Wojna hybrydowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojna hybrydowastrategia wojenna łącząca działania konwencjonalne, nieregularne, cybernetyczne oraz, w zależności od sytuacji, również inne sposoby destrukcