Wołosaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołosaty
Ilustracja
Wołosaty w Ustrzykach Górnych
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 27,8 km
Powierzchnia zlewni 118,2 km²
Źródło
Miejsce południowy stok Kopy Bukowskiej
Wysokość ok. 1140 m n.p.m.
Ujście
Recypient San
Miejsce Stuposiany
Wysokość ok. 550 m n.p.m.

Wołosatyrzeka w Bieszczadach Zachodnich, lewy dopływ Sanu. Długość wynosi 27,8 km. Zlewnia ma powierzchnię równą 118,2 km²[1]. Źródło znajduje się w grupie Tarnicy, na południowym zboczu Kopy Bukowskiej (ok. 1140 m n.p.m.), ujście – w Stuposianach (ok. 550 m n.p.m.). Doliną przebiegają drogi wojewódzkie: nr 897 na odcinku Ustrzyki GórneWołosate oraz 896 (część wielkiej pętli bieszczadzkiej) Ustrzyki Górne – Stuposiany.

Górny odcinek nosi nazwę Wołosatka. Płynąc na północny zachód przez Wołosate, oddziela masyw Tarnicy od pasma granicznego. W Ustrzykach Górnych wpada do niej z prawej strony Terebowiec, a następnie – z lewej – Rzeczyca. Od tego miejsca nazwa zmienia się na "Wołosaty". Dalej rzeka płynie w kierunku północnym, pomiędzy Połoniną Caryńską, Magurą Stuposiańską i Kosowcem z lewej strony a grzbietami grupy Tarnicy z prawej, przez miejscowości: Bereżki, Pszczeliny i Stuposiany, gdzie uchodzi do Sanu[2].

Z rzadkich w Polsce gatunków roślin w dolinie Wołosatki występują turzyca skąpokwiatowa i tojad wschodniokarpacki[3].

Wołosaty powyżej Pszczelin

Główne dopływy[4][edytuj]

  • lewe:

Zgniły, Szczawinka, Wołosatczyk, Kanczowa, Rzeczyca, Bystry


Przypisy

  1. Podkarpacki Portal Turystyczny
  2. Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Bieszczady. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-070-6.