Wlew dożylny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wlew do żyły obwodowej

Wlew dożylny, infuzja dożylna, skrót i.v. (od łac. in venam), potocznie kroplówka – podawanie płynów bezpośrednio do żyły w sposób stały lub okresowy. Jest to najszybsza droga rozprowadzenia w organizmie płynów lub leków. Niektóre substancje (w tym krew podczas transfuzji) mogą być wprowadzane do ustroju tylko dożylnie.

Najczęstsza metoda wlewu polega na umieszczeniu w żyle cewnika, za pomocą tak zwanego wenflonu (najczęściej w kończynach górnych, rzadko w dolnych), połączonego z pojemnikiem umieszczonym nad pacjentem tak, aby możliwy był swobodny spływ cieczy (natężenie jej przepływu reguluje się zwykle pokrętłem).

Innym rozwiązaniem jest podawanie płynu do jednej z centralnych żył (tak zwane wkłucie centralne), przy czym istnieje tu większe ryzyko krwawienia oraz innych poważnych powikłań (na przykład odmy opłucnowej). Możliwe jest też dokonanie wkłucia w mniejszej żyle a następnie przesuwanie cewnika aż do osiągnięcia żyły głównej (sprawdzenie właściwego położenia końcówki cewnika dokonuje się rentgenograficznie).

Ważne jest, by płyny infuzyjne były zawsze sterylne, gdyż w przeciwnym razie istnieje ryzyko infekcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.