Witold Litwiniszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Litwiniszyn
Data urodzenia 1867
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1925
Sanok
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Zawód, zajęcie urzędnik

Witold Litwiniszyn (ur. 1867, zm. 20 lutego 1925 w Sanoku) – polski urzędnik skarbowy, działacz społeczny.

Nagrobek Witolda Litwiniszyna

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1867[1]. W 1885 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Jaśle[2]. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby cywilnej 22 maja 1886[1]. W 1895 był koncypistą w c. k. dyrekcji okręgu skarbowego przy starostwie powiatu brzeżańskiego[3]. W 1905 został mianowany przez ministra skarbu ze stanowiska komisarza skarbu na sekretarza skarbu w okręgu lwowskim krajowej dyrekcji skarbu[4]. Od około 1908 był zatrudniony w oddziale administracyjnym w dyrekcji okręgu skarbowego przy c. k. starostwie powiatu sanockiego, gdzie pracował w randze sekretarza[5][6][7][8], a od 1912 w randze radcy skarbu[9][10][11]. Równolegle został przydzielony do c. k. sądu powiatowego dla spraw dochodów skarbowych w Sanoku, gdzie od około 1909 pełnił funkcję zastępcy asesora[12], od około 1910 funkcję asesora[13][14][15][16][17]. W 1918 pozostawał urzędnikiem w randze radcy finansowego[18].

Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka[19] oraz sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1912, 1919)[20][21][22]. Do śmierci zasiadał w dyrekcji Kasy Zaliczkowej w Sanoku[23][24] (jako członek zarządu figurował jeszcze w wspólnie z inż. Stanisławe Beksińskim[25].

Witold Litwiniszyn zmarł 20 lutego 1925 w Sanoku w wieku 58 lat[24][26]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 24 lutego 1925[24]. Był żonaty z Jadwigą z domu Starosolską[24] (1879-1928, byli w małżeństwie 27 lat[24][27]), córką Joachima Starosolskiego oraz Julii z domu Rapf (córki Jerzego) oraz siostrą Wołodymyra[28].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

austro-węgierskie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1914. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1914, s. 124.
  2. Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 116.
  3. Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1895. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1895, s. 163, 178.
  4. Kronika. Mianowania. „Gazeta Narodowa”, s. 2, Nr 175 z 3 sierpnia 1905. 
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 256.
  6. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 256.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 264.
  8. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 274.
  9. Kronika. Mianowania i przeniesienia. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 31 z 4 sierpnia 1912. 
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 274.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 276.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 241.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 249.
  14. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 259.
  15. Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1914. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1914, s. 32, 39.
  16. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 258.
  17. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 260.
  18. a b c d Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1055.
  19. Sprawozdanie Wydziału Tow. Upiększania Miasta Sanoka. „Miesięcznik Artystyczny”, s. 67, Nr 7 z 1912. 
  20. Sprawozdanie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku za lata 1914., 1915., 1916., 1917., 1918. i 1919.. Sanok: 1920, s. 18.
  21. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 148. ISBN 978-83-939031-1-5.
  22. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-03-15].
  23. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 193 z 35 sierpnia 1925. 
  24. a b c d e Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 297 (poz. 31).
  25. Rocznik Polskiego Przemysłu i Handlu. Warszawa: 1934, s. Nr 650.
  26. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. L 1925, (Tom J, str. 287, poz. 31).
  27. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 332 (poz. 94).
  28. Edward Zając. Germanizacja Sanoka w latach 1834–1867. „Tygodnik Sanocki”. Nr 29 (401), s. 8, 16 lipca 1999.