Województwo koszalińskie (1950–1975)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Województwo koszalińskie
województwo
1950–1975
Państwo  PRL
Data powstania 1950
Data likwidacji 1975
Siedziba wojewody i sejmiku Koszalin
Powierzchnia 18 104 km²
Populacja (31 XII 1974)
• liczba ludności

837 tys.
Podział administracyjny
Liczba powiatów miejskich 2
Liczba powiatów 13
Położenie na mapie Polski
POL województwo koszalińskie 1950.svg
Portal Polska

Województwo koszalińskie – dawna jednostka podziału administracyjnego Polski najwyższego szczebla, której stolicą był Koszalin, powołana do życia w myśl reformy administracyjnej wprowadzonej 6 lipca 1950[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Województwo koszalińskie było, obok opolskiego i zielonogórskiego, jednym z trzech nowych województw, powołanych do istnienia w myśl reformy administracyjnej z 1950 roku. Zostało utworzone ze wschodniej części dużego, obejmującego niemal całe Pomorze Zachodnie, województwa szczecińskiego. Zajmowało obszar 18 104 km²[2] (10. miejsce w kraju), a w 1972 roku mieszkało tu około 815 400 mieszkańców[2]. Graniczyło od zachodu z województwem szczecińskim, od południa z województwem poznańskim, od południowego wschodu z województwem bydgoskim, a od wschodu z województwem gdańskim. Mimo że stolicą regionu był Koszalin, to Słupsk był największym miastem i głównym ośrodkiem przemysłowym. Po reformie administracyjnej w 1975 r. z wschodniej części województwa koszalińskiego wydzielono województwo słupskie, a z południowych powiatów fragment pilskiego.

W 1972 liczyło 13 powiatów ziemskich i 2 grodzkie.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba mieszkańców
ogółem miejska (%) miejska (%)
3 XII 1950 (spis powszechny)[3] 518 354 176 722 (34,09%) 341 632 (65,91%)
31 XII 1956[4] 648 tys. 263 tys. (40,5%) 385 tys. (59,5%)
6 XII 1960 (spis powszechny)[5] 687 915 306 967 (44,62%) 380 948 (55,38%)
31 XII 1963[6] 730 tys. 337 tys. (46,2%) 393 tys. (53,8%)
31 XII 1965[7] 755,1 tys. b.d. b.d.
8 XII 1970 (spis powszechny)[8] 795 392 393 787 (49,51%) 401 605 (50,49%)
31 XII 1971[9] 803,2 tys. 401,9 tys. (50%) 401,3 tys. (50%)
31 XII 1972[10] 815,4 tys. 409,7 tys. (50,2%) 405,7 tys. (49,8%)
31 XII 1973[11] 826 tys. 423 tys. (51,2%) 403 tys. (48,8%)
31 XII 1974[12] 837 tys. 433 tys. (51,7%) 404 tys. (48,3%)

Podział administracyjny (1973)[edytuj | edytuj kod]

Źródła:[2][13]

Powiat Powierzchnia

(km²)

Liczba ludności

31 XII 1972

Miasta Gminy Siedziba
ogółem (tys.) na km² ogółem w tym posiadające wspólną radę narodową z gminami
białogardzki 904 46 51 2 0 5 Białogard
bytowski 1210 40,6 34 1 0 8 Bytów
człuchowski 1354 46,4 34 3 2 6 Człuchów
drawski 1407 41,5 30 3 1 5 Drawsko Pomorskie
kołobrzeski 726 53,6 74 1 0 6 Kołobrzeg
Koszalin (miejski) 65 69,2 1067 1 nd. nd. Koszalin
koszaliński 1353 48,4 36 2 2 8
miastecki 1472 37,5 25 3 2 6 Miastko
sławieński 1358 61,5 45 3 1 6 Sławno
Słupsk (miejski) 43 71,3 1653 1 nd. nd. Słupsk
słupski 1901 67,2 35 1 0 12
szczecinecki 2262 82,5 36 4 2 7 Szczecinek
świdwiński 1019 44,6 44 2 0 5 Świdwin
wałecki 2028 63,6 31 5 3 8 Wałcz
złotowski 1002 41,5 41 2 1 7 Złotów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 28 czerwca 1950 r. o zmianach podziału administracyjnego Państwa (Dz.U. z 1950 r. nr 28, poz. 255)
  2. a b c Polska. Zarys encyklopedyczny, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 700.
  3. Narodowy Spis Powszechny z dnia 3 grudnia 1950 r. Struktura zawodowa i demograficzna ludności. Indywidualne gospodarstwa rolne. Polska, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1954, s. 3 (s. 8 dokumentu PDF).
  4. Rocznik statystyczny 1957, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1957, s. 9 (s. 48 dokumentu PDF).
  5. Spis Powszechny z dnia 6 grudnia 1960 r. Wyniki ostateczne. Ludność, gospodarstwa domowe. Polska, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, grudzień 1965, s. 6 i 7 (strony 5 i 6 dokumentu PDF).
  6. Rocznik polityczny i gospodarczy 1964, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, s. 32.
  7. Wielka encyklopedia powszechna PWN, t. t. 9, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967, s. 5.
  8. Narodowy Spis Powszechny 8 XII 1970. Struktura demograficzna i zawodowa ludności, gospodarstwa domowe. Polska. Wyniki ostateczne, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, grudzień 1972, s. 3, 4 i 6 (strony 59, 60 i 62 dokumentu PDF).
  9. Rocznik statystyczny 1972, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1972, s. 73.
  10. Rocznik polityczny i gospodarczy 1973, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, s. 37.
  11. Rocznik polityczny i gospodarczy 1974, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1975, s. 85.
  12. Encyklopedia powszechna PWN, t. 3, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 577.
  13. Encyklopedia powszechna PWN, t. 2, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 576.