Wojciech Kacalak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Kacalak
Wojciech Kacalak
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1945
Zduńska Wola
Profesor nauk technicznych
Specjalność: mechatronika, technologia maszyn, optymalizacja i automatyzacja procesów bardzo dokładnej obróbki ściernej, budowa i eksploatacja precyzyjnych urządzeń technologicznych
Alma Mater Politechnika Łódzka, Politechnika Wrocławska
Doktorat 1974
Politechnika Wrocławska, Instyt Budowy Maszyn i Automatyzacji
Habilitacja 1978
Politechnika Wrocławska, Wydział Mechaniczny
Profesura 1989
Doktor honoris causa
(Politechnika Poznańska – 2015)
(Politechnika Koszalińska – 2017)
Inżynier, nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Koszalińska
Wydział Mechaniczny
Rektor
Uczelnia Politechnika Koszalińska
Okres spraw. 1993–1999
Zastępca przewodniczącego
Instytucja Komitet Budowy Maszyn PAN

Wojciech Kacalak (ur. 30 listopada 1945 w Zduńskiej Woli) – polski inżynier, prof. dr hab. inż.[1], doktor honoris causa Politechniki Poznańskiej i doktor honoris causa Politechniki Koszalińskiej[2].

Dziedziną prac naukowych prof. Wojciecha Kacalaka jest budowa i eksploatacja maszyn[3]. Specjalnością naukową jest mechatronika, technologia maszyn, a zwłaszcza optymalizacja i automatyzacja procesów bardzo dokładnej obróbki ściernej oraz budowa i eksploatacja precyzyjnych urządzeń technologicznych. Twórca szkoły naukowej w zakresie teoretycznych i doświadczalnych podstaw modelowania procesów obróbki ściernej, innowacyjnych narzędzi ściernych, kształtowania topografii powierzchni i właściwości warstwy wierzchniej, a także zastosowań sztucznej inteligencji w budowie i eksploatacji maszyn, w tym inteligentnych systemów diagnostyki, kompensacji zakłóceń oraz optymalizacji procesów i systemów technicznych.

Profesor zwyczajny w Politechnice Koszalińskiej, zastępca przewodniczącego Komitetu Budowy Maszyn PAN[4], członek Oddziału KBM PAN w Poznaniu, członek Sekcji Technologii Maszyn i Sekcji Mechatroniki KBM PAN, członek Polskiego Towarzystwa Mechaniki Eksperymentalnej, Polskiego Towarzystwa Informatycznego, członek Gesellschaft für Angewandte Mathematik und Mechanik „GAMM” oraz uczestnik komitetów kilku innych stowarzyszeń naukowych i technicznych. Przez wiele lat był przewodniczącym rady naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Obrabiarek i Urządzeń Specjalnych w Poznaniu.

Ukończył Politechnikę Łódzką w 1970 z wyróżnieniem i nagrodą w konkursie na najlepszego studenta łódzkiego środowiska akademickiego.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w Instytucie Budowy Maszyn i Automatyzacji Politechniki Wrocławskiej w 1974. Praca doktorska została wyróżniona. Habilitował się w 1978 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. Osiągnięcia naukowe zawarte w rozprawie habilitacyjnej zostały wyróżnione indywidualną nagrodą Ministra. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1989. W 1991 został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego w Politechnice Koszalińskiej. W latach 1978-1981 był prorektorem ds. kształcenia. Od 1982 przez dwie kadencje, pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego[5], następnie pełnił funkcję prorektora ds. nauki (1988-1993). W okresie 1993-1999 pełnił funkcję rektora, a następnie w okresie 1999-2005, był ponownie dziekanem Wydziału Mechanicznego, gdzie kieruje Katedrą Mechaniki Precyzyjnej.

Od 1999 był członkiem sekcji w Komitecie Badań Naukowych, a w okresie 2000 – 2002 jej przewodniczącym. Jest ekspertem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w Warszawie, ekspertem Narodowego Centrum Nauki w Krakowie oraz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie. Pracował w zespołach programowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Komisji ds. Standardów Kształcenia w Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich. Jest członkiem międzynarodowych i krajowych towarzystw naukowych, był przewodniczącym i członkiem rad programowych wielu prestiżowych konferencji. Jest członkiem Rady Naukowej czasopisma „Mechanik[6] oraz czasopisma „Archiwum Technologii Maszyn i Automatyzacji"[7]. Od 2003 roku jest prezesem Koszalińskiego Towarzystwa Naukowego.

Od 2012 jest członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów[8].

