Witold Conti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Witold Conti
Ilustracja
Conti przed 1939 rokiem
Imię i nazwisko Witold Konrad Kozikowski
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1908
Berlin, Niemcy
Data i miejsce śmierci 25 maja 1944
Nicea, Francja
Zawód aktor i śpiewak
Współmałżonek Zofia Halina Marguliesówna
Lata aktywności 1930-1943

Witold Conti, właśc.: Witold Konrad Kozikowski (ur. 2 lutego 1908 w Berlinie, Niemcy, zm. 25 maja 1944 w Nicei[1], Francja) – polski aktor i śpiewak.

Kariera artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisławy i Maksymiliana Kozikowskich[2]. Jego ojciec pełnił funkcję kierownika Państwowego Urzędu Pośrednictwa Pracy. W 1920 wyemigrował do Polski z Niemiec. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, w tym samym czasie uczył się śpiewu u profesora Zygmunta Zawrockiego. Po pewnym czasie wyjechał do Paryża, gdzie miał kontynuować studia prawnicze, jednak rozpoczął wówczas studia w klasie skrzypiec i wokalistyki tamtejszego konserwatorium muzycznego[3]. Podczas studiów w Paryżu rozpoczęła się jego przyjaźń w Polą Negri[2]. W latach 1930-1938 występował w warszawskich teatrach rewiowych, kabaretach oraz w filmach fabularnych. Okazjonalnie występował także w Teatrze Letnim oraz Operetce przy ulicy Karowej. Grając w filmach odtwarzał głównie pierwszoplanowe role przystojnych amantów.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był osobą homoseksualną[4]. Na początku swojej kariery artystycznej był w związku z Karolem Szymanowskim[5][6]. Po rozpadzie związku ze Szymanowskim wziął ślub w 1938 z Zofią Haliną Marguliesówną [7], córką Maurycego Marguliesa, dyrektora generalnego zakładów zbrojeniowych "Pocisk"[8]. Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 wyjechał wraz z żoną i synkiem do Wilna, skąd przedostał się do Francji. Podczas II wojny światowej występował tam w ośrodkach polonijnych. Zginął w Nicei w 1944 r. podczas bombardowania przez Brytyjczyków zaplecza armii niemieckiej[1], okupującej tę część Francji[8].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Zagrał w następujących filmach fabularnych:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1938: nagroda ministra przemysłu i handlu podczas Festiwalu Filmowego Targi Wschodnie we Lwowie za rolę porucznika Andrzeja Zadora w filmie Ułan księcia Józefa[9]

Przypisy

  1. a b O brytyjskim nalocie bombowym na Nicei dnia 25 maja 1944 r.: What happened during the 1944 bombing of Nice?. Riviera Times.com. [dostęp 2013-09-30].
  2. a b zbroiowisko • Zobacz wątek - Witold Conti, adante.nazwa.pl [dostęp 2017-03-04] (pol.).
  3. Queermedia.pl, Witold Conti, queer.pl [dostęp 2017-03-04].
  4. Historia. Do Rzeczy, nr 5/2016, maj 2016, s. 55
  5. Szalone miłości Szymanowskiego. se.pl. [dostęp 2013-09-30].
  6. Tomasik Krzysztof O Karolu Szymanowskim, w: Homobiografie, str. 49, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Kraków 2008, ​ISBN 978-83-61006-20-6
  7. Ryszard Marek Groński: Homoseksualiści II RP w kulturze - Pedziki za parawanem. Polityka.pl. [dostęp 2013-09-30].
  8. a b Tomasik Krzysztof O Karolu Szymanowskim, w: Homobiografie, str. 50, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Kraków 2008,​ISBN 978-83-61006-20-6
  9. Biogram Witolda Contiego. Portal Film Polski.pl. [dostęp 2013-09-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny teatru polskiego, PWN, Warszawa 1973

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]