Wojciech Maksymowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Maksymowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1955
Włocławek
Minister zdrowia i opieki społecznej
Okres od 31 października 1997
do 26 marca 1999
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Poprzednik Krzysztof Kuszewski (p.o.)
Następca Franciszka Cegielska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi Medal „Milito Pro Christo”

Wojciech Stefan Maksymowicz (ur. 24 maja 1955 we Włocławku) – polski neurochirurg, profesor nauk medycznych, w latach 1997–1999 minister zdrowia i opieki społecznej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2019), poseł na Sejm IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefana Maksymowicza, żołnierza AK[1], i Alicji Maksymowicz, która m.in. pełniła funkcję dziekana Wydziału Pedagogicznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie[2]. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego nr 1 im. Adama Mickiewicza w Olsztynie. Ukończył studia na Akademii Medycznej w Warszawie. Na tej uczelni obronił doktorat i habilitację z zakresu nauk medycznych. W 2006 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Działał w lekarskiej „Solidarności”. W latach 1992–1995 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Olsztynie, następnie był starszym asystentem w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej. Zasiadał też w prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej.

Od 31 października 1997 do 26 marca 1999 sprawował urząd ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie Jerzego Buzka[3]. W 2004 przystąpił do Partii Centrum, a w 2006 wstąpił do Platformy Obywatelskiej[4].

Do 2007 pracował w Centralnym Szpitalu Klinicznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie. W październiku tegoż roku objął obowiązki dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W marcu 2016 wybrany na prorektora tej uczelni ds. zadań uczelni medycznej[5]. Z funkcji tej zrezygnował w czerwcu 2019 po konflikcie z rektorem uniwersytetu Ryszardem Góreckim[6].

Jako naukowiec związany ze środowiskiem medycznym UWM, współtworzył Wydział Nauk Medycznych na tej uczelni. W pracy naukowej jego zespół prowadził badania nad zastosowaniem komórek macierzystych w terapii chorób neurodegeneracyjnych, m.in. stwardnienia zanikowego bocznego i stwardnienia rozsianego. W przypadku tej pierwszej choroby sukcesem było uzyskanie poprawy u 7 z 11 pacjentów. Ponadto wraz z profesorem Isao Moritą wszczepił 16 pacjentom w stanie minimalnej świadomości stymulatory, dzięki którym u trójki z nich udało się przywrócić świadomość[7].

We wrześniu 2013 zrezygnował z członkostwa w PO, podejmując współpracę z Jarosławem Gowinem jako ekspert ds. ochrony zdrowia[8]. Został następnie koordynatorem ruchu „Godzina dla Polski” w województwie warmińsko-mazurskim, przystąpił także do związanej z nim partii Polska Razem, powołanej w grudniu tego samego roku[9]. Przez kilka miesięcy pełnił funkcję jej pełnomocnika na województwo warmińsko-mazurskie. Później opuścił to ugrupowanie, a w wyborach samorządowych poparł kandydaturę Piotra Grzymowicza na prezydenta Olsztyna[10]. W 2015 wystartował do Senatu jako kandydat niezależny z poparciem Polskiego Stronnictwa Ludowego[11], zajmując 4. (ostatnie) miejsce w okręgu[12].

W sierpniu 2018 został doradcą Jarosława Gowina, będącego wicepremierem i ministrem nauki i szkolnictwa wyższego[13]. 26 lipca 2019 prezes Rady Ministrów Mateusz Morawiecki powołał go na podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[14]. Uprzednio ogłoszono go liderem olsztyńskiej listy PiS w wyborach do Sejmu (z rekomendacji Porozumienia)[15]. W głosowaniu z października 2019 uzyskał mandat posła IX kadencji, otrzymując 31 575 głosów[16].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog. pozegnania.net, 8 lipca 2013. [dostęp 2015-10-18].
  2. Bliscy i absolwenci szkoły pielęgniarskiej pożegnali Alicję Maksymowicz. olsztyn.wm.pl, 21 stycznia 2016. [dostęp 2016-08-19].
  3. Rząd Jerzego Buzka. premier.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  4. Partie szukają kandydata na prezydenta Olsztyna. gazeta.pl, 12 lutego 2010. [dostęp 2015-10-18].
  5. Olsztyn: będzie stanowisko prorektora ds. uczelni medycznej. rynekzdrowia.pl, 10 marca 2016. [dostęp 2016-03-30].
  6. Profesor Maksymowicz złożył rezygnację. gazetaolsztynska.pl, 7 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-26].
  7. Wiktoria Lipiec: Byli szefowie resortu i funduszu dzisiaj, czyli co u pana słychać, panie ministrze?. termedia.pl, 23 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-28].
  8. Minister z rządu Buzka odchodzi z Platformy. rp.pl, 24 września 2013. [dostęp 2015-10-18].
  9. Maksymowicz skrytykował rozbudowę szpitala wojewódzkiego. gazeta.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2015-10-18].
  10. Wybory: prezydent Grzymowicz zaprezentował program. gazeta.pl, 11 października 2014. [dostęp 2015-10-18].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-20].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-20].
  13. Prof. Maksymowicz doradcą wicepremiera Gowina. polishscience.pl, 16 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-16].
  14. Profesor Wojciech Maksymowicz został wiceministrem. gazetaolsztynska.pl, 26 lipca 2019. [dostęp 2019-07-26].
  15. Jarosław Gowin bez „jedynki” na liście Zjednoczonej Prawicy. Wicepremier wyjaśnia. wp.pl, 13 lipca 2014. [dostęp 2019-07-27].
  16. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-17].
  17. M.P. z 2015 r. poz. 208
  18. M.P. z 2014 r. poz. 765
  19. M.P. z 2009 r. nr 42, poz. 655
  20. Benemerenti Ordynariatu Polowego dla Fundacji Ewy Błaszczyk oraz Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP. ordynariat.wp.mil.pl, 14 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17].
  21. Uhonorowani „Czerwoną Kokardką”. aids.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]