Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy teologii. Zobacz też: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (ujednoznacznienie).
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (kat.)
The Assumption of Virgin Mary by Guido Reni (1638-9) - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017.jpg
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Guido Reni, 1642
Dzień 15 sierpnia (kat.)
Typ święta chrześcijańskie
Religie katolicyzm
Zwyczaje święcenie ziół i kwiatów
Znaczenie wzięcie do nieba wraz z ciałem i duszą NMP
Inne nazwy Matki Boskiej Zielnej (Polska)
Matki Boskiej Znakomitej (Kongo)
Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1])
Tarnobrzeg, kościół Wniebowzięcia NMP
Wniebowzięcie NMP, Charles Mellin
Wniebowzięcie NMP, Petr Brandl
Rzeźba na fasadzie kościoła w Nowej Wsi

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot wiary dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Dogmat ten uznawany jest wyłącznie w Kościele katolickim. Według teologii katolickiej Maryja mocą Bożą została wzięta do nieba podobnie jak Henoch i Eliasz.


Katolicyzm[edytuj | edytuj kod]

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny uczta, Novara di Sicilia

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest również przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, które w VII wieku zostało ustalone w Rzymie. Jest to święto nakazane.

Definicja dogmatyczna nie rozstrzyga jednak kwestii samej śmierci Maryi. Tu teologowie dzielą się na uznających jej ziemską śmierć (tzw. mortaliści) oraz ich przeciwników (tzw. immortaliści).

Inne wyznania chrześcijańskie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Zaśnięcie Bogurodzicy.

Opierające swą doktrynę na Tradycji Apostolskiej Kościoły wschodnie, w tym Cerkiew prawosławna, wyznają wiarę we Wniebowzięcie Maryi[2], choć nie dogmatyzują tej nauki. Chrześcijanie ewangelicy, chrześcijanie bez denominacji oraz protestanci przeciwstawiają się temu dogmatowi, podając jako argument brak wzmianek na ten temat w Piśmie Świętym.

Obchody[edytuj | edytuj kod]

Święto nazywane jest także Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska), Matki Boskiej Znakomitej (Kongo[3]) bądź Matki Boskiej Korzennej (Czechy). W Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od V wieku. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności.

W Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia. Na Jasną Górę zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach Polski często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Pietkun, Maryja Matka Chrystusa. Rozwój dogmatu maryjnego, Warszawa 1954, s. 129-150;
  • Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – materiały na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 20.07.2010]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]