Wojciech Kwasieborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Kwasieborski (ur. 31 marca 1914 w Warszawie[1], zm. 21 czerwca 1940) – jeden z czołowych działaczy Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, redaktor, publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Prawa UW. Członek Oddziału Akademickiego OWP. W 1933 roku wszedł w skład Komitetu Redakcyjnego „Akademika Polskiego”, w którym pełnił funkcję przewodniczącego sekcji historii ruchu narodowego. W 1937 roku wszedł w skład Komitetu Redakcyjnego Ruchu Młodych pod kierownictwem Bolesława Piaseckiego, którego owocem prac stały się Zasady Programu Narodowo-Radykalnego. Do 1939 roku członek ścisłego kierownictwa „Falangi”. W 1938 roku pełnił funkcję kierownika Grup Szkolnych Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” oraz redaktora naczelnego powołanego do życia w tymże roku periodyku „Przełom”. Swoje artykuły zamieszczał oprócz wspomnianego już „Akademika Polskiego” i „Przełomu” także m.in. w: „Szczerbcu”, „Jutrze”, „Falandze”, „Ruchu Młodych”, „Pro Christo”. Był także autorem dwóch broszur programowych. Pierwsza ukazała się w Warszawie w 1937 roku pt. Podstawy narodowego poglądu na świat; druga rok później zatytułowana Podstawy narodowo-radykalnej przebudowy szkoły polskiej.

W 1940 roku wstąpił do Konfederacji Narodu. W tym samym roku został aresztowany przez Niemców i rozstrzelany w masowej egzekucji w Palmirach w nocy z 20 na 21 czerwca 1940 roku.

Prace[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Arkadiusz Meller, Patryk Tomaszewski: ŻYCIE I ŚMIERĆ DLA NARODU! Antologia myśli narodowo-radykalnej z lat trzydziestych XX wieku. Warszawa: Prohibitia, 2011. ISBN 978-83-61344-20-9.