Wojciech Pestka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Pestka

Wojciech Pestka (ur. 27 listopada 1951 w Pionkach) – poeta, prozaik, tłumacz. Debiutował na łamach dwutygodnika "Kamena" w 1972.

Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Laureat wielu nagród w tym Nagrody Marszałka Województwa Mazowieckiego w 2010 za osiągnięcia literackie, Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Hryhorija Skoworody w 2012 (Ukraina)[1], Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Mikołaja Gogola 2013 (Ukraina)[2], Literackiej Nagrody im. Bolesława Prusa 2013[3], odznaki honorowej "Zasłużony dla Kultury Polskiej" 2013 [4], Listu Gratulacyjnego Jury Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. J. Łobodowskiego 2015 [5], medalu "Za Wierność Przesłaniu Poety” (Ukraińska Fundacja Kultury, 2015), Honorowego Wyróżnienia Nagrody SDP im. K. Dziewanowskiego (2017)[6].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja (tomiki i zeszyty poetyckie)[edytuj | edytuj kod]

Zwykła rozmowa (zeszyt poetycki, Częstochowa 1976)

Miasto (zeszyt poetycki, Częstochowa 1976)

Dziesięć wierszy dla Grosza (tomik, Lublin 2005) – nagroda główna w konkursie Oddziału Lubelskiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[7] (Стихи для Грошки w tłum. Siergieja Morejno, Moskwa 2013)

Сніданок з Гамлетом (tłum. Wasyla Słapczuka, Łuck 2016)

Spacer po linie – Мандрівка линвою (tomik, wspólnie z ukraińska poetką Anną Bagrianą, wydanie dwujęzyczne, Lwów 2008, Ukraina)[8]

Trzy razy trzy (zeszyt poetycki, wspólnie z poetką łotewską Majrą Assare i poetą rosyjskim Siergiejem Morejno, Radom 2010)

Proza[edytuj | edytuj kod]

Ballada o żyletce (Warszawa 2009)

Do zobaczenia w piekle (Warszawa 2009) – nominowana do Nagrody im. J. Mackiewicza za 2010[9] (До побачення в пеклі w tłum. Andrija Pawłyszyna, Lwów 2012)

Jak mało… Ks. Józef Gacki (1805–1876) zarys biografii (Radom 2012)[10]

Powiedzcie swoim (Kraków 2013)[11]

Mój mąż frajer (Kraków 2017)

Przekłady[edytuj | edytuj kod]

Anna Bagriana Wyśnij mnie (Częstochowa 2008)

Pawło Szczyrycia Uobecnienie legendy – Оприсутнення Легенди (wspólnie z Iwoną Wasilewską, wydanie dwujęzyczne, Kijów 2010, Ukraina)

Wasyl Słapczuk Kobieta ze śniegu (wspólnie z Iwoną Wasilewską, Lublin 2012)

Wasyl Słapczuk Księga zapomnienia (Kraków 2014)[12] – medal honorowy Wołyńskiego Oddziału Stowarzyszenia Weteranów Afganistanu "20 lat od wyprowadzenia wojsk z Afganistanu" za tłumaczenie, 2015

Nagrania i scenariusze filmowe[edytuj | edytuj kod]

Na powierzchni lustra. Trzy razy pięć (nagranie studyjne wspólnie z poetką łotewską Majrą Assare i poetą rosyjskim Siergiejem Morejno, Ryga 2012)

Leo zawodowiec – scenariusz filmu dokumentalnego 52’ (2015)

Klecha – scenariusz filmu fabularnego 112’ (na motywach powieści Powiedzcie swoim, współautor, 2017)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]