Województwo poleskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
województwo poleskie
województwo
1921-1939
Herb
Herb
Państwo

 II Rzeczpospolita

Data powstania

19 lutego 1921 / 1 marca 1921[1]

Siedziba wojewody i sejmiku

Brześć nad Bugiem

Wojewoda

Jerzy Albin de Tramecourt

Powierzchnia

36 668[2] km²

Populacja (1931)
• liczba ludności


1 131 939[3]

• gęstość

30,9 os./km²

Tablice rejestracyjne

PL

Adres Urzędu Wojewódzkiego:
ul. Jagiellońska 6
Brześć n. Bugiem
Podział administracyjny
Plan województwa poleskiego
Liczba powiatów ziemskich

9

Liczba gmin miejskich

12

Liczba gmin wiejskich

79

Położenie na mapie II Rzeczypospolitej
Poland Voivodeships adminstrative division 1930 Polesie Voivodeship.svg
Portal Polska
Województwo poleskie w szczegółowych danych statystycznych spisu powszechnego z 30.IX.1921 i spisu powszechnego z 9. XII. 1931 r.
Województwo poleskie - oficjalne dane GUS spisu powszechnego 1921
Skorowidz miejscowości 1921 – szczegółowe dane GUS spisu powszechnego 1921 – województwo poleskie
Województwo poleskie - oficjalne dane GUS spisu powszechnego 1931
Urząd Wojewódzki Poleski w Brześciu nad Bugiem (2012)
Budynek kolonii urzędniczej w Brześciu nad Bugiem
Brześć nad Bugiem - Willa funkcjonalistyczna z czasów II RP
Bank Polski w Brześciu nad Bugiem z czasów II RP

Województwo poleskiewojewództwo II Rzeczypospolitej utworzone 19 lutego 1921 z siedzibą w Pińsku[4]. Po pożarze miasta w sierpniu 1921 stolicę przeniesiono do Brześcia Litewskiego, przemianowanego 20 marca 1923 na Brześć nad Bugiem[5]. W 1921 województwo składało się z 10 powiatów, 17 miast i 113 gmin i zajmowało powierzchnię 42.280 km². Województwo istniało do 1939.

Główne miasta: Brześć nad Bugiem, Pińsk, Dawidgródek, Łuniniec, Kobryń, Prużana, Sarny[6] i Stolin.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Było to jedno z najbardziej zacofanych województw Polski międzywojennej, o wysokim stopniu analfabetyzmu, niskiej scholaryzacji[7]. W 1938 większość ludności przyznawała się do narodowości „tutejszej”, nie podając języka ojczystego[8].

1 stycznia 1923 z części gmin powiatów łuninieckiego, sarneńskiego i pińskiego utworzono nowy powiat stoliński[9]. 16 grudnia 1930 województwo zmieniło swoje granice – do województwa wołyńskiego przyłączono powiat sarneński[6]. 1 kwietnia 1935 powiat kosowski przemianowano na iwacewicki[10][11].

W wyniku paktu Ribbentrop-Mołotow województwo poleskie znalazło się w granicach ZSRR. Jego południowa część z Kamieniem Koszyrskim została włączona do Ukrainy radzieckiej, północna część zaś – jako obwody brzeski i piński – do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

W czasie okupacji niemieckiej (1941–1944) teren województwa podzielono między obwód białostocki oraz Komisariaty Rzeszy: Wschód i Ukraina.

W wyniku układu polsko-radzieckiego z 1945 jedynie niewielkie fragmenty województwa poleskiego znajdują się obecnie w Polsce, stanowiąc część Podlasia. Reszta województwa została rozparcelowana między obwody brzeski i piński na Białorusi oraz wołyński i rówieński na Ukrainie. Po reformie administracyjnej w Białoruskiej SRR i likwidacji obwodu pińskiego tereny województwa znajdujące się na obszarze Białorusi prawie w całości należą do obwodu brzeskiego (poza m.in. wsią Lenin włączoną w skład obwodu homelskiego).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia powiatów według stanu na 1939 r., w przypadku wcześniejszego zniesienia lub zmiany przynależności wojewódzkiej powiatu na ostatni rok istnienia w ramach danego województwa. Liczba ludności na podstawie spisu powszechnego z 1931 r., w przypadku powiatów zniesionych lub przeniesionych przed tą datą, dane ze spisu powszechnego z 1921 r.

