Wojciech Staroźrebski Sobiejuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Staroźrebski Sobiejuski
biskup chełmiński
Herb Dołęga
Herb Dołęga
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data urodzenia ok. 1517
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1580
Przemyśl
biskup diecezjalny przemyski
Okres sprawowania 15771580
biskup diecezjalny chełmiński
Okres sprawowania 15621577
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 6 listopada 1562
Sakra biskupia brak danych

Wojciech Staroźrebski Sobiejuski herbu Dołęga (ur. ok. 1517 roku – zm. 1 stycznia 1580 roku w Przemyślu) – kanonik płocki i włocławski, archidiakon dobrzyński i krakowski, sekretarz królewski, biskup chełmski; następnie przemyski.

Życiorys[edytuj]

Urodzony ok. 1517 r. Studiował najpierw w Akademii Krakowskiej, a później w Bolonii i Padwie.

Po powrocie do Polski został sekretarzem Zygmunta I Starego i jego posłem w Rzymie. W dniu 6 listopada 1562 r. mianowany został biskupem chełmskim. Zadbał o stworzenie odpowiednich warunków bytowych kapituły, oddając jej w użytkowanie dawny pałac biskupi. Uporządkował statuty kapitulne. W 1572 r. przekazał wieczyście tejże kapitule wszelkie dochody i dobra należące do kościoła krasnostawskiego (biskupiego).

Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1566 roku[1].

Był sygnatariuszem aktu unii lubelskiej 1569 roku[2]. Od 1572 r. przebywał też na dworze Anny Jagiellonki. Sprawował swój urząd przez 15 lat. W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski[3]. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II Habsburga[4]. W dniu 11 grudnia 1577 r. przeniesiony został na biskupstwo przemyskie, gdzie rządy objął w dniu 9 marca 1578 r.

Niektórzy historycy przypisują mu ponowne sprowadzenie Żydów do miast biskupich oraz udzielenie im zezwolenia na pędzenie wódki (m.in. w Skierbieszowie) i wybijanie wosku, za co w zamian mieli uiszczać odpowiednie opłaty wynoszące 20 grzywien rocznie.

Bibliografia[edytuj]

  • Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, wyd. II popr. i uzupeł., Warszawa 2000, k. 416-417. ​ISBN 83-211-1311-7

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Krzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29.
  2. Volumina Legum, t. II, Petersburg 1859. s. 87.
  3. Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 149.
  4. Ewa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 294