Prof. W. Kacalak jest autorem i współautorem ponad 350 publikacji naukowych[9], w tym ponad 90 publikacji zagranicznych w czasopismach i wydawnictwach o światowym zasięgu. Był opiniodawcą lub autorem uzasadnienia wniosku w postępowaniu o nadanie tytułów i godności doktora honoris causa wielu wybitnym uczonym polskim i zagranicznym – profesorom: Jerzemu Wojciechowi Doerfferowi z Politechniki Gdańskiej, Henrykowi Hawrylakowi z Politechniki Wrocławskiej, Janowi Kaczmarkowi z PAN, Janowi Kochowi z Politechniki Wrocławskiej, Krzysztofowi Marchelkowi z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie oraz profesorowi Pierre Joseph Marché z Instytutu Technologicznego w Bourges we Francji.

Podstawy naukowe opracowanych wielu unikatowych rozwiązań i wynikających z nich innowacji, były inspiracją do tworzenia nowych kierunków rozwoju nauki. Jest autorem i współautorem ponad 80 patentów i zgłoszeń patentowych. Większość opatentowanych rozwiązań zostało wykorzystanych w budowie narzędzi, napędów i przekładni oraz zautomatyzowanych urządzeń technologicznych w licznych wdrożeniach przemysłowych. Jest laureatem wyróżnionym Złotym Medalem Targów w Lipsku w dziedzinie zautomatyzowanych urządzeń technologicznych.

Ważniejsze publikacje[edytuj]

  • (2015) Worm Gear Drives With Adjustable Backlash[10]
  • (2014) Problemy naukowe i kierunki rozwoju procesów mikroobróbki ściernej[11]
  • (2012) New Intelligent Interactive Automated Systems for Design of Machine Elements and Assemblies[12]
  • (2011) Metodyka oceny zdolności klasyfikacyjnej parametrów charakteryzujących cechy stereometryczne nierówności powierzchni[13]
  • (2006) A new method for handwriting recognition using artificial neural networks[14]
  • (2000) Specific Energy Minimization in Processes of Abrasive Machining[15]
  • (1995) Artificial neural network opimisation of mobile manipulator trajectories[16]
  • (1994) Präzisionsschleifen Langer Schrauben und Spindeln[17]

Przypisy

  1. Wojciech Kacalak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Tytuł Doctora Honoris Causa dr prof. dr hab. inż. Wojciecha Kacalaka, „ECHOGORZOWA.PL” [dostęp 2017-06-27] (pol.).
  3. Charakterystyka dorobku naukowego Wojciecha Kacalaka
  4. Skład prezydium Komitetu Budowy Maszyn PAN
  5. Poczet Dziekanów Wydziału Mechanicznego Politechniki Koszalińskiej
  6. Skład rady programowej czasopisma "Mechanik"
  7. Skład Rady Naukowej czasopisma „Archiwum Technologii Maszyn i Automatyzacji”
  8. Skład osobowy CK, Sekcja Nauk Technicznych
  9. Wojciech Kacalak w bazie Polska Bibliografia Naukowa
  10. Wojciech Kacalak, Maciej Majewski, Zbigniew Budniak, Worm Gear Drives With Adjustable Backlash, „Journal of Mechanisms and Robotics”, 8 (1), ASME Press, 2016, s. 014504, DOI10.1115/1.4030164, ISSN 1942-4302.
  11. Wojciech Kacalak i inni, Problemy naukowe i kierunki rozwoju procesów mikroobróbki ściernej, „Mechanik”, 87 (8-9), 2014, s. 157-170.
  12. Wojciech Kacalak, Maciej Majewski, New Intelligent Interactive Automated Systems for Design of Machine Elements and Assemblies, [w:] Tingwen Huang i inni (red.), Neural Information Processing, Springer, Berlin, Heidelberg, 12 listopada 2012, s. 115–122, DOI10.1007/978-3-642-34478-7_15 (ang.).
  13. Wojciech Kacalak i inni, Metodyka oceny zdolności klasyfikacyjnej parametrów charakteryzujących cechy stereometryczne nierówności powierzchni, „Pomiary Automatyka Kontrola”, 5 (5), 2011, s. 542-546.
  14. Wojciech Kacalak, Maciej Majewski, A New Method for Handwriting Recognition Using Artificial Neural Networks, [w:] Cihan H. Dagli i inni (red.), Intelligent Engineering Systems through Artificial Neural Networks, t. 16, ASME Press, 2006, DOI10.1115/1.802566.paper69, ISBN 0791802566.
  15. Wojciech Kacalak i inni, Specific Energy Minimization in Processes of Abrasive Machining, „Zeitschrift fur Angewandte Mathematik und Mechanik”, 80 (Suppl. 3), 2000, s. 587-588.
  16. W. Kacalak, K. Wawryn, Artificial neural network opimisation of mobile manipulator trajectories, „Revue d’automatique et de productique appliquées. Journal of Automation and CIM”, 8 (2-3), 1995, s. 259-264.
  17. Wojciech Kacalak, Ryszad Lewkowicz, Präzisionsschleifen Langer Schrauben und Spindeln, „Werkstattstechnik WT Produktion und Management”, 84 (11-12), Berlin, Heidelberg: Springer Verlag, 1994, s. 526-529.