Wnuk (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wnuk, wersja podstawowa
Wnuk, odmiana

Wnuk (Wnuck, Wnuk-Lipiński, Wnuk-Dombrowski, Księżyc III, Księżyc odmienny) − kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Księżyc.

Opis herbu[edytuj]

Herb występował w co najmniej dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Wnuk (Wnuck, Wnuk-Lipiński, Wnuk-Dombrowski, Księżyc odmienny): W polu błękitnym półksiężyc złoty, nad nim siedem takichż gwiazd (1, 3, 3). Klejnot: trzy pióra strusie złote między błękitnymi. Labry: błękitne, podbite złotem.

Wnuk odmienny (Wnuk-Lipiński odmienny, Księżyc odmienny): Godła srebrne, gwiazdy w układzie 3, 3, 1, pióra w klejnocie niebarwione.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wariant I pojawia w Nowym Siebmacherze, von Ledebur (Adelslexicon der preussischen Monarchie), Cramer (Geschichte der Lande Lauenberg und Bütow), Winckler (Die Nationalitäten Pommerellens) i von Damerau-Dambrowski (Waren die "v. Dombrowski" der Kaschubei "Mondri" oder waren die "v. Mondri" der Kaschubei "Dombrowski"...). Wariant drugi znany z ambony kościoła w Borzyszkowych z 1738, wymieniany także przez Emiliana Szeligę-Żernickiego.

Rodzina Wnuk[edytuj]

Kaszubska rodzina szlachecka o gałęziach używających nazwisk Ciemiński, Dąbrowski i Lipiński.

Herbowni[edytuj]

Wnuk (Wnuck). Rodzina używała też przydomków Ciemiński, Dąbrowski, Lipiński.

Istniała inna rodzina, Czapiewski o przydomku Wnuk, która używała herbu Wnuk-Czapiewski[2].

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 2. Gdańsk: BiT, 2007, s. 33-37, 217. ISBN 978-83-924425-9-2.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]