Woda brachiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Woda brachiczna, woda brakiczna[1], woda słonawa[2] – stanowi mieszaninę słodkich wód rzecznych i słonych wód morskich o zasoleniu niższym niż wody morskie, ale wyższym niż zasolenie wód rzecznych. Powstaje najczęściej w obszarach ujściowych rzek o zmniejszonej/utrudnionej wymianie wód z otwartym morzem (na Bałtyku np. Zalew Szczeciński, Zatoka Greifswaldzka).

Zasolenie: 0,5–30 (często zmienne w czasie i w zależności od warunków meteorologicznych) lub 1–10‰ (1–10  g/l)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski, Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985, ​ISBN 83-220-0196-7​, tu hasło: brakiczny.
  2. a b woda słonawa (brakiczna) [w:] Międzynarodowy Słownik Hydrologiczny, Warszawa: PWN, 2001, ISBN 83-01-13353-8 [dostęp 2016-06-26].