Wojna Rzymu z Seleukidami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przebieg wojny Rzymu z imperium Seleucydów: kolor niebieski - działania i zwycięskie bitwy wojsk Rzymu oraz jego sojuszników; czerwony - działania i zwycięskie bitwy Seleukidów i ich sprzymierzeńców.

Wojna Rzymu z Seleukidami, wojna rzymsko-syryjska, wojna syryjska - konflikt zbrojny między republiką rzymska a hellenistycznym imperium Seleucydów w l. 192-188 p.n.e. zakończony zwycięstwem Rzymu.

Okoliczności[edytuj | edytuj kod]

Po klęsce króla Macedonii Filipa V (II wojna Rzymu z Macedonią: 200-197 p.n.e.) jego państwo utraciło wpływy w Grecji. Rzymianie pomimo wycofania swoich wojsk z podbitego terytorium nie zrezygnowali z panowania na Półwyspie Bałkańskim. Przeciwko nim wystąpił wkrótce król Antioch III Wielki władca azjatyckiej części dziedzictwa Aleksandra Wielkiego, który próbował usadowić się w Grecji. Rzymianie odpowiedzieli wojną (192-188 p.n.e.), w której Antioch poniósł klęskę. Potęga monarchii Seleukidów została złamana, a Rzym wkroczył na hellenistyczną arenę polityczną.

Ważniejsze wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]