Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy teologii. Zobacz też: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (ujednoznacznienie).
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (kat.)
The Assumption of Virgin Mary by Guido Reni (1638-9) - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017.jpg
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Guido Reni, 1642
Dzień 15 sierpnia (kat.)
Typ święta chrześcijańskie
Religie katolicyzm
Zwyczaje święcenie ziół i kwiatów
Znaczenie wzięcie do nieba wraz z ciałem i duszą NMP
Inne nazwy Matki Boskiej Zielnej (Polska)
Matki Boskiej Znakomitej (Kongo)
Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1])
Tarnobrzeg, kościół Wniebowzięcia NMP
Wniebowzięcie NMP, Charles Mellin
Wniebowzięcie NMP, Petr Brandl
Rzeźba na fasadzie kościoła w Nowej Wsi

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot wiary dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Dogmat ten uznawany jest wyłącznie w Kościele katolickim. Według teologii katolickiej Maryja mocą Bożą została wzięta do nieba podobnie jak Henoch i Eliasz.


Katolicyzm[edytuj | edytuj kod]

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny uczta, Novara di Sicilia

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest również przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, które w VII wieku zostało ustalone w Rzymie. Jest to święto nakazane.

Definicja dogmatyczna nie rozstrzyga jednak kwestii samej śmierci Maryi. Tu teologowie dzielą się na uznających jej ziemską śmierć (mortaliści) oraz ich przeciwników (immortaliści)[2].

Obchody[edytuj | edytuj kod]

Święto nazywane jest także Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska), Matki Boskiej Znakomitej (Kongo[3]) bądź Matki Boskiej Korzennej (Czechy). W Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od V wieku. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności.

W Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia. Na Jasną Górę zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach Polski często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Protestanci oraz chrześcijanie bez denominacji przeciwstawiają się dogmatowi o wniebowzięciu, podając jako argument brak wzmianek na ten temat w Piśmie Świętym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Matki Boskiej Zielnej obchodzimy nie tylko w Polsce
  2. Dawid Gospodarek, Umarła? Zasnęła? Co oznacza wniebowzięcie Maryi?, „Aleteia Polska”, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2017-09-24] (pol.).
  3. Matka Boża „Owocowa”

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]