Przejdź do zawartości

Wojciech Żywny

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wojciech Żywny
Vojtěch Živný
Ilustracja
Portret Wojciecha Żywnego pędzla Ambrożego Mieroszewskiego, 1829
Data i miejsce urodzenia

13 maja 1756
Mšeno

Pochodzenie

czeskie

Data i miejsce śmierci

21 lutego 1842
Warszawa

Instrumenty

fortepian, skrzypce

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

pianista, kompozytor

Grób Wojciecha Żywnego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Wojciech (Adalbert)[1] Żywny (cz. Vojtěch Živný; ur. 13 maja 1756 w Mšenie, zm. 21 lutego 1842 w Warszawie) – polski pianista czeskiego pochodzenia, kompozytor i pedagog.

Jego twórczość kompozytorska nie zachowała się[2]. Był jedynym nauczycielem Fryderyka Chopina[2][3].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Czech, gdzie uczył się muzyki u Jana Kuchařa. Grał na skrzypcach i klawikordzie, próbował kompozycji, był także dyrygentem. Do Polski ściągnął go Kazimierz Sapieha i uczynił domowym pianistą i nauczycielem muzyki aż do rozbiorów Polski, gdy Żywny musiał przenieść się do Warszawy w poszukiwaniu pracy[4]. Początkowo uczył gry na skrzypcach, później również na fortepianie[5]. Pracował także w pensji prowadzonej przez Mikołaja Chopina[5][6].

W latach 1816–1822 był nauczycielem Fryderyka Chopina[7]. Uczył również jego siostrę Ludwikę[5][6]. Był prawdopodobnym kopistą pierwszej kompozycji Chopina – Poloneza g-moll – oraz pośrednikiem w wydaniu jej przez Izydora Józefa Cybulskiego[2]. Mógł brać udział w organizacji jego pierwszego koncertu 24 lutego 1818 roku[8]. Jedenastoletni Fryderyk dedykował mu skomponowany z okazji imienin, wykonany 23 kwietnia 1821 r., Polonez As-dur (Dédiée á Monsieur A. Żywny par son élève Fryderyk Chopin à Varsovie Ce 23 Avril 1821)[9].

Zmarł 21 lutego 1842 w Warszawie[10]. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu Powązkowskim (kwatera 12 rząd 2 miejsce 19)[11].

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa na domu przy ul. Krakowskie Przedmieście 19 w Warszawie, znajdującym się w miejscu kamienicy, w której w latach 1837−1842 mieszkał Wojciech Żywny[12].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Niemieckie brzmienie imienia Wojciech, Żywny używał obu naprzmiennie.
  2. 1 2 3 Walker 2025 ↓, s. 83–84.
  3. Tomaszewski 2022 ↓, s. 332.
  4. Kazimierz Wierzyński: Życie Chopina. Białystok: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990, s. 31. ISBN 83-03-03117-1.
  5. 1 2 3 Walker 2025 ↓, s. 80.
  6. 1 2 Tomaszewski 2022 ↓, s. 37–38.
  7. Warakomska U., Chopin jako pedagog. Ogólna charakterystyka rozwoju pedagogiki fortepianowej..., Nauczyciele Chopina. [dostęp 08.06.2008]
  8. Walker 2025 ↓, s. 86.
  9. Walker 2025 ↓, s. 97.
  10. Tomaszewski 2022 ↓, s. 153.
  11. Cmentarz Stare Powązki: WOJCIECH ŻYWNY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2014-12-31].
  12. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 138. ISBN 83-912463-4-5.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Mieczysław Tomaszewski, Chopin: człowiek, dzieło, rezonans, wyd. 3, Kraków: PWM, 2022, ISBN 978-83-224-0857-5.
  • Alan Walker, Chopin: biografia, Kraków: Znak Horyzont, 2025, ISBN 978-83-8367-837-5.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]