Wołodymyr Jezerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołodymyr Jezerski
Володимир Єзерський
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Wołodymyr Iwanowycz Jezerski
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1976
Lwów
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
DJuSSz SKA Lwów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1997 Haraj Żółkiew 55 (3)
1997–1999 Karpaty Lwów 33 (0)
1999–2000 Dynamo Kijów 10 (0)
2000 Krywbas Krzywy Róg 9 (0)
2001–2007 Dnipro Dniepropietrowsk 146 (8)
2007–2010 Szachtar Donieck 21 (1)
2010 Zoria Ługańsk 11 (0)
2010–2011 Zoria Ługańsk 20 (3)
2011–2013 Tawrija Symferopol 44 (0)
2013 Howerła Użhorod 9 (0)
W sumie: 358 (15)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1998–2008  Ukraina 39 (2)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2013–2014 Karpaty Lwów (dyr.sportowy)
2014–2016 Dnipro Dniepropietrowsk (asyst.trenera)
2017 Ukraina U-19
2017– Ukraina U-16
Odznaczenia
Order Za Odwagę III klasy (Ukraina) Medal Za Pracę i Zwycięstwo

Wołodymyr Iwanowycz Jezerski, ukr. Володимир Іванович Єзерський (ur. 15 listopada 1976 we Lwowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, były reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jezerski rozpoczynał karierę w klubie Haraj Żółkiew, z którego trafił do Karpat Lwów. Następnie trafił do potentata ligi ukraińskiej – Dynama. W stołecznym klubie jednak kariery nie zrobił, więc został wypożyczony najpierw do Krywbasa Krzywy Róg, a następnie do Dnipra Dniepropietrowsk. Latem 2007 przeszedł do wicemistrza Ukrainy, Szachtara Donieck. Na początku 2010 został wypożyczony do końca sezonu 2009/10 do Zorii Ługańsk, a latem podpisał kontrakt na 1 rok z tym że klubem[1]. 10 czerwca 2011 przeszedł do Tawrii Symferopol[2]. Po wygaśnięciu kontraktu w lipcu 2013 opuścił krymski klub[3], a już wkrótce 12 lipca podpisał kontrakt z Howerłą Użhorod[4]. Po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2013/14 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Jezerski debiutował w reprezentacji Ukrainy 15 lipca 1998 roku w meczu z Polską (1:2). Był podstawowym zawodnikiem kadry podczas eliminacji do Mistrzostwa Świata w 2006, jednak na mundialu zagrał tylko jeden mecz (z Hiszpanią). Ogółem dla swojej reprezentacji zagrał 39 razy, strzelił dwa gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw pracował jako dyrektor sportowy w Karpatach Lwów, a od czerwca 2014 pomagał trenować piłkarzy w klubie Dnipro Dniepropietrowsk. 21 lutego 2017 został zaproszony do sztabu szkoleniowego juniorskiej reprezentacji Ukrainy U-19[5]. Od 1 lipca 2017 stał na czele reprezentacji U-16[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]