Wożuczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wożuczyn
Kościół pw. Nawiedzenia NMP
Kościół pw. Nawiedzenia NMP
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Rachanie
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-640[1]
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0896947
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Wożuczyn
Wożuczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wożuczyn
Wożuczyn
Ziemia50°33′44″N 23°34′44″E/50,562222 23,578889
Strona internetowa miejscowości

Wożuczynwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rachanie. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 850.

Kościół istniał jeszcze w XVI wieku, a w 1595 budynek kościoła zniszczyli Tatarzy. Potem zbudowano drewniany budynek kościoła, który w 1648 został spalony przez Kozaków. Odbudowano go w 1684 r. W 1805 wszedł do diecezji lubelskiej. Od lipca 1943 do lipca 1944 budynek kościoła służył jako magazyn zbożowy a nabożeństwa odbywały się w stodole w Koloni Zwiartówek u p. Gałana W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Wożuczyn[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0896953 Bramka część wsi
0896960 Cegielnia część wsi
0896976 Maciejówka część wsi
0896982 Podtopólka część wsi
0896999 Wypychówka część wsi
0897007 Zakościół część wsi

Historia[edytuj]

Wieś po raz pierwszy była wzmiankowana w XV wieku i była siedzibą rodu Wożuczyńskich herbu Godziemba. W 1595 roku wieś spłonęła w wyniku najazdu Tatarów.

Zabytki[edytuj]

  • Zamczysko – po 1595 roku na wzgórzu wojski bełski Jakub Wożuczyński polecił wybudować zamek bastejowy, na którego terenie znajdowała się kaplica o wymiarach 20 × 11 m. Zamek spłonął w 1666 roku. Około roku 1735 dobra wożuczyńskie kupił Szkot Wilhelm Mier i około roku 1739 przebudował pozostałości zamku na późnobarokowy pałac z teatrem i ogrodem włoskim. Pałac ten przebudował Józef Wydżga pod koniec XIX wieku. W 1914 roku pałac uległ zniszczeniu w wyniku bombardowania wojsk austriackich[4].
  • Kościół parafialny z lat 1742-1750 w stylu późnobarokowym fundacji Wilhelma Miera.
  • Cmentarz

Linki zewnętrzne[edytuj]



Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Tygodnik Ilustrowany 1907 ↓, s. 835.


Bibliografia[edytuj]

  • Polski Trianon. „Tygodnik Ilustrowany”. 44 (41), 1907.