Województwo zielonogórskie (1950–1975)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy województwa zielonogórskiego W latach 1975–1998. Zobacz też: województwo zielonogórskie.
Województwo zielonogórskie
województwo
1950–1975
Państwo  Polska
Data powstania 6 lipca 1950
Data likwidacji 31 maja 1975
Stolica Zielona Góra
Powierzchnia 14 580 km²
Populacja (1970)
• liczba ludności

885 000
Podział administracyjny
Liczba powiatów miejskich 2
Liczba powiatów 16
Położenie na mapie Polski
POL województwo zielonogórskie 1950.svg
Portal Portal Polska

Województwo zielonogórskie – jedno z 17 województw istniejących w Polsce w latach 1950–1975, położone w zachodniej części kraju. Graniczyło z 3 województwami: od północy ze szczecińskim, od wschodu z poznańskim, od południa z wrocławskim, a od zachodu z NRD.

Województwo zielonogórskie zostało utworzone 6 lipca 1950 z zachodniej części województwa poznańskiego i fragmentu województwa wrocławskiego. Ponad 40% ówczesnych mieszkańców stanowili przymusowi polscy wysiedleńcy z Kresów Wschodnich, pozostali pochodzili głównie z województwa poznańskiego (ponad 20%)[1][2].

Województwo o powierzchni 14 580 km² (13 miejsce) i ludności 885 000 mieszkańców w 1970 r. obejmowało obszar zbliżony do obecnego województwa lubuskiego. W 1967 r. podzielone było na 2 powiaty grodzkie (Gorzów Wielkopolski i Zielona Góra) oraz 16 powiatów ziemskich, których siedzibami były: Głogów, Gorzów Wielkopolski, Krosno Odrzańskie, Lubsko, Międzyrzecz, Nowa Sól, Słubice, Strzelce Krajeńskie, Sulechów, Sulęcin, Szprotawa, Świebodzin, Wschowa, Zielona Góra, Żagań i Żary.

W 1975 r. z południowej części dotychczasowego województwa zielonogórskiego utworzono nowe, mniejsze województwo zielonogórskie, a z północnej – województwo gorzowskie.

Wojewodowie[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas historyczny Polski, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa-Wrocław 1985, tabl. 53, ​ISBN 83-7000-016-9​.
  2. Stanisław Rospond, Polszczyzna Śląska, 1970, s. 160.