym reprezentacja Ukrainy zajęła 15. miejsce (Kaliniczenko został wówczas zdyskwalifikowany)[3].

Do startów w oficjalnych zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich rozgrywanych pod egidą FIS powrócił latem 2013, startując w 6 konkursach FIS Cupu, a do dyscypliny tej na stałe przeniósł się latem 2014[3].

W 2015 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów, odpadł jednak w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych. W tym samym roku wystartował także w uniwersjadzie, plasując się indywidualnie na 35. pozycji[3].

W Pucharze Kontynentalnym zadebiutował 1 sierpnia 2014 w Wiśle, gdzie w ramach letniej edycji tego cyklu był 46. Pierwsze punkty w ramach tej rywalizacji, także podczas konkursu na igelicie, zdobył w sierpniu 2016 zajmując w miejscowości Frenštát pod Radhoštěm 23. pozycję. Z kolei w zimowej edycji PK debiutanckie punkty zdobył w lutym 2017 w Erzurum, gdzie był 22. i 21.[3].

W Pucharze Świata po raz pierwszy wystąpił 13 stycznia 2017 w Wiśle, gdzie odpadł jednak w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. W październiku 2017 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Letnim Grand Prix, jednak w zawodach w Klingenthal również odpadł w kwalifikacjach[4].

W 2017 ponownie wystartował w mistrzostwach świata seniorów, jednak, podobnie jak 2 lata wcześniej, nie zakwalifikował się do żadnego konkursu głównego (w kwalifikacjach na skoczni normalnej został ponadto zdyskwalifikowany)[3].

W 2018, ze względu na problemy zdrowotne z plecami, opuścił sezon letni, ani razu nie występując na arenie międzynarodowej[3]. Do treningów i startów powrócił w październiku tego roku, w trakcie letnich mistrzostw kraju, na których był najlepszym skoczkiem, zdobywając złote medale we wszystkich 3 konkurencjach[5]. W lutym 2019 zadebiutował w konkursie głównym mistrzostw świata seniorów, zajmując na skoczni dużej 42. lokatę (na mniejszym obiekcie ponownie odpadł w kwalifikacjach). 14 lipca 2019 w Szczuczyńsku, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując w rozegranym tam konkursie 10. lokatę[3].

Kaliniczenko w swojej karierze wielokrotnie zdobywał tytuły mistrza Ukrainy w skokach narciarskich[6].

Kombinacja norweska[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

  • Indywidualnie
    • 2013 Włochy Val di Fiemme – 51. miejsce (Gundersen HS106/10 km), 47. miejsce (Gundersen HS134/10 km)
  • Drużynowo

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
56. 27 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Sprint HS106/5 km 12:55,4 +5:10,1 Japonia Junshirō Kobayashi
52. 29 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Gundersen HS106/10 km 29:43.5 +7:15,5 Norwegia Ole Christian Wendel
51. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Gundersen HS100/10 km 26:37,7 +6:52,7 Niemcy Johannes Rydzek
51. 29 stycznia 2011 Estonia Otepää Sprint HS100/5 km 12:44,5 +4:08,8 Słowenia Marjan Jelenko
47. 22 lutego 2012 Turcja Erzurum Gundersen HS109/10 km 26:50,8 +3:58,0 Włochy Mattia Runggaldier
43. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Sprint HS109/5 km 12:52,9 +2:48,8 Norwegia Øystein Granbu Lien
31. 23 stycznia 2013 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:51,0 +3:01,7 Niemcy Manuel Faißt
17. 25 stycznia 2013 Czechy Liberec Gundersen HS100/5 km 11:49,4 +1:16,0 Niemcy Manuel Faißt

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2012/2013
Lillehammer – Gundersen 10km Lillehammer – Penalty Race 10km Kuusamo – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 10km Chaux-Neuve – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 10km Klingenthal – Gundersen 10km Klingenthal – Penalty Race 10km Soczi – Gundersen 10km Ałmaty – Gundersen 10km Ałmaty – Gundersen 10km Lahti – Gundersen 10km Oslo – Gundersen 10km Oslo – Gundersen 10km punkty
- - - - - - - - - - - 43 - 38 - - - 0
Sezon 2013/2014
Kuusamo – Gundersen 10km Lillehammer – Gundersen 10km Lillehammer – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 10km Czajkowski – Gundersen 10km Czajkowski – Gundersen 10km Chaux-Neuve – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 5km Seefeld – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 15km Oberstdorf – Gundersen 10km Lahti – Gundersen 10km Trondheim – Gundersen 10km Oslo – Gundersen 10km Falun – Gundersen 10km punkty
- - - - - - 44 46 - 64 - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się DNF – zawodnik nie ukończył biegu
DNS – zawodnik nie wystartował do biegu

