Wojciech Pohoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Pohoski
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia 21 kwietnia 1898
Data śmierci 1959
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 7 Pułk Ułanów Lubelskich,
Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia
Stanowiska zastępca dowódcy pułku,
kwatermistrz
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa

Wojciech Pohoski (ur. 21 kwietnia 1898, zm. 1959) – major kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 kwietnia 1898[1]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Będąc w stopniu podporucznika jako osadnik wojskowy otrzymał ziemię w majątku Ochnówka (gmina Werba)[2]. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 września 1920[3][4][5]. W latach 20. i 30. był oficerem 7 pułku ułanów (Mińsk Mazowiecki)[6][7][8][9][10][11]. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[12]. W późniejszych latach 30. awansowany do stopnia majora[13].

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy 7 pułku ułanów[14]. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. W strukturze Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia sprawował stanowisko kwatermistrza 45 Grupy Brygadowej w Blackshaw Moor Camp koło Leek. W 1957 roku został awansowany na podpułkownika kawalerii[15]. Zmarł w 1959 w Clwyd (Walia)[16].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2017-03-26].
  2. Ochnówka. wolyn.ovh.org. [dostęp 2017-03-26].
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 687.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 609.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 356.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 296.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 634.
  10. Stanisław Maria Jankowski: Kasztanka Pana Marszałka. muzeumpilsudski.pl. [dostęp 2017-03-26].
  11. 7. Pułk Ułanów Lubelskich. minskmaz.com. [dostęp 2017-03-26].
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 153.
  13. Marek Sołtysik. Rykoszety (cz. 1). Co się stało Judce Chaskielewiczowi?. „Palestra”. 5-6, s. 270, 2012. 
  14. Tadeusz Jurga, Władysław Karbowski: Armia „Modlin” 1939. s. 456.
  15. Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 6, Nr 4 z 30 czerwca 1969. 
  16. Wojciech Pohoski (ang.). ancestry.co.uk. [dostęp 2017-03-26].
  17. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 4, Nr 1 z 9 maja 1956. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]