Wożuczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°33'44"N 23°34'44"E
- błąd 39 m
WD 50°38'N, 23°37'E
- błąd 19691 m
Odległość 1051 m
Wożuczyn
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Nawiedzenia NMP
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Rachanie
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-640[1]
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0896947
Położenie na mapie gminy Rachanie
Mapa konturowa gminy Rachanie, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wożuczyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Wożuczyn”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Wożuczyn”
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa konturowa powiatu tomaszowskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Wożuczyn”
Ziemia50°33′44″N 23°34′44″E/50,562222 23,578889
Strona internetowa

Wożuczynwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rachanie.

Leży przy drodze wojewódzkiej nr 850.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1409 r. we wsi szlacheckiej Wożuczyn erygowana została parafia łacińska. Wówczas po raz pierwszy miejscowość występuje w źródłach. Wieś była siedzibą rodu Wożuczyńskich herbu Godziemba. W 1595 roku wieś spłonęła w wyniku najazdu Tatarów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zamczysko – po 1595 roku na wzgórzu wojski bełski Jakub Wożuczyński polecił wybudować zamek bastejowy, na którego terenie znajdowała się kaplica o wymiarach 20 × 11 m. Zamek spłonął w 1666 roku. Około roku 1735 dobra wożuczyńskie kupił Szkot Wilhelm Mier i około roku 1739 przebudował pozostałości zamku na późnobarokowy pałac z teatrem i ogrodem włoskim. Pałac ten przebudował Józef Wydżga pod koniec XIX wieku. W czasie pierwszej wojny światowej, w dniach 30 i 31 lipca 1915 r., od pocisków austriackich częściowo zburzony pałac spłonął wraz z całą jego zawartością i zamienił się w ruinę[2]. W pałacu spłonął oprócz wielu starych mahoni, porcelan, sreber i obrazów, fortepian Bucholca, na którym grywał i komponował Chopin, przyjaciel Tytusa Wojciechowskiego, dziada po kądzieli pani J. Wydżgi oraz dużo rękopisów i listów Chopina, między innymi dwa niewydane i nieznane utwory: Variation a quatre mains na 17 stronicach i Kontredans. Spłonęła znaczna biblioteka. W 1915 r. zniszczone zostały także dwa budynki gospodarcze z XVIII/XIX w., położone na folwarku. Pałac nie został odbudowany. Mury zostały rozebrane w 1934 r. (przez ówczesnego właściciela), a ich pozostałości po 1946 r. (przez okolicznych mieszkańców)[3]. Pozostałości zespołu pałacowo-parkowego: budynek bramny (ob. mieszkalny), obeliski bramne, relikty d. murów obronnych, podziemia oraz park – figurują w wojewódzkim rejestrze zabytków (Nr A/1463).
  • Kościół parafialny z lat 1742-1750 w stylu późnobarokowym fundacji Wilhelma Miera. Kościół istniał jeszcze w XVI wieku, a w 1595 budynek kościoła zniszczyli Tatarzy. Potem zbudowano drewniany budynek kościoła, który w 1648 został spalony przez Kozaków. Odbudowano go w 1684 r. W 1805 wszedł do diecezji lubelskiej. Od lipca 1943 do lipca 1944 budynek kościoła służył jako magazyn zbożowy, a nabożeństwa odbywały się w stodole w Kolonii Zwiartówek u p. Gałana.
  • Cmentarz

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Wożuczyn[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0896953 Bramka część wsi
0896960 Cegielnia część wsi
0896976 Maciejówka część wsi
0896982 Podtopólka część wsi
0896999 Wypychówka część wsi
0897007 Zakościół część wsi

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Trianon. „Tygodnik Ilustrowany”. 44 (41), 1907. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]