Witold Święcicki (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Święcicki
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1889
Warszawa
Data i miejsce śmierci 11 sierpnia 1965
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód prawnik, sędzia
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość  Polska
Rodzice Ludwik
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Witold Maurycy Święcicki herbu Jastrzębiec (ur. 15 stycznia 1889 w Warszawie, zm. 11 sierpnia 1965 tamże) – polski prawnik, cywilista, sędzia Sądu Najwyższego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Ludwika (1852-1922)[1] w rodzinie Święcickich herbu Jastrzębiec. Ukończył studia prawnicze.

W okresie II Rzeczypospolitej od 1918 pracował w sądownictwie. Od 1927 był sędzią Sądu Najwyższego. Był członkiem Trybunału Kompetencyjnego[2].

Po wybuchu II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej był pracownikiem Biura Orzecznictwa Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

Po zakończeniu wojny w okresie Polski Ludowej od 1945 do 1962 ponownie był sędzią Sądu Najwyższego, w tym od 28 września 1948 do 24 grudnia 1954 sprawował funkcję pierwszego prezesa Izby Cywilnej SN.

Był specjalistą prawa cywilnego materialnego i procesowego. Do 1939 pracował jako redaktor naczelny pisma Orzecznictwo Sądów Polskich, później od 1947 do 1965 zastępca redaktora naczelnego Orzecznictwa Sądów Polskich i Komisji Arbitrażowych. Był redaktorem działu orzecznictwa cywilnego w piśmie Państwo i Prawo.

Zmarł 11 sierpnia 1965. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 30, rząd 6, miejsce 13, 14)[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrobek Witolda Święcickiego
  • Suplement do Prawa cywilnego Ziem Wschodnich (T. X. cz. 1 Zwodu praw): zawierający orzecznictwo Sądu Najwyż. i ustawy związkowe za czas od 1 stycznia 1933 r. do 1 stycznia 1934 r., a w tej liczbie Kodeks zobowiązań 1933 r. (1934, współautor: Zygmunt Rymowicz)
  • Kodeks Postępowania Cywilnego. Tekst Kodeksu i Przepisów Wprowadzających Z Orzecznictwem Sądu Najwyższego Oraz Przepisy Uzupełniające i Związkowe. (1947, współautor: Jan Jakub Litauer)
  • Tezy z zakresu prawa małżeńskiego: zawarte w orzeczeniach Sądu Najwyższego wydanych do dnia 1 lipca 1948 roku (1948)
  • Orzecznictwo powojenne Sądu Najwyższego w sprawach cywilnych 30.VI. 1945 r. – 30. VI. 1947 r. (1948)
  • Prawo cywilne z orzecznictwem, literaturą i przepisami związkowymi (1958, współautor: Stefan Breyer)
  • Orzecznictwo Sądu Najwyższego w składach powiększonych. Zbiór Wytycznych i Uchwał Zgromadzenia Ogólnego Całej Izby i Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego W Sprawach Cywilnych Za Lata 1945–1959 (1961, współautor: Kazimierz Piasecki)
  • Kodeks zobowiązań wraz z przepisami wprowadzającymi (1946), Orzecznictwo powojenne Sądu Najwyższego w sprawach cywilnych (1948); współautor Prawa cywilnego ziem wschodnich (t. 1–2 1932–34) i Orzecznictwa Sądu Najwyższego w składach powiększonych (1961).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwik Święcicki h. Jastrzębiec. sejm-wielki.pl. [dostęp 30 marca 2015].
  2. Orzeczenie Trybunału Kompetencyjnego z dnia 26 października 1937 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Skarbu”, s. 17, nr 4 z 10 lutego 1938. Ministerstwo Skarbu. 
  3. Cmentarz Stare Powązki. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 28 marca 2015].
  4. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410
  5. M.P. z 1954 r. nr 103, poz. 1340

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]