Witalij Kosowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witalij Kosowski
Віталій Косовський
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Witalij Władysławowycz Kosowski
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1973
Ostróg
Wzrost 172 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1990–1991 Podilla Chmielnicki 21 (1)
1991–1994 Nywa Winnica 53 (13)
1994–2003 Dynamo Kijów 131 (20)
W sumie: 205 (34)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–2000  Ukraina 25 (2)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2003–2006 Dynamo Kijów (selekcjoner)
2011 Nywa Winnica (asystent)
2012–2013 Dynamo Kijów U-19
2013–2018 Dynamo Kijów U-21 (asystent)
2019 Worskła Połtawa U-21
2019– Worskła Połtawa (p.o.)

Witalij Władysławowycz Kosowski, ukr. Віталій Владиславович Косовський, ros. Виталий Владиславович Косовский, Witalij Władisławowicz Kosowski (ur. 11 sierpnia 1973 r. w Ostrogu) – ukraiński piłkarz pochodzenia polskiego, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek DJuSSz w Nityszynie. Karierę piłkarską rozpoczynał w drugoligowym klubie Podilla Chmielnicki, jeszcze w czasach ZSRR. W końcu 1991 roku przeniósł się do Nywy Winnica, klubu Wyszczej Lihi, z którym jednak spadł do niższej klasy rozgrywkowej. Po roku gry na drugim froncie ponownie awansował z Nywą do Wyszczej Lihi. W przerwie letniej w 1994 roku został zawodnikiem potentata ukraińskich rozgrywek - Dynama Kijów[1]. Od początku stał się kluczowym graczem jedenastki z Kijowa (w debiutanckim sezonie rozegrał 27 spotkań ligowych, w których strzelił 6 goli, grał także w Lidze Mistrzów, w której wystąpił 7 razy i strzelił jednego gola). Jednak największe sukcesy odniósł w sezonie 1998/99 - zdobył mistrzostwo i Puchar Ukrainy, w Lidze Mistrzów doszedł aż do półfinału (Dynamo odpadło z Bayernem Monachium po meczach 3:3 w Kijowie i 1:0 w Monachium, w pierwszym meczu jednego z goli zdobył właśnie Kosowski). Częste kontuzje nie pozwoliły kontynuować gry na wysokim poziomie, dlatego w 2003 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kadrze debiutował 1 maja 1996 roku w meczu z Turcją (przegranym przez Ukrainę 2:3). Ogółem w reprezentacji wystąpił 25 razy, strzelił dwa gole. Jego ostatni występ w kadrze to mecz z Polską rozegrany w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2002 2 września 2000 roku w Kijowie (przegrany przez Ukrainę 1:3).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej przez 3 lata pracował na stanowisku selekcjonera Dynama Kijów. Potem napisał podanie o zwolnienie z pracy. Mieszkał w Kijowie i pracował w firmie Hermes[2]. W październiku 2011 dołączył do sztabu szkoleniowego Nywy Winnica[3]. W czerwcu 2012 stał na czele juniorskiej drużyny Dynama Kijów[4]. Latem 2013 został zaproszony do sztabu szkoleniowego młodzieżówki Dynama. 17 stycznia 2019 został mianowany na stanowisko starszego trenera Worskły Połtawa U-21[5], a po zwolnieniu Wasyla Saczki pełnił obowiązki głównego trenera Worskły od 28 marca 2019[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]