Wołożyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołożyn
Валожын
Ilustracja
Kościół rzymskokatolicki św, Józefa w Wołożynie
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Minsk Voblast.svg miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

10600[1]
Nr kierunkowy +375 1772
Kod pocztowy 222340
Tablice rejestracyjne 5
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mińskiego
Wołożyn
Wołożyn
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Wołożyn
Wołożyn
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Wołożyn
Wołożyn
Ziemia 54°05′N 26°31′E/54,083333 26,516667
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś

Wołożyn (biał. Валожын) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu wołożyńskiego nad Wołożynką (dorzecze Niemna), na północnym skraju Puszczy Nalibockiej, 10,6 tys. mieszkańców (2010). Od 1929 miasto[2].

Demografia[edytuj]

Historia[edytuj]

W XV.w. dobra wołżyńskie w rękach książąt wołżyńskich, później w rękach Monwidów, Gasztołdów. Po bezpotomnej śmierci Stanisława Gasztołda w 1542 r. stały się królewszczyzną. Drogą zamiany w 1567 r. król przekazał Wołżyn Radziwiłłom. Kolejni właściciele to: Słuszkowie, Denhofowie, Czartoryscy i Tyszkiewiczowie.

W 1795 miasto zostało włączone do zaboru rosyjskiego. W 1803 Wołożyn został sprzedany przez ks. A. Czartoryskiego hr. J. I. Tyszkiewiczowi. Za udział w powstaniu styczniowym dobra skonfiskowano. Po pewnym czasie car oddał je byłemu właścicielowi hr. Janowi Tyszkiewiczowi, w rękach tej rodziny do I wojny światowej.

Miasto zniszczone w czasie I wojny światowej, ponieważ w latach 1915–1918 przebiegała tu linia frontu.

W okresie międzywojennym było siedzibą powiatu wołożyńskiego województwa nowogródzkiego oraz wiejskiej gminy Wołożyn. Do 17 września 1939 mieściło się w mieście dowództwo Pułku KOP "Wołożyn" i garnizon macierzysty Batalionu KOP "Wołożyn".

W latach 1939–1941 znalazło się pod okupacją sowiecką, w 1941–1944 pod okupacją niemiecką, a w latach 1944-1945 znów pod okupacją radziecką. Okoliczna Puszcza Nalibocka była obszarem wzmożonej aktywności żołnierzy ruchu oporu AK.

W latach 1945–1991 Wołożyn znajdował się w Białoruskiej SRR.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół katolicki św. Józefa, klasycystyczny fundacji J.I.Tyszkiewicza z 1806-1816 r. Obok dzwonnica-brama. W 1864 zamknięty i zamieniony na cerkiew prawosławną, przywrócony katolikom w 1929 r. Po II wojnie światowej nieczynny. Przez kilkadziesiąt lat mieścił się w nim zakład przemysłowy. Dzwonnica-brama dwukondygnacyjna.
  • Jesziwa z 1806 roku, pierwszy nowoczesny, budynek tego typu, nazywany "matką wszystkich jesziw". Stał się wzorem dla budowanych później jesziw na Litwie. W 1998 roku została wpisana na listę zabytków historii i kultury Białorusi.
  • Zespół pałacowy (klasycystyczny) - w dawnym majątku ziemskim, zbudowany przez J.I.Tyszkiewicza w 1806 r. na wysokim brzegu rzeki Wołżynki. Pałac i oficyny zniszczone w czasie I wojny światowej. Po odbudowaniu umieszczono w nich siedzibę KOP-u. Obecnie znajdują się w nim instytucje wojskowe.
  • Oranżeria pałacowa, klasycystyczna, znacznie przebudowana w okresie międzywojennym - była siedzibą starostwa.
  • Park - zachowały się nieliczne fragmenty za pałacem na zboczu doliny rzeki.

Ludzie związani z Wołożynem[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Galeria[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]