Powiat Pow.km² Mieszk. Miasto powiatowe Mieszk.
Województwo poleskie
brzeski 4625 216.200 POL Brześć nad Bugiem COA.svg Brześć nad Bugiem 50.700
drohiczyński (lub: drohicki) 2351 97.000 Coat of Arms of Drahičyn, Belarus.png Drohiczyn (1921) 1.987
iwacewicki (od 1935) ² 3562 83.700 Coat of Arms of Ivacevičy, Belarus.svg Iwacewicze (1921) 373
kobryński 3545 114.000 POL Kobryń COA.png Kobryń 10.101
kosowski (do 1935) ² 3578 48.586 Coat of Arms of Kosava, Belarus.png Kosów Poleski 3.256
koszyrski (lub: kamień-koszyrski) 3243 95.000 Герб-Камінь-Каширський.jpg Kamień Koszyrski (1921) 1.265
łuniniecki ³ 5722 109.300 Coat of Arms of Łuniniec, Belarus.svg Łuniniec 8.721
piński ³ 5587 183.600 POL Pińsk COA.svg Pińsk 31.913
prużański 2644 108.600 POL Prużana COA.svg Prużana 8.013
sarneński (do 1930) ¹ ³ 5441 131.652 Coat of arms of Sarny.svg Sarny 5.931
stoliński (od 1923) ³ 5389 124.800 Coat of Arms of Stolin, Belarus.svg Stolin 6.328
¹ 16 grudnia 1930 r. powiat sarneński zmienił przynależność z województwa poleskiego do województwa wołyńskiego (Dz.U. z 1930 r. nr 82, poz. 649).
² 1 kwietnia 1935 r. zniesiono powiat kosowski a z jego terytorium utworzono powiat iwacewicki (Dz.U. z 1929 r. nr 35, poz. 318; zm. Dz.U. z 1931 r. nr 111, poz. 867).
³ 1 stycznia 1923 r. utworzono powiat stoliński z części powiatów łuninieckiego, sarneńskiego i pińskiego (Dz.U. z 1922 r. nr 116, poz. 1051).

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Spis powszechny z 1921[edytuj | edytuj kod]

Ludność województwa w 1921 wynosiła 880 898 osób[12].

Spis ten przeprowadzony był tuż po wojnie polsko-sowieckiej w nieustabilizowanej jeszcze sytuacji demograficznej (znaczna część ewakuowanej wcześniej ludności nie wróciła do swoich domów) i obciążony był poważnymi wadami (min. pomijanie pewnych grup, błędne wpisywanie narodowości osobom, które nie potrafiły jej określić, przypadki fałszerstw). Wyniki tego spisu stały w sprzeczności z wcześniejszymi spisami rosyjskimi oraz badaniami prowadzonymi przez niezależnych badaczy, więc były kwestionowane[13].

Spis dzieci szkolnych z 1926[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku przeprowadzono w woj. poleskim spis dzieci w wieku szkolnym, który może być uzupełnieniem do kwestionowanych wyników spisów powszechnych z 1921 i 1931 roku[14][13].

Spis uwzględniał 316 400 dzieci w wieku szkolnym i dotyczył języków, którymi się posługiwały.

  • polski 12,9%
  • ukraiński, białoruski i "tutejszy" 72,2%
  • jidysz i hebrajski 9,2%
  • rosyjski 1,8%
  • pozostałe lub dwujęzyczne 3,4%

Spis powszechny z 1931[edytuj | edytuj kod]

Według drugiego powszechnego spisu ludności z 1931 roku województwo zamieszkiwało 1 132 200 osób.

  • Według języka:
    • polski 14,5%; 164 106
    • ukraiński 4,8%; 54 047
    • białoruski 6,7%; 75 338
    • "tutejszy" 62,4%; 707 088
    • jidysz lub hebrajski 10%; 112 966
    • rosyjski 1,4%;
    • inny 0,2%
  • Według wyznania:[15]
    • rzymskokatolickie 124 951 (11,0%)
    • unickie 1780 (0,15%)
    • prawosławne 875 803 (77,4%)
    • ewangelickie 5498 (0,5%), w tym: ewangelicko-augsburskie 3065, ewangelicko-reformowane 415, ewangelicko-unijne 79, ewangelickie (bez bliższego określenia) 1939
    • inne chrześcijańskie 9329 (0,8%)
    • mojżeszowe 113 988 (10,1%)
    • inne niechrześcijańskie 120
    • bez określenia wyznania (w tym bezwyznaniowi) 191
    • nie podało przynależności konfesyjnej 279[15].

