Wojciech Kowalczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Kowalczyk
Imię i nazwisko Wojciech Kowalczyk
Data i miejsce
urodzenia
14 kwietnia 1972
Warszawa, Polska
Pseudonim Kowal
Pozycja Napastnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera juniorska
Olimpia Warszawa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1990
1990–1994
1994–1997
1997–1999
2000–2001
2001–2003
2003–2004
2005–2006
Polonez Warszawa
Legia Warszawa
Betis Sewilla
UD Las Palmas
Legia Warszawa
Anorthosis Famagusta
APOEL Nikozja
AZS Absolwent UW Warszawa

135 (51)
62 (14)
13 (9)
16 (3)
27 (24)
16 (3)
? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–1999  Polska 39 (11)
Wojciech Kowalczyk w Wikicytatach Wojciech Kowalczyk w Wikicytatach

Wojciech Kowalczyk, pseud. Kowal (ur. 14 kwietnia 1972 w Warszawie) – polski piłkarz, kapitan reprezentacji Polski (39 występów, 11 zdobytych bramek), zdobywca tysięcznego gola dla Polski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Od najmłodszych lat związany z drużynami warszawskimi. Ukończył zaledwie sześć klas szkoły podstawowej. Zaczynał w Olimpii, po czym przez kilka lat występował w Polonezie. W listopadzie 1990 r. trafił do warszawskiej Legii. Przełomowym wydarzeniem w karierze zawodnika był występ w rewanżowym meczu 1/4 finału Pucharu Zdobywców Pucharów z Sampdorią Genua 20 marca 1991, w którym zdobył dwie bramki, zapewniając Legii awans do półfinału. Wkrótce trafił do reprezentacji Polski, w której zadebiutował 21 sierpnia 1991 w meczu ze Szwecją.

W 1992 wraz z olimpijską reprezentacją Polski wywalczył srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie. Podczas tego turnieju został wicekrólem strzelców, ustępując pola jedynie partnerowi z ataku Andrzejowi Juskowiakowi. Po przegranym dwumeczu z Hajdukiem Split – po którym Legii nie udało się awansować do Ligi Mistrzów – został wystawiony na listę transferową, a we wrześniu 1994 – w trakcie sezonu 1994/1995 – za 1 750 000 USD przeniósł się do hiszpańskiego Realu Betis. Później występował także w hiszpańskim UD Las Palmas (1998-1999), ponownie w Legii (2001) oraz na Cyprze w drużynach Anorthosis Famagusta (2001-2003) oraz APOEL Nikozja (2003-2004). W sezonie 2004/2005 niezwiązany z żadnym klubem. Od początku sezonu 2005/2006 występuje w grającym w rozgrywkach A-klasy klubie AZS Absolwent UW Warszawa (wraz z innym byłym gwiazdorem LegiiKrzysztofem Iwanickim).

Największe sukcesy odniósł w barwach Legii. Ogółem wystąpił w drużynie Legii w 151 meczach i zdobył 54 bramki. Wywalczył mistrzostwo Polski w 1994, 1995 i 2002, Puchar Polski i Superpuchar w 1994. W barwach drużyny Anorthosis Famagusta zdobył Puchar Cypru i tytuł króla strzelców ligi w 2002, a z kolei wraz z zespołem APOEL Nikozja mistrzostwo Cypru w 2004 roku.

Uważany za błyskotliwego napastnika, świetnie spisywał się w meczach Legii, jednak nie udało mu się zrobić międzynarodowej kariery. Znany był z niepokornego charakteru. W 1993 po odebraniu Legii tytułu mistrza Polski zrezygnował na pewien czas z występów w drużynie narodowej. Dwukrotnie, w 1996 i 1997 wchodził w ostry konflikt z trenerem kadry narodowej Antonim Piechniczkiem. Uważa się, że najlepiej rozumiał się z trenerem Januszem Wójcikiem, z którym współpracował w olimpijskiej reprezentacji Polski (1991-1992), w Legii (1992-1993) oraz w reprezentacji Polski seniorów (1997-1999).

Wraz z dziennikarzem sportowym Krzysztofem Stanowskim napisał książkę "Kowal. Prawdziwa historia". Początkowo była dostępna w odcinkach na łamach Przeglądu Sportowego i Tempa. W całości została wydana w 2003 roku nakładem wydawnictwa "Zysk i s-ka". Książka wzbudziła wiele kontrowersji, gdyż autor szczerze ukazuje kulisy funkcjonowania środowiska piłkarskiego w Polsce. Popularność piłkarza, bezpośredniość, szczerość i jego cięty język sprawiły, że książka była jednym z bestsellerów w 2003 roku, a w 2012 została wznowiona nakładem wydawnictwa "Buchmann".

