Wojciech Maksymowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Maksymowicz
Maksymowicz.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1955
Włocławek
Minister zdrowia
Okres od 31 października 1997
do 26 marca 1999
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Poprzednik Krzysztof Kuszewski (p.o.)
Następca Franciszka Cegielska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal „Milito Pro Christo”

Wojciech Stefan Maksymowicz (ur. 24 maja 1955 we Włocławku) – polski neurochirurg, profesor nauk medycznych, w latach 1997–1999 minister zdrowia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefana Maksymowicza, żołnierza AK[1], i Alicji Maksymowicz, która m.in. pełniła funkcję dziekana Wydziału Pedagogicznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie[2]. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego nr 1 im. Adama Mickiewicza w Olsztynie. Ukończył studia na Akademii Medycznej w Warszawie. Na tej uczelni obronił doktorat i habilitację z zakresu nauk medycznych. W 2006 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Działał w lekarskiej „Solidarności”. W latach 1992–1995 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Olsztynie, następnie był starszym asystentem w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej. Zasiadał też w prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej.

Od 31 października 1997 do 26 marca 1999 sprawował urząd ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie Jerzego Buzka[3]. W 2004 przystąpił do Partii Centrum, a w 2006 wstąpił do Platformy Obywatelskiej[4]. We wrześniu 2013 zrezygnował z członkostwa w PO, podejmując współpracę z Jarosławem Gowinem jako ekspert ds. służby zdrowia[5]. Został następnie koordynatorem ruchu „Godzina dla Polski” w województwie warmińsko-mazurskim, przystąpił także do związanej z nim partii Polska Razem, powołanej w grudniu 2013[6]. Przez kilka miesięcy pełnił funkcję jej pełnomocnika na województwo warmińsko-mazurskie. Później opuścił to ugrupowanie, a w wyborach samorządowych poparł kandydaturę Piotra Grzymowicza na prezydenta Olsztyna[7]. W 2015 wystartował do Senatu jako kandydat niezależny z poparciem Polskiego Stronnictwa Ludowego[8], zajmując 4. (ostatnie) miejsce w okręgu[9].

Do 2007 pracował w Centralnym Szpitalu Klinicznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie. W październiku 2007 objął obowiązki dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W marcu 2016 wybrany na prorektora tej uczelni ds. zadań uczelni medycznej[10].

W 2015 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[11]. W 2000 został wyróżniony Czerwoną Kokardką[12]. W 2017 otrzymał Medal „Milito Pro Christo”[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog. pozegnania.net, 8 lipca 2013. [dostęp 2015-10-18].
  2. Bliscy i absolwenci szkoły pielęgniarskiej pożegnali Alicję Maksymowicz. olsztyn.wm.pl, 21 stycznia 2016. [dostęp 2016-08-19].
  3. Rząd Jerzego Buzka. premier.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  4. Partie szukają kandydata na prezydenta Olsztyna. gazeta.pl, 12 lutego 2010. [dostęp 2015-10-18].
  5. Minister z rządu Buzka odchodzi z Platformy. rp.pl, 24 września 2013. [dostęp 2015-10-18].
  6. Maksymowicz skrytykował rozbudowę szpitala wojewódzkiego. gazeta.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2015-10-18].
  7. Wybory: prezydent Grzymowicz zaprezentował program. gazeta.pl, 11 października 2014. [dostęp 2015-10-18].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-20].
  9. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-20].
  10. Olsztyn: będzie stanowisko prorektora ds. uczelni medycznej. rynekzdrowia.pl, 10 marca 2016. [dostęp 2016-03-30].
  11. M.P. z 2015 r. poz. 208
  12. Uhonorowani „Czerwoną Kokardką”. aids.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  13. Benemerenti Ordynariatu Polowego dla Fundacji Ewy Błaszczyk oraz Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP. ordynariat.wp.mil.pl, 14 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]