Drugi spis przeprowadzony był w ustabilizowanych warunkach, lecz również zawierał błędy wynikające z działań administracji w stosunku do mniejszości ukraińskiej i białoruskiej. Najprawdopodobniej zawyżano liczbę osób posługujących się językiem polskim[13].

Drugi spis nie zawierał pytań o narodowość, tylko o język i wyznanie, co nie zawsze oznaczało tożsamość narodową. Spis zawierał kategorię „język tutejszy” dla Poleszuków, którzy nie potrafi określić swojej przynależności narodowej (mówili o sobie „tutejsi”) a posługiwali się dialektem mieszanym języka ukraińskiego i białoruskiego[13].

Pomimo iż województwo obejmowało mniejszy obszar niż w 1921 roku[6], to w 1931 liczyło o ponad 250 tys. osób więcej mieszkańców. Najwięcej z nich posługiwało się językiem "tutejszym" (62,4%) i było wyznania prawosławnego (77,4%).

W stosunku do pierwszego spisu liczba ludności polskiej (mówiącej po polsku) była mniejsza o ok. 50 tys. osób i stanowiła 14,5% a nie 24,3%, co sugerował pierwszy spis. Według ocen i tak liczba ta była zawyżona i odsetek Polaków wynosił ok. 11-12%[16][17].

Wojewodowie polescy w II Rzeczypospolitej[edytuj | edytuj kod]

Miasta i miasteczka[edytuj | edytuj kod]

Synteza[edytuj | edytuj kod]

W latach międzywojennych istniały trzy rodzaje jednostek osadniczych o charakterze topograficznie miejskim miasto, miasteczko i osada miejska. Na terenie woj. poleskiego występowały dwie formy (miasta i miasteczka).

Określenie miasto miało w latach międzywojennych trojakie znaczenie. Mogło odnosić się wyłącznie do charakteru prawnego miejscowości (a więc typu jednostki administracyjnej), co nie znaczyło automatycznie że "miasto administracyjne" faktycznie posiadało prawa miejskie. Podstawą zaliczenia danej miejscowości do grupy miast było tzw. kryterium administracyjne, jako najwięcej odpowiadające rozwojowi stosunków i życia. Mimo że większość miast prawnych prawa miejskie posiadała, wiele z nich miało zaledwie prawa miasteczka a niektóre miasta (Nisko, Borysław, Tustanowice) były wręcz wsiami[18].

Odwrotnie wiele miasteczek, a nawet miast – a więc faktycznie posiadających prawa miasteczka bądź prawa miejskie – były wsiami w gminach wiejskich[18]. Jednostki te w ogólnych publikacjach nie są zaliczane do miast (a więc nie wpływają na liczbę miast województwa), co jednak lekceważy fakt posiadania praw miasteczka/praw miejskich (poniższa tabela je uwzględnia z zachowaną dystynkcją).

Wreszcie, niektóre miejscowości posiadały w nazwie wyraz Miasto – pisany wielką literą – mimo braku praw miejskich (np. Pruchnik Miasto, Waręż Miasto, Tartaków Miasto). Wyraz ten stanowił integralną część nazwy miejscowości (choć nie przesądzał bynajmniej jej charakteru topograficznego) aby odróżnić ją od innej (topograficznie wiejskiej) miejscowości o identycznej nazwie w tej samej okolicy (np. Pruchnik-Wieś, Waręż-Wieś, Tartaków-Wieś)[18].

