Witold Wereszczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Wereszczyński
Ilustracja
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1926
Białokrynica
Data i miejsce śmierci 12 lutego 1987
Poznań
Przebieg służby
Lata służby 1944-1986
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 16 Brygada Pancerna
9 Pułk Czołgów Średnich
Oficerska Szkoła Broni Pancernej
23 Pułk Czołgów Średnich
11 Dywizja Pancerna
Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych
Stanowiska dowódca czołgu
dowódca plutonu czołgów
dowódca kompanii czołgów
wykładowca szkoły oficerskiej
dowódca pułku czołgów
dowódca dywizji pancernej
komendant szkoły oficerskiej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
operacja „Dunaj” 1968
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy

Witold Wereszczyński (ur. 19 listopada 1926 w Białokrynicy, zm. 12 lutego 1987 w Poznaniu) - generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Witold Wereszczyński urodził się 19 listopada 1926 w Białokrynicy, w ówczesnym powiecie krzemienieckim, w rodzinie Lucjana, wachmistrza 12 Pułku Ułanów Podolskich. Od marca 1940 mieszkał razem z matką i rodzeństwem w Siedlcach. Od maja 1943 był łącznikiem 9 Obwodu Batalionów Chłopskich w Siedlcach, a od sierpnia 1944 funkcjonariuszem tamtejszej Komendy Powiatowej Milicji Obywatelskiej.

Pochowany 17 lutego 1987 na Cmentarzu Komunalnym Junikowo w Poznaniu. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyła delegacja WP na czele z dowódcą Śląskiego Okręgu Wojskowego gen. dyw. Janem Kuriatą oraz szefem sztabu Wojsk Lotniczych gen. bryg. pil. Jerzym Zychem. W imieniu żołnierzy WP Zmarłego pożegnał komendant WSOWPanc. gen. bryg. Zdzisław Głuszczyk.

Służba w wojsku[edytuj | edytuj kod]

20 listopada 1944 wstąpił do Wojska Polskiego i został skierowany do Oficerskiej Szkoły Czołgów w Chełmie. 19 lutego 1945, po ukończeniu szkoły, został przydzielony do 16 Dnowsko-Łużyckiej Brygady Pancernej i wyznaczony na stanowisko dowódcy czołgu T-34/85. Następnie dowodził plutonem i kompanią czołgów. W czasie II wojny światowej walczył w bitwie pod Budziszynem, Niesky i Dreznem.

Od lutego 1946 pełnił służbę w 9 Pułku Czołgów Średnich w Szczecinie na stanowisku dowódcy kompanii szkolnej. 29 marca 1949 został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Poznaniu na stanowisko wykładowcy Cyklu Taktyki Ogólnej. W latach 1954-1956 dowodził 23 Pułkiem Czołgów Średnich w Słubicach. W okresie od października 1956 do lipca 1959 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. Od września 1961 zastępca dowódcy 5 Dywizji Pancernej w Gubinie, a od sierpnia 1966 zastępca dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Nysie.

6 maja 1968 objął dowództwo 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej w Żaganiu. Pod jego dowództwem dywizja wzięła udział w operacji „Dunaj”. 10 października 1968 awansował na generała brygady. 22 listopada 1973 obowiązki dowódcy dywizji przekazał płk. dypl. Józefowi Użyckiemu. 17 stycznia 1974 został komendantem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu. 6 listopada 1976 został przeniesiony na stanowisko szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu. W okresie od 22 września 1984 do 1 czerwca 1986 pozostawał w dyspozycji ministra Obrony Narodowej z powodu długotrwałej ciężkiej choroby. W stan spoczynku przeniesiony 3 lipca 1986 roku.

Wykształcenie wojskowe[edytuj | edytuj kod]

  • Oficerska Szkoła Broni Pancernej - Chełm
  • Akademia Sztabu Generalnego - Rembertów

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Głuszczyk, Janusz Karwat, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego, Tradycje i współczesność, Zakład Poligraficzny Księgarni Św. Wojciecha, Poznań 1994.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 216-219.