Witnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie lubuskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Witnica
Urząd Miasta i Gminy
Urząd Miasta i Gminy
Herb Flaga
Herb Witnicy Flaga Witnicy
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat gorzowski
Gmina Witnica
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1261
Prawa miejskie 1935
Burmistrz Dariusz Edward Jaworski
Powierzchnia 8,24 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

6859
828 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 95
Kod pocztowy 66-460
Tablice rejestracyjne FGW
Położenie na mapie powiatu gorzowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorzowskiego
Witnica
Witnica
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Witnica
Witnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Witnica
Witnica
Ziemia 52°40′40″N 14°53′29″E/52,677778 14,891389
TERC
(TERYT)
4081001074
Urząd miejski
ul. KRN 6
66-460 Witnica
Strona internetowa
BIP

Witnica (niem. Vietz) – miasto w zachodniej Polsce, w woj. lubuskim, w powiecie gorzowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Witnica.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 6859 mieszkańców[1].

Witnica leży około 25 km od Gorzowa Wielkopolskiego przy drodze wojewódzkiej nr 132 (relacji Gorzów Wielkopolski - Kostrzyn nad Odrą). Przez miasto przepływa rzeka Witna, która jest dopływem Warty.

Położenie[edytuj]

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 8,24 km²[2].

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego a wcześniej w 1950-1975 należało do województwa zielonogórskiego.

Gospodarka[edytuj]

W mieście znajduje się głównie przemysł spożywczy, browarniczy, metalowy, skórzany i materiałów budowlanych. W mieście działa Witnicka Strefa Przemysłowa[3][4].

Historia[edytuj]

Nazwa Witnica pochodzi od słów wić, witka czyli rodzaju wierzby.

Okolice Witnicy już na początku naszej ery zamieszkiwali pierwsi osadnicy wczesnosłowiańscy, czego dowody można znaleźć do dzisiaj[potrzebny przypis]. Tysiąc lat później osada przeszła na własność Zakonu Templariuszy. Było to w roku 1100. Niemalże do połowy XIII w. tereny te należały do rejonu wielkopolski. Najstarsza pisana wzmianka o niewielkiej osadzie Witnica pochodzi z 1252 roku. W 1261 roku Witnica przeszła z rąk Zakonu Templariuszy pod panowanie Brandenburgii i została włączona do Nowej Marchii. W latach 1300-1559 Witnica była posiadłością Braci Cystersów z Kołbacza. Po sekularyzacji, Witnica od 1559 roku wchodziła w skład posiadłości Hohenzollernów. Miasto zostało niemal całkowicie zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. W połowie XVIII wieku w niewielkiej osadzie, jaką wtedy była Witnica, powstałą manufaktura produkująca sukno oraz pończochy, a także huta żelaza. W 1857 roku Witnica uzyskała połączenie kolejowe. W tym okresie uruchomiona została również odlewnia żelaza i fabryka maszyn. Na początku XX wieku Witnica otrzymała prawa miejskie. W 1935 roku Witnica liczyła 5 600 mieszkańców.

W wyniku II wojny światowej w 1945 miasto zostało włączone do Polski, otrzymując nazwę Witnica. Dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec. W 1946 roku Witnicę zamieszkiwało 2600 osób. W latach 1946-1950 miasto należało do województwa poznańskiego. Od 1950 do 1975 roku należała do województwa zielonogórskiego, w latach 1975-1998 do województwa gorzowskiego, a od 1999 roku należy do powiatu gorzowskiego ziemskiego w województwie lubuskim.

W okresie powojennym Witnica była lokalnym ośrodkiem przemysłowo-usługowym i obsługiwała głównie teren gminy. W mieście istniała kaflarnia (zlikwidowana w 1993 roku), Zakład Produkcji Kontenerów oraz fabryki mebli. Część z tych zakładów nie sprostała wymogom gospodarki wolnorynkowej i upadła.

Zabytki i osobliwości[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół pomocniczy pw. Świętego Krzyża, z 1930,
  • kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par. pw. MB Nieustającej Pomocy, ul. Gorzowska 2, z 1875,
  • willa, ob. plebania rzym.-kat., ul. Gorzowska 2, z 1905,
  • dom, ul. Gorzowska 16, szachulcowy, z XVIII-XIX w.,
  • willa, ul. Myśliwska 2, z pocz. XX w.,
  • willa, ul. Sikorskiego 6, z 1880,
  • dom, ul. Sportowa 14, szachulcowy, z poł. XIX w.,
  • budynek fabryczny, szmelcownia, z 1825, nie istnieje,
  • zespół młyna wodnego, z XVIII-XIX w.:
    • młyn wodny, szachulcowy,
    • pralnia, szachulcowa,
    • łaźnia,

inne obiekty:

Infrastruktura[edytuj]

 Osobny artykuł: Witnica (stacja kolejowa).

Witnica leży przy drodze nr 132 (relacji Gorzów Wielkopolski - Kostrzyn nad Odrą). Z miasta biegną też drogi lokalne do Mosiny, Lemierzyc, Lubiszyna. Przez teren miasta biegnie linia kolejowa łącząca Kostrzyn nad Odrą i Gorzów Wielkopolski a dalej biegnąca przez Drezdenko oraz Krzyż Wielkopolski. W roku 2006 do użytku oddana została obwodnica drogowa. Witnica posiada oczyszczalnię ścieków, wodociągi, kanalizację, miasto jest zgazyfikowane.

Kluby sportowe[edytuj]

  • Miejski Klub Sportowy „Czarni” Witnica – klub piłkarski założony w 1945 roku i występujący w IV lidze. Klub dysponuje również sekcjami juniorów i trampkarzy. W sezonie zimowym młodzi piłkarze trenują w hali oddanej do użytku w 1999 roku. Znajduje się tam również salon odnowy biologicznej.
  • Uczniowski Klub Sportowy "Kanonierzy" - klub piłkarski działający przy Szkole Podstawowej w Witnicy.
  • Uczniowski Klub Sportowy "Witniczanin" - klub tenisa stołowego. Obecny klub rozgrywa mecze w III lidze, wcześniej także w II lidze.
  • Sekcja "Karate Shotokan"
  • Witnicki Klub Koszykarzy Amatorów.
  • Witnicki Klub Siatkarzy Amatorów.
  • Sekcja żużlowa.
  • Witnicki Klub baseballowy "Wilki Witnica"

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Współpraca międzynarodowa[edytuj]

Miasta i gminy partnerskie[7]:

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Witnicy w 2014 roku [8].


Piramida wieku Witnica.png

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  3. Witnicka Strefa Przemysłowa (pol.). [dostęp 2014-09-23].
  4. Witnicka strefa przemysłowa (pol.). [dostęp 2014-09-23].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20.1.13]. s. 5.
  6. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.
  7. www.witnica.pl. [dostęp 2011-10-07].
  8. http://www.polskawliczbach.pl/Witnica, w oparciu o dane GUS.

Linki zewnętrzne[edytuj]