Wojciech Pohoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Pohoski
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia 21 kwietnia 1898
Data śmierci 1959
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 7 Pułk Ułanów Lubelskich,
Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia
Stanowiska zastępca dowódcy pułku,
kwatermistrz
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa

Wojciech Pohoski (ur. 21 kwietnia 1898, zm. 1959) – major kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 kwietnia 1898[1]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Będąc w stopniu podporucznika jako osadnik wojskowy otrzymał ziemię w majątku Ochnówka (gmina Werba)[2]. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 września 1920[3][4][5]. W latach 20. i 30. był oficerem 7 pułku ułanów (Mińsk Mazowiecki)[6][7][8][9][10][11]. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[12]. W późniejszych latach 30. awansowany do stopnia majora[13].

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy 7 pułku ułanów[14]. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. W strukturze Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia sprawował stanowisko kwatermistrza 45 Grupy Brygadowej w Blackshaw Moor Camp koło Leek. W 1957 roku został awansowany na podpułkownika kawalerii[15]. Zmarł w 1959 w Clwyd (Walia)[16].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2017-03-26].
  2. Ochnówka. wolyn.ovh.org. [dostęp 2017-03-26].
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 687.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 609.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 356.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 296.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 634.
  10. Stanisław Maria Jankowski: Kasztanka Pana Marszałka. muzeumpilsudski.pl. [dostęp 2017-03-26].
  11. 7. Pułk Ułanów Lubelskich. minskmaz.com. [dostęp 2017-03-26].
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 153.
  13. Marek Sołtysik. Rykoszety (cz. 1). Co się stało Judce Chaskielewiczowi?. „Palestra”. 5-6, s. 270, 2012. 
  14. Tadeusz Jurga, Władysław Karbowski: Armia „Modlin” 1939. s. 456.
  15. Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 6, Nr 4 z 30 czerwca 1969. 
  16. Wojciech Pohoski (ang.). ancestry.co.uk. [dostęp 2017-03-26].
  17. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 4, Nr 1 z 9 maja 1956. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]