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010/2011
Steamboat Springs Steamboat Springs Park City Park City Eruzurm Erzurum Klingenthal Klingenthal Harrachov Harrachov Eisenerz Eisenerz Szczyrk Szczyrk Kranj Kranj Kuopio Hoeydalsmo Hoeydalsmo punkty
- - - - - - - 58 - 46 - - 44 47 - - - - - 0
Sezon 2011/2012
Park City Park City Park City Park City Eruzurm Erzurum Hoeydalsmo Hoeydalsmo Hoeydalsmo Klingenthal Klingenthal Eisenerz Eisenerz Kranj Predazzo Predazzo Kuopio punkty
- - - - 40 44 - 44 40 50 47 44 47 - - - - 0
Sezon 2012/2013
Park City Park City Park City Wisła Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal Eisenerz Eisenerz Planica Planica Hoeydalsmo Hoeydalsmo Örnsköldsvik Örnsköldsvik Rovaniemi Rovaniemi punkty
43 42 49 49 23 22 - - - - 49 DNS - - - - - - 17
Sezon 2013/2014
Park City Park City Park City Hoeydalsmo Hoeydalsmo Klingenthal Klingenthal Eisenerz Eisenerz Eisenerz Falun Kuusamo Kuusamo Kuusamo punkty
34 38 33 - - - - 54 49 50 - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się DNF – zawodnik nie ukończył biegu
DNS – zawodnik nie wystartował do biegu

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

  • 2012: niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

2012
Soczi Soczi Oberwiesenthal Val di Fiemme Oberstdorf Oberstdorf punkty
- - - 47 48 - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
- – zawodnik nie wystartował
q – zawodnik nie zakwalifikował się
DNF – zawodnik nie ukończył biegu
DNS – zawodnik nie wystartował do biegu

Skoki narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Szwecja Falun nie zakwalifikował się (K-90)[7], nie zakwalifikował się (K-120)[8]
2017 Finlandia Lahti dyskwalifikacja w kwalifikacjach (K-90), nie zakwalifikował się (K-116)[9]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 42. miejsce (K-120), nie zakwalifikował się (K-99)

Starty W. Kaliniczenki na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 76,0 m 78,9 pkt Nie zakwalifikował się.
26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 104,5 m 70,2 pkt Nie zakwalifikował się.
25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. DSQ Nie zakwalifikował się.
2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 88,0 m 49,5 pkt Nie zakwalifikował się.
42. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 112,5 m 88,2 pkt 191,2 pkt Markus Eisenbichler
1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 88,0 m 79,3 pkt Nie zakwalifikował się.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 24 listopada 2019

Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - q q q - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS 135 Predazzo HS 135 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - q 0
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - q - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 niesklasyfikowany
2015 niesklasyfikowany
2016 91.
2017 niesklasyfikowany
2019 52.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2019

2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
- - 46 49 - - 47 42 - - - - - - 0
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 50 50 49 41 39 35 - - - - 51 53 0
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
54 53 36 40 23 35 - - 50 43 42 45 - - 8
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
59 63 43 51 46 57 52 - - 41 44 70 60 0
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 17 10 22 19 - - 38 30 - - - - 58 48 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 45.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Athlete : KALINICHENKO Vitaliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-14].
  2. Елітна група (ukr.). kharkivoda.gov.ua.
  3. a b c d e f g Adam Kwieciński: KALINICHENKO Vitaliy 1993.08.09 UKR. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-01-14].
  4. Athlete : KALINICHENKO Vitaliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-14].
  5. Dominik Formela: Kaliniczenko niepokonany na Ukrainie. skijumping.pl, 2018-10-23. [dostęp 2018-11-02].
  6. Witold Stech, Katarzyna Pilawa: Wisła stolicą skoków - 5,5 tysiąca kibiców czeka!. silesion.pl, 2017-01-12. [dostęp 2017-01-14].
  7. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-20. [dostęp 2015-02-20].
  8. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-25. [dostęp 2015-02-20].
  9. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2017-03-01. [dostęp 2017-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]