Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy teologii. Zobacz też: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (ujednoznacznienie).
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (kat.)
Zaśnięcie Bogurodzicy (praw.)
Reni, Guido - Himmelfahrt Mariae - 1642.jpg
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Guido Reni, 1642
Dzień 15 sierpnia (kat.)
15 sierpnia (praw. liturgia według kal. jul.)
28 sierpnia (praw. według kal. greg.)
Typ święta chrześcijańskie
Religie katolicyzm
prawosławie
Zwyczaje święcenie ziół i kwiatów
Znaczenie wzięcie do nieba wraz z ciałem i duszą NMP
Inne nazwy Matki Boskiej Zielnej (Polska)
Matki Boskiej Znakomitej (Kongo)
Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1])
Tarnobrzeg, kościół Wniebowzięcia NMP
Wniebowzięcie NMP, Charles Mellin
Wniebowzięcie NMP, Petr Brandl
Rzeźba na fasadzie kościoła w Nowej Wsi

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot wiary dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Dogmat ten uznawany jest wyłącznie w Kościele katolickim. Według teologii katolickiej Maryja mocą Bożą została wzięta do nieba podobnie jak Henoch i Eliasz.


Katolicyzm[edytuj]

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny uczta, Novara di Sicilia

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest również przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, które w VII wieku zostało ustalone w Rzymie. Jest to święto nakazane.

Obchody[edytuj]

Święto nazywane jest także Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska), Matki Boskiej Znakomitej (Kongo[2]) bądź Matki Boskiej Korzennej (Czechy). W Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od V wieku. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności.

W całym kraju święto to jest obchodzone bardzo uroczyście, jednak największe obchody mają miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się tam inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia, a także na Jasnej Górze, dokąd zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach kraju często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Protestanci przeciwstawiają się dogmatowi o wniebowzięciu, podając jako argument brak jakiejkolwiek wzmianki na ten temat w Piśmie Świętym.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]