Witold Celichowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Witold Celichowski
Witold Celichowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1874
Bnin, Królestwo Prus
Data i miejsce śmierci 21 września 1944
Warszawa, Polska
Wojewoda poznański
Okres od 16 października 1919
do 2 stycznia 1923
Poprzednik funkcja utworzona
Następca Adolf Bniński
Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan – grób W. Celichowskiego

Witold Celichowski (ur. 9 maja 1874 w Bninie, zm. 21 września 1944 w Warszawie) – polski działacz polityczny, adwokat.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem działacza społecznego i wydawcy Zygmunta (bibliotekarza zbiorów kórnickich) i Zofii z Ziemnych, bratem adwokata i polityka Stanisława. Kształcił się w poznańskim Gimnazjum św. Marii Magdaleny, następnie studiował prawo na kilku uniwersytetach – w Berlinie, Monachium, Wrocławiu i Getyndze, kończąc naukę tytułem doktora praw w 1897. Praktykował w Koźminie, Nowym Tomyślu i Grudziądzu; był krótko asesorem w Berlinie, w 1900 otworzył w Poznaniu kancelarię adwokacką. Bronił m.in. polskich studentów w procesie w Poznaniu (lipiec 1901) oraz uczniów gimnazjum w Gnieźnie (czerwiec 1903).

W latach 1916-1918 prowadził w Warszawie kurs przygotowawczy dla przyszłych urzędników polskiej administracji. Pełnił funkcje komisarza Rady Ludowej miasta Poznania (listopad 1918), zastępcy prezesa, potem naczelnego prezesa prowincji i rejencji poznańskiej, wreszcie 16 października 1919 został mianowany pierwszym po odzyskaniu niepodległości wojewodą poznańskim. Zasłużył się dla stworzenia podstaw polskiej administracji, wyeliminował z urzędów język niemiecki, przygotował nowe kadry. Od listopada 1922 pełnił także funkcję komisarza rządu w poznańskim sejmiku wojewódzkim. Został zwolniony z urzędu wojewody na własną prośbę[1] i w styczniu 1923 przeszedł w stan spoczynku. Został notariuszem w Poznaniu i wiceprzewodniczącym Izby Adwokackiej w Poznaniu (1923-1926), w latach 1926-1928 był przewodniczącym Izby.

W latach 1926-1928 był prezesem Rady Głównej Towarzystwa Czytelni Ludowych. Podobnie jak młodszy brat Stanisław pozostawał w związkach ze Stronnictwem Narodowym, ale nie wchodził w skład władz partii. Od 1928 do 1939 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Kuratorium Fundacji Sułkowskich w Rydzynie[2]. Opuścił Poznań po okupacji Wielkopolski przez Niemców we wrześniu 1939, wyjechał do Lwowa, potem do Krakowa i Warszawy. W Warszawie działał w Radzie Głównej Opiekuńczej; zmarł w czasie powstania. Po wojnie został pochowany w Poznaniu.

Był autorem m.in. Józef Supiński a rozwój teorii ekonomicznych (1898), Zbiór rozporządzeń wydanych dla Królestwa Polskiego przez Jenerał-gubernatorstwo warszawskie (1918).

Z małżeństwa z Anielą z Drogowskich (od 1914) miał syna Zygmunta (ur. 1914).

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Za szczególne zasługi dla województwa wielkopolskiego Wojewoda Wielkopolski przyznaje medal imienia Witolda Celichowskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]