Wołodymyr Jezerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołodymyr Jezerski
Ilustracja
Imię i nazwisko Wołodymyr Iwanowycz Jezerski
Data i miejsce
urodzenia
15 listopada 1976
Lwów, Ukraińska SRR
Pozycja obrońca
Wzrost 183 cm
Masa ciała 77 kg
Kariera juniorska
DJuSSz SKA Lwów
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1995–1997
1997–1999
1999–2000
2000
2001–2007
2007–2010
2010
2010–2011
2011–2013
2013
Haraj Żółkiew
Karpaty Lwów
Dynamo Kijów
Krywbas Krzywy Róg
Dnipro Dniepropietrowsk
Szachtar Donieck
Zoria Ługańsk
Zoria Ługańsk
Tawrija Symferopol
Howerła Użhorod
55 (3)
33 (0)
10 (0)
9 (0)
146 (8)
21 (1)
11 (0)
20 (3)
44 (0)
9 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1998–2008  Ukraina 39 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2013–2014
2014–2016
2017
2017–
Karpaty Lwów (dyr.sportowy)
Dnipro Dniepropietrowsk (asyst.trenera)
 Ukraina U-19
 Ukraina U-16

Wołodymyr Iwanowycz Jezerski, ukr. Володимир Іванович Єзерський (ur. 15 listopada 1976 r. we Lwowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, były reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jezerski rozpoczynał karierę w klubie Haraj Żółkiew, z którego trafił do Karpat Lwów. Następnie trafił do potentata ligi ukraińskiej – Dynama. W stołecznym klubie jednak kariery nie zrobił, więc został wypożyczony najpierw do Krywbasa Krzywy Róg, a następnie do Dnipra Dniepropietrowsk. Latem 2007 przeszedł do wicemistrza Ukrainy, Szachtara Donieck. Na początku 2010 został wypożyczony do końca sezonu 2009/10 do Zorii Ługańsk, a latem podpisał kontrakt na 1 rok z tym że klubem[1]. 10 czerwca 2011 przeszedł do Tawrii Symferopol[2]. Po wygaśnięciu kontraktu w lipcu 2013 opuścił krymski klub[3], a już wkrótce 12 lipca podpisał kontrakt z Howerłą Użhorod[4]. Po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2013/14 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Jezerski debiutował w reprezentacji Ukrainy 15 lipca 1998 roku w meczu z Polską (1:2). Był podstawowym zawodnikiem kadry podczas eliminacji do Mistrzostwa Świata w 2006, jednak na mundialu zagrał tylko jeden mecz (z Hiszpanią). Ogółem dla swojej reprezentacji zagrał 39 razy, strzelił dwa gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw pracował jako dyrektor sportowy w Karpatach Lwów, a od czerwca 2014 pomagał trenować piłkarzy w klubie Dnipro Dniepropietrowsk. 21 lutego 2017 został zaproszony do sztabu szkoleniowego juniorskiej reprezentacji Ukrainy U-19[5]. Od 1 lipca 2017 stał na czele reprezentacji U-16[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]