Za II Rzeczypospolitej w poczet miast (gmin miejskich) zaliczano różne grupy miejscowości zależnie od obszaru dawnego zaboru, w których się znajdowały. W województwach wschodnich byłego zaboru rosyjskiego (m.in. w woj. poleskim) po odzyskaniu niepodległości panowało zamieszanie co do charakteru prawnego miejscowości posiadających prawa miejskie/miasteczka. Sprawa ta została częściowo uregulowana różnymi rozporządzeniami[19][20][21][22], lecz przepisy były tylko częściowo wykonywane[23]. Ostatecznie w woj. poleskim za miasta uznano wszystkie miejscowości posiadające w 1924 roku prawa miejskie bądź te miejscowości o prawach miasteczka, które liczyły ponad 2.000 mieszkańców. Jednakże Główny Urząd Statystyczny (na którego danych poniższa tabela jest utworzona) oparł wykaz nie na stanie faktycznym, lecz na obowiązujących przepisach prawno-administracyjnych (przez to są w nim niewielkie rozbieżności, np. Rokitno). Stąd:

  • Za miasta (gminy miejskie) uznano wszelkie miejscowości, które za czasów rosyjskich posiadały ustrój miejski, o ile liczą (w 1924 roku) więcej niż 4000 mieszkańców
  • Za miasteczka (gminy miejskie) uznano wszelkie miejscowości o charakterze miasteczkowym z liczbą mieszkańców (w 1924 roku) od 2000[24] do 4000 mieszkańców
  • Za miasta/miasteczka (gminy miejskie) uznano także wszelkie inne miejscowości, na które ustawa miejska (względnie tymczasowa ustawa miejska) została rozciągnięta indywidualnymi rozporządzeniami Komisarza Generalnego Ziem Wschodnich[12]

W poniższej tabeli umieszczono wszystkie miasta i miasteczka województwa poleskiego obu typów (stan na 1924 rok) z podziałem na charakter prawny (rodzaj jednostki administracyjnej) i przywileje (prawa miejskie/miasteczka). W późniejszych latach część najmniejszych miast status miejski utraciła; w wykazie oznaczono (►) miasta, które w 1937 roku były już wsiami[25].

Wykaz[edytuj | edytuj kod]

Stan ludności: na 30 czerwca 1921 roku (niezależnie od statusu jednostki w 1921 roku)
Główne źródło: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VIII - Województwo Poleskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
Źródła uzupełniające: Dzienniki Ustaw, przedstawione w przypisach
► = status miejski utracony przed 1937 rokiem

