Wojciech Bobola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Bobola z Piasków herbu Leliwa, (ur. 1561, zm. 27 maja 1606) – polski szlachcic, właściciel Strachociny.

Urodzony w Strachocinie, syn Hieronima Boboli (właściciela Strachociny i Zmiennicy) i Katarzyny, kuzyn św. Andrzeja Boboli, wnuk Jana Boboli (ożenionego z Heleną z Żurawicy, potem z Katarzyną Śliwicką), miał ośmioro dzieci.

Brat Wojciecha, ks. Andrzej Bobola, był proboszczem i przełożonym szpitala w latach 1576–1604 w Dubiecku.

Walczył przeciw Rosji pod Smoleńskiem, poległ 27 maja 1606 pod Moskwą – w czasie zbrojnej napaści Moskali na wojsko polskie, stanowiące orszak carowej Maryny Mniszchówny.

Bibliografia[edytuj]

  1. Jan Poplatek S.J.: "Błogosławiony Andrzej Bobola Towarzystwa Jezusowego. Życie-męczeństwo-kult.", Wyd. Apostolstwa Modlitwy, Kraków, 1936, s.336