Witold Armon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Armon
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1924
Kiejdany
Data i miejsce śmierci 9 września 2002
Toruń
Zawód Etnolog, historyk nauk antropologicznych
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal 10-lecia Polski Ludowej, Zasłużony Działacz Kultury

Witold Armon, pseudonim A. Vytautas (ur. 27 lipca 1924 w Kiejdanach, zm. 9 września 2002 w Toruniu[1]) – etnolog.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 1947 rozpoczął studia etnologiczne i etnograficzne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego. Kształcił się pod kierunkiem Eugeniusza Frankowskiego (etnografia i etnologia), Jana Czekanowskiego (antropologia) oraz Józefa Kostrzewskiego (prahistoria). W 1951 roku obronił interdyscyplinarną pracę magisterską z filozofii z zakresu antropologii, prahistorii, etnografii i etnologii pod tytułem "Polscy etnografowie – badacze innych krajów świata i ich dorobek naukowy". Z kolei w 1972 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych z zakresu etnologii na podstawie pracy pod tytułem "Polscy badacze kultury Jakutów". Książka została poświęcona aktywności naukowej zesłańców z XIX w. Praca ta została wydana także w języku rosyjskim w 2001 roku. W latach 1958-51 był związany z Katedrą Etnografii Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie pracował również w bibliotece. Zajmował się także pracą muzealną w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu a także w Muzeum Mazurskim w Olsztynie. W okresie 1975-92 pracował także jako nauczyciel akademicki; prowadził zajęcia głównie z historii nauk antropologicznych oraz bibliotekoznawstwa. Armon publikował również bibliografie, między innymi "Bibliografię historii etnografii polskiej"[2]. Interesował się kulturą litewską ("Zainteresowania Oskara Kolberga folklorem litewskim", "Lud" t.42.) i etnografią ludów bałtyckich. W roku 1968 opublikował artykuł "Badania nad litewską kulturą ludową w latach 1945-1965"[1]. Przygotowywał się do opublikowania pracy habilitacyjnej "Ludoznawstwo, literatura ludowa i literatura dla ludu na Litwie w latach 1831-1864", czego jednak nie ukończył.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Był laureatem nagrody sekretarza naukowego PAN w 1972 roku oraz nagrody I stopnia rektora UMK za całokształt pracy zawodowej w 1989 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kiejdanach na Litwie, jako syn Stanisława – urzędnika spółdzielczości i Aleksandry Jaciuńskiej – nauczycielki. Uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie do gimnazjum jezuickiego w Kownie. Był żonaty z Janiną Ciołkowiak, z którą miał syna Olgierda i córkę Renatę oraz z Krystyną Przewoźną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fryś-Pietraszkowa i inni, Etnografowie i ludoznawcy polscy : sylwetki, szkice biograficzne, Kraków, s. 5, ISBN 978-83-87266-96-7, OCLC 55860393.
  2. M.Terlecka (red.), Historia etnografii polskiej, 1973.