Herb Miejscowość Charakter prawny Przywileje Powiat Liczba mieszk.
Coats of arms of None.svg Antopol Miasto Miasteczko kobryński 2206
Coat of Arms of Biaroza, Belarus.svg Bereza Kartuska[26] Miasto Miasteczko prużański 3526
Bereźnica Miasto Miasteczko sarneński[6] 2434
Coats of arms of None.svg Błudeń Wieś Miasteczko prużański 257
POL Brześć nad Bugiem COA.svg Brześć nad Bugiem Miasto Miasto brzeski 29460
Coats of arms of None.svg Chomsk Wieś Miasteczko drohicki 1678
Coat of Arms of Davyd-Haradok, Belarus.png Dawidgródek Miasto Miasto łuniniecki[9] 9851
POL Dąbrowica COA.png Dąbrowica Miasto Miasteczko sarneński[6] 2694
Coats of arms of None.svg Domaczów Wieś Miasteczko brzeski 1504
Coat of Arms of Drahičyn, Belarus.png Drohiczyn (Poleski) Wieś Miasteczko drohicki 1978
Coats of arms of None.svg Dywin Miasto Miasteczko kobryński 2299
Coat of Arms of Hancavičy, Belarus.svg Hancewicze Wieś Miasteczko łuniniecki 1015
BIA Horodec COA.png Horodec Wieś Miasteczko kobryński 688
BIA Horodno COA.png Horodno Miasto[27] Miasteczko łuniniecki[9] 2597
Coat of arms of Janaŭ.svg Janów Miasto Miasteczko drohicki 3068
Coat of Arms of Kamianiec, Belarus.svg Kamieniec Litewski Miasto Miasteczko brzeski 2348
Coats of arms of None.svg Kamień Koszyrski Wieś Miasteczko koszyrski 1265
POL Kobryń COA.png Kobryń Miasto Miasto kobryński 8208
Coat of Arms of Kosava, Belarus.png Kossów Miasto Miasteczko[28] kossowski 2433
BIA Kożangródek COA.png Kożangródek Miasto Miasteczko łuniniecki 2706
Coats of arms of None.svg Lenin[29] Wieś Miasteczko łuniniecki 1520
Coats of arms of None.svg Linowo Wieś Miasteczko prużański 145
Coats of arms of None.svg Lubieszów Wieś Miasteczko piński 339
BIA Łachwa COA.png Łachwa Miasto Miasteczko łuniniecki 3420
BIA Łohiszyn COA.png Łohiszyn Miasto[30] Miasteczko piński 1984
Coat of Arms of Łuniniec, Belarus.svg Łuniniec Miasto Miasto łuniniecki 8267
BIA Malecz COA.png Malecz Wieś Miasteczko prużański 430
Coat of Arms of Małaryta, Belarus.png Małoryta Wieś Miasteczko brzeski 1791
Coats of arms of None.svg Motol Miasto Miasto[31] drohicki 4390
POL Pińsk COA.svg Pińsk Miasto Miasto piński 23468
Coats of arms of None.svg Pohost Zahorodny Wieś Miasteczko łuniniecki[32] 748
Zarichne COA.png Pohost Zarzeczny Wieś Miasteczko piński 720
POL Prużana COA.svg Prużana Miasto Miasto prużański 6332
Rafalivka s.png Rafałówka Wieś Miasteczko sarneński[6] 1315
Coats of arms of None.svg Raśna Wieś Miasteczko brzeski 275
Rokytne coat of arms.svg Rokitno Miasto[33] Miasteczko[34] sarneński[6] 1491
BIA Różana COA.png Różana Miasto Miasto kossowski 3622
Coat of arms of Sarny.svg Sarny Miasto Miasto sarneński[6] 5931
Coats of arms of None.svg Serniki Miasto Miasteczko piński 2837
Coats of arms of None.svg Sielec Wieś Miasteczko prużański 997
Coat of Arms of Stolin, Belarus.svg Stolin Miasto Miasto łuniniecki[9] 4763
Coat of arms of Shereshevo Belarus.PNG Szereszów Miasto[35] Miasteczko prużański 3310
Coats of arms of None.svg Telechany Wieś Miasteczko kossowski 895
Coats of arms of None.svg Tomaszgród Wieś Miasteczko sarneński[6] 803
Coats of arms of None.svg Wielka Hłusza Wieś Miasteczko koszyrski 334
Coats of arms of None.svg Wierzchowice Wieś Miasteczko brzeski 223
Coats of arms of None.svg Włodawka Wieś Miasteczko brzeski 292
Volodymyrec s.png Włodzimierzec Miasto Miasteczko sarneński[6] 2935
Coats of arms of None.svg Wołczyn Wieś Miasteczko brzeski 190
Coats of arms of None.svg Wysock Miasto Miasteczko sarneński[9] 2978
Coat of Arms of Vysokaje, Belarus.png Wysokie Litewskie Miasto Miasteczko brzeski 2100
Coat of Arms of Žabinka, Belarus.png Żabinka Wieś Miasteczko kobryński 610

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1921 r. nr 55, poz. 97
  2. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku. Warszawa: Polska Akademia Nauk – Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego, 2005, s. 32, seria: Monografie. ISBN 83-87954-66-7. ISSN 1643-2312.
  3. Drugi Powszechny Spis Ludności z dn. 9.XII 1931 r. Mieszkania i gospodarstwa domowe. Ludność, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1938, s. 1.
  4. Tymczasową siedzibą województwa (do czasu przysposobienia gmachu dla urzędu wojewódzkiego) był Brześć Litewski (M.P. z 1921 r. nr 55, poz. 97)
  5. M.P. z 1923 r. nr 65, poz. 70
  6. a b c d e f g h i j 16 grudnia 1930 roku powiat sarneński wyłączono z woj. poleskiego i przyłączono do województwa wołyńskiegoDz.U. z 1930 r. nr 82, poz. 649
  7. Mały Rocznik Statystyczny 1938 Warszawa 1938 Wyd. GUS, s. 28, wyniki spisu powszechnego 1931. Tabela:Analfabetyzm wśród ludności w wieku 10 lat i więcej.
  8. Mały Rocznik Statystyczny 1938 Warszawa 1938 Wyd. GUS, s. 22, wyniki spisu powszechnego 1931. Tabela: Ludność według języka ojczystego 1931.
  9. a b c d e od 1 stycznia 1923 w nowo utworzonym powiecie stolińskimDz.U. z 1922 r. nr 116, poz. 1051
  10. Dz.U. z 1929 r. nr 35, poz. 318
  11. Dz.U. z 1931 r. nr 111, poz. 867
  12. a b Według publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VIII - Województwo Poleskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  13. a b c d Jerzy (1930–2014) Tomaszewski, Struktura społeczna społeczeństwa poleskiego w 1931 r., „Kwartalnik Historyczny”, 69 (2), 1962 [dostęp 2021-11-14] (pol.).
  14. M. Falski, Wyniki spisu dzieci z czerwca 1926 r. w zastosowaniu do badania potrzeb szkolnictwa powszechnego, Warszawa 1928.
  15. a b Drugi Powszechny Spis Ludności z Dn. 9.XII 1931 r. Mieszkania i Gospodarstwa Domowe. Ludność. Stosunki /Zawodowe. Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1931, s. 25.
  16. A. Krysiński: Ludność polska a mniejszości w Polsce w świetle spisów ludności 1921 i 1931. Warszawa: 1933, s. 27.
  17. Jerzy (1930–2014) Tomaszewski, Struktura społeczna społeczeństwa poleskiego w 1931 r., „Kwartalnik Historyczny”, 69 (2), 1962 [dostęp 2021-11-14] (pol.).
  18. a b c Według publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XIII - Województwo Lwowskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  19. Dziennik Urzędowy Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich z dnia 27 czerwca 1919, Nr. 7, poz. 460
  20. Dziennik Urzędowy Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich z dnia 14 sierpnia 1919, Nr. 12, poz. 99
  21. Dziennik Urzędowy Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich z dnia 16 sierpnia 1919, Nr. 13, poz. 112
  22. Dziennik Urzędowy Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich z dnia 7 listopada 1919, Nr. 32, poz. 345
  23. Dane z 1924 roku
  24. Dokładnie 1984 w przypadku Łohiszyna
  25. M.P. z 1937 r. nr 69, poz. 104
  26. Publikacja źródłowa podaje błędnie Bereza Kartuzka, w sprostowaniach poprawiono na Bereza Kartuska
  27. Początkowo była to gmina miejska, lecz miejscowość utraciła prawa miejskie z dniem 1 kwietnia 1927 roku, wchodząc w skład gminy Radczysk (Dz.U. z 1927 r. nr 38, poz. 338), a po jej zniesieniu z dniem 18 kwietnia 1928 roku Horodno weszło w skład gminy Stolin (Dz.U. z 1928 r. nr 46, poz. 452)
  28. Publikacja źródłowa podaje błędnie prawa miejskie, w sprostowaniach poprawiono na przywileje miasteczka
  29. 31 maja 1939 roku przemianowany na SosnkowiczeDz.U. z 1939 r. nr 123, poz. 292
  30. Status miejski zniesiony 1 kwietnia 1934 – Dz.U. z 1934 r. nr 7, poz. 149
  31. Publikacja źródłowa podaje błędnie przywileje miasteczka, w sprostowaniach poprawiono na prawa miejskie
  32. Od 1 stycznia 1923 w powiecie pińskimDz.U. z 1922 r. nr 116, poz. 1051
  33. Publikacja źródłowa podaje następujący przypis: Ustrój miejski miasteczka Rokitno winien być skasowany stosownie do art. 1 Rozporządzenia z dn. 16 sierpnia 1919 r. (Dz.U.Z.C.Z.W. Nr. 13 poz. 112). Wykazano w dziale miast, gdyż włączenie do gminy jeszcze nie nastąpiło. Ustroju miejskiego jednak nie skasowano, a Rokitno wybiło się nawet z grupy miasteczek i awansowało do rangi miast pod względem przywilejów z dniem 15 kwietnia 1927 (Dz.U. z 1927 r. nr 36, poz. 320)
  34. Prawa miejskie Rokitno otrzymało 15 kwietnia 1927 (Dz.U. z 1927 r. nr 36, poz. 320)
  35. Status miejski zniesiony 1 kwietnia 1934 – Dz.U. z 1934 r. nr 26, poz. 202

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]