Obecnie współpracuje z redakcją stacji telewizyjnej o profilu sportowym Polsat Sport, gdzie zajmuje się analizą i komentarzem wydarzeń piłkarskich[1].

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski w latach 1991-1999 wystąpił w 39 meczach, zdobył 11 goli. Ostatnią jego bramką była strzelona 10 lutego 1999 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Finlandią. Była to zarazem 1000 bramka reprezentacji Polski w meczu oficjalnym [strzelił ją w 1 minucie spotkania].

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 21 sierpnia 1991 Gdynia  Szwecja
2-0
towarzyski
90'
Bramka
2. 11 września 1991 Eindhoven  Holandia
1-1
towarzyski
od 72'
3. 13 listopada 1991 Poznań  Anglia
1-1
elim. Euro 1992
od 79'
4. 19 maja 1992 Salzburg  Austria
4-2
towarzyski
90'
Bramka
5. 26 sierpnia 1992 Pietarsaari  Finlandia
0-0
towarzyski
od 55'
6. 9 września 1992 Mielec  Izrael
1-1
towarzyski
90'
7. 23 września 1992 Poznań  Turcja
1-0
elim. MŚ 1994
od 62'
8. 14 października 1992 Rotterdam  Holandia
2-2
elim. MŚ 1994
do 67
Bramka
9. 26 listopada 1992 Buenos Aires  Argentyna
0-2
towarzyski
90'
10. 29 listopada 1992 Montevideo  Urugwaj
1-0
towarzyski
od 46'
Żółta kartka
11. 1 lutego 1993 Nikozja  Cypr
0-0
towarzyski
90'
12. 3 lutego 1993 Ramat Gan  Izrael
0-0
towarzyski
90'
13. 27 października 1993 Stambuł  Turcja
1-2
elim. MŚ 1994
do 54'
Bramka
14. 17 listopada 1993 Poznań  Holandia
1-3
elim. MŚ 1994
90'
15. 9 lutego 1994 Santa Cruz de Tenerife  Hiszpania
1-1
towarzyski
90'
Żółta kartka
16. 23 marca 1994 Saloniki  Grecja
0-0
towarzyski
do 45'
17. 4 maja 1994 Kraków  Węgry
3-2
towarzyski
90'
18. 17 maja 1994 Katowice  Austria
3-4
towarzyski
do 45'
19. 17 sierpnia 1994 Radom  Białoruś
1-1
towarzyski
do 45'
20. 4 września 1994 Ramat Gan  Izrael
1-2
elim. Euro 1996
90'
21. 25 kwietnia 1995 Zabrze  Izrael
4-3
elim. Euro 1996
90'
Bramka Żółta kartka
22. 7 czerwca 1995 Zabrze  Słowacja
5-0
elim. Euro 1996
do 45'
23. 29 czerwca 1995 Recife  Brazylia
1-2
towarzyski
do 63'
24. 16 sierpnia 1995 Paryż  Francja
1-1
elim. Euro 1996
do 61'
25. 1 maja 1996 Mielec  Białoruś
1-1
towarzyski
90'
kpt. Bramka
26. 2 czerwca 1996 Moskwa  Rosja
0-2
towarzyski
do 39'
kpt.
27. 26 lutego 1997 Goiânia  Brazylia
2-4
towarzyski
od 46'
28. 12 marca 1997 Ostrawa  Czechy
1-2
towarzyski
do 80'
29. 2 kwietnia 1997 Chorzów  Włochy
0-0
elim. MŚ 1998
od 44'
30. 6 września 1997 Warszawa  Węgry
1-0
towarzyski
90'
31. 24 września 1997 Olsztyn  Litwa
2-0
towarzyski
do 69'
Bramka
32. 7 października 1997 Kiszyniów  Mołdawia
3-0
elim. MŚ 1998
do 60'
33. 25 marca 1998 Warszawa  Słowenia
2-0
towarzyski
do 69'
Bramka
34. 22 kwietnia 1998 Osijek  Chorwacja
1-4
towarzyski
do 79'
35. 10 listopada 1998 Bratysława  Słowacja
3-1
towarzyski
do 81'
Bramka Bramka
36. 3 lutego 1999 Ta' Qali  Malta
1-0
towarzyski
do 71'
37. 10 lutego 1999 Ta' Qali  Finlandia
1-1
towarzyski
90'
Bramka
38. 27 marca 1999 Londyn  Anglia
1-3
elim. Euro 2000
od 68'
39. 31 marca 1999 Chorzów  Szwecja
0-1
elim. Euro 2000
od 70'

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]