Wodorotlenek potasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wodorotlenek potasu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

KOH

Masa molowa

56,11 g/mol

Wygląd

biały, bez zapachu

Identyfikacja
Numer CAS

1310-58-3

PubChem

14797

DrugBank

DB11153

Podobne związki
Inne kationy

NaOH, LiOH, RbOH, CsOH, FrOH

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wodorotlenek potasu (potaż żrący), KOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, jedna z najsilniejszych zasad.

W standardowych warunkach wodorotlenek potasu jest białym ciałem stałym. Jako odczynnik chemiczny zazwyczaj produkowany jest w postaci łamliwych, krystalicznych, miękkich płatków lub granulek o zawartości ok. 15% wody[2]. Ma silne właściwości higroskopijne[2], większe niż wodorotlenek sodu. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie; proces rozpuszczania jest silnie egzotermiczny. Roztwór, zwany ługiem potasowym, ma odczyn silnie zasadowy. Wodorotlenek potasu oraz jego roztwór wodny pochłania z powietrza dwutlenek węgla z wytworzeniem węglanu potasu, dlatego należy go przechowywać w szczelnych pojemnikach. Jest silnie żrący, może spowodować poważne oparzenia. Po połknięciu powoduje oparzenia przełyku i żołądka, może spowodować jego perforację. LD50 (szczur, doustnie) wynosi 250–400 mg/kg.

Nazwy zwyczajowe potaż żrący lub potaż kaustyczny odnoszą się zwykle do produktu technicznego otrzymywanego z potażu w procesie kaustyfikacji.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Na skalę przemysłową otrzymuje się go poprzez elektrolizę roztworu chlorku potasu z wykorzystaniem katody rtęciowej (proces analogiczny jak przy produkcji wodorotlenku sodu). Dawniejszą metodą produkcji wodorotlenku potasu była kaustyfikacja węglanu potasu.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Potassium hydroxide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1420 (niem. • ang.).
  2. a b c d e Wodorotlenek potasu (nr 484016) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck). [dostęp 2017-04-27].
  3. Wodorotlenek potasu, [w:] Classification and Labelling Inventory [online], Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2017-04-27] (ang.).
  4. Till R. Lohmeyer, Ute Künkele, Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie, Warszawa 2006, s. 211.