Witold Kirszenstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Witold Stefan Kirszenstein
podpułkownik dyplomowany piechoty podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia 28 września 1891
?
Data śmierci  ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP
Jednostki 55 Pułk Piechoty
Dowództwo KOP
10 Pułk Piechoty
65 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
szef sztabu KOP
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi Oficer Orderu Orła Białego (Serbia)

Witold Stefan Kirszenstein (ur. 28 września 1891[1], zm. ?) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Przebieg służby[edytuj]

19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale IV Naczelnego Dowództwa[2]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale IIIa Biura Ścisłej Rady Wojennej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Oddział V Sztabu Generalnego[3]. W latach 1921-1922 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 179. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. Po ukończeniu kursu przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego. W czasie siedmioletniej służby w Sztabie Generalnym pozostawał oficerem nadetatowym 55 Pułku Piechoty. 31 marca 1924 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 listopada 1924 roku przeniesiony został do 55 Pułku Piechoty w Lesznie na stanowisko dowódcy III batalionu detaszowanego w Rawiczu[5]. Latem 1929 roku wyznaczony został na stanowisko szefa sztabu Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie[6]. Na tym stanowisku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku. Wiosną 1932 roku mianowany został zastępcą dowódcy 10 Pułku Piechoty w Łowiczu[7]. Następnie na stanowisku I zastępcy dowódcy 65 Starogardzkiego Pułku Piechoty w Grudziądzu. W trzeciej dekadzie sierpnia 1939 roku, po przeprowadzeniu mobilizacji alarmowej, pozostał w pułku.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 65 Starogardzkim Pułkiem Piechoty. Na czele tego pułku walczył w bitwie nad Bzurą. 18 września 1939 roku w Ruszkach został ciężko ranny, po czym został odtransportowany do Kutna. W niemieckiej niewoli przebywał Oflagu IX B.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Zmiana daty urodzenia z 16 września na 28 września 1891 roku ogłoszona została w: Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 265.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, s. 780.
  3. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 8, 688.
  4. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 40.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 107 z 10 października 1924 roku.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 roku.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 255.
  8. Dziennik Personalny MSWojsk Nr 19/1929, s. 362

Bibliografia[edytuj]

  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych