Województwo zielonogórskie (1950–1975)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy województwa zielonogórskiego W latach 1975–1998. Zobacz też: województwo zielonogórskie.
Województwo zielonogórskie
województwo
1950–1975
Państwo  PRL
Data powstania 1950
Data likwidacji 1975
Stolica Zielona Góra
Położenie na mapie Polski
POL województwo zielonogórskie 1950.svg
Portal Portal Polska

Województwo zielonogórskie – jedno z 17 województw istniejących w latach 1950-1975. Położone było w zachodniej Polsce.

Województwo zielonogórskie zostało utworzone z zachodniej części województwa poznańskiego i fragmentu województwa wrocławskiego w 1950 r. Ponad 40% ówczesnych mieszkańców stanowili przymusowi polscy wysiedleńcy z Kresów Wschodnich, pozostali pochodzili głównie z województwa poznańskiego (ponad 20%)[1][2]. Województwo o powierzchni 14.580 km² (13 miejsce) i ludności 885.000 mieszkańców w 1970 r. obejmowało obszar zbliżony do obecnego województwa lubuskiego. W 1967 r. podzielone było na 2 powiaty grodzkie (Gorzów Wielkopolski i Zielona Góra) oraz 16 powiatów ziemskich, których siedzibami były: Głogów, Gorzów Wielkopolski, Krosno Odrzańskie, Lubsko, Międzyrzecz, Nowa Sól, Słubice, Strzelce Krajeńskie, Sulechów, Sulęcin, Szprotawa, Świebodzin, Wschowa, Zielona Góra, Żagań i Żary. Graniczyło z 3 województwami: od północy ze szczecińskim, od wschodu z poznańskim i od południa z wrocławskim, a także od zachodu z NRD.

W 1975 r. z południowej części dotychczasowego województwa zielonogórskiego utworzono nowe, mniejsze województwo zielonogórskie, a z północnej – województwo gorzowskie.

Wojewodowie[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Atlas historyczny Polski, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa-Wrocław 1985, tabl. 53, ​ISBN 83-7000-016-9​.
  2. Stanisław Rospond, Polszczyzna Śląska, 1970, s. 160.