Wiwera indyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiwera indyjska
Viverra zibetha[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina wiwerowate
Podrodzina wiwery
Rodzaj wiwera
Gatunek wiwera indyjska
Synonimy
  • Viverra tainguensis Sokolov, Rozhnov & Pham Chong, 1997[2]
Podgatunki
  • V. z. ashtoni Swinhoe, 1864
  • V. z. hainana Wang & Xu, 1983
  • V. z. picta Wroughton, 1915
  • V. z. pruinosus Wroughton, 1917
  • V. z. zibetha Linnaeus, 1758[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wiwera indyjska[4], cyweta indyjska, cybeta (Viverra zibetha) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych występujący w Indiach, wschodnich Chinach i na Półwyspie Indochińskim.
Bywa hodowana dla cybetu – substancji zapachowej wykorzystywanej w przemyśle perfumeryjnym.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie żółtawobrunatne z rudymi plamami, z ciemną pręgą wzdłuż grzbietu, na ogonie i szyi biało-czarne pasy. Sierść długa. Na części ogonowej ciemne pierścienie.

Średnie wymiary
  • Długość ciała – 80 cm.
  • Długość ogona – 45 cm.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje lasy i zarośla. Zwierzę wszystkożerne, polowanie w nocy, żywi się ptakami, ssakami, rybami, wężami, krabami, jajami, a także owocami i korzonkami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Viverra zibetha, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Duckworth, J.W., Wozencraft, C., Wang Yin-xiang, Kanchanasaka, B. & Long, B. 2008, Viverra zibetha [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-03] (ang.).
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Viverra zibetha. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 października 2009]
  4. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 142. ISBN 978-83-88147-15-9.