Wojna Czarnego Jastrzębia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wojna Czarnego Jastrzębia w 1832 roku – ostatni konflikt indiański na wschód od rzeki Missisipi.

W roku 1804 gubernator Terytorium Indiany generał William Henry Harrison zawarł w St. Louis porozumienie z Indianami plemion Sauków i Lisów, na mocy którego odsprzedali oni ziemie leżące na wschód od rzeki Missisipi. Dopóki jednak ziemia należała do rządu i nie została sprzedana w ręce prywatne, dopóty Indianie mogli tu pozostać. Jako zadośćuczynienie otrzymali oni kwotę 2234,50 dolarów w towarach i roczną pomoc w wysokości 1000 dolarów. W roku 1809 sprzedane tereny znalazły się w granicach terytorium Illinois.

Pod koniec 1820 roku rząd amerykański postanowił wysiedlić wszystkich Indian ze stanu Illinois, a na ich miejsce sprowadzić białych osadników. W maju 1828 roku agent indiański Thomas Forsyth, powołując się na układ z roku 1804, nakazał Saukom przejście na zachodnią stronę rzeki Missisippi. Mimo protestów, Indianie nie byli w stanie przeciwstawić się Amerykanom. Jesienią 1829 roku przekroczyli rzekę Missisippi i przeszli na ziemie dzisiejszego stanu Iowa. Rok później zawarli kolejny układ z Amerykanami, na mocy którego zobowiązali się nigdy nie próbować wracać na swoje dawne tereny. Porozumienia nie zaakceptował jednak wódz plemienia Czarny Jastrząb, który wraz z grupą wojowników rozpoczął powrót, zmuszając wielu osadników do panicznej ucieczki z zajętych ziem. Gubernator stanu Illinois, John Reynolds, uznał działania wodza za agresję i wysłał przeciwko niemu oddziały milicji, nakazując im wypędzić Indian na zachodni brzeg Missisippi. Swoich żołnierzy obiecał też wysłać generał Gaines na wypadek, gdyby rozmowy z Indianami nie powiodły się.

W czerwcu 1831 roku Gaines spotkał się z Czarnym Jastrzębiem na wschód od Missisippi. Większość jego wojowników skłonna była do powrotu, jednak on sam odmówił podporządkowania się Amerykanom i otrzymał wsparcie z plemion m.in. Kickapoo i Winnebago. Jednak po wzmocnieniu oddziałów milicji wojskami Gainesa Indianie wycofali się 30 czerwca 1831 roku na zachód.

Parę miesięcy później szaman plemienia Winnebago (Biała Chmura) zaprosił plemię Sauków do swojego kraju, leżącego w sąsiedztwie ich ziem. 6 kwietnia 1832 roku Czarny Jastrząb, na czele 400 wojowników i ich rodzin, przekroczył Missisippi w pokojowych zamiarach. Gdy jednak jego wysłannicy zostali zabici przez białych, wódz zaprzysiągł im zemstę. W trwającej dwa dni walce w dniach 2 i 3 sierpnia 1832 roku Indianie zostali pokonani w starciu pod Bad Axe przez oddziały ochotników pod wodzą generała Atkinsona. 27 sierpnia Czarny Jastrząb poddał się Amerykanom i został uwięziony. Na wolność wyszedł w roku 1833.

21 września 1832 roku Saukowie, pod nieobecność swojego wodza, sprzedali ostatecznie ziemie Illinois za kwotę 640 000 dolarów.

Wikimedia Commons