Wojciech Ostrowski (opozycjonista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Ostrowski (ur. 5 stycznia 1949 w Warszawie) – polski ekonomista, działacz opozycji w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

W latach 1970–1975 studiował ekonomię na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1972 był członkiem warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej, w latach 1973–1975 aktywnie działał w Sekcji Kultury KIK. W 1975 podpisał jeden z protestów przeciwko zmianie konstytucji PRL. Od września 1976 współpracownik Komitetu Obrony Robotników, uczestniczył w pomocy dla robotników Radomia, wspierał początki niezależnego ruchu studenckiego w Krakowie. Został aresztowany w maju 1977, zwolniony na mocy amnestii w lipcu tegoż roku. We wrześniu 1977 podpisał Deklarację Ruchu Demokratycznego, był współpracownikiem KSS „KOR”, m.in. jego Biura Interwencyjnego. W styczniu 1978 został członkiem-założycielem Towarzystwa Kursów Naukowych, od sierpnia 1980 był sekretarzem Rady Programowej TKN. Na początku stanu wojennego ukrywał się, w lutym 1982 został internowany, a po kilku miesiącach zwolniony z uwagi na zły stan zdrowia. W latach 19821990 przebywał na emigracji we Francji, USA i Szwajcarii.

Po powrocie do Polski pracował m.in. jako dyrektor Biura Studiów i Analiz Senatu RP (1990–1991), doradca ministra spraw zagranicznych (1991–1994), członek Polskiej Rady Ruchu Europejskiego i zarządu Fundacji Polska w Europie (1994–1998), a od 1998 jako radca Ambasady RP przy Wspólnotach Europejskich w Brukseli. Następnie był m.in. dyrektorem sekretariatu Ministra Spraw Zagranicznych Anny Fotygi. Od 2008 do 2013 był Stałym Przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej przy FAO, rezydował w Rzymie.

W 2006 w związku ze swoją działalnością został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–1989. Tom 1, wyd. Ośrodek KARTA, Warszawa 2000 (biogram autorstwa Anny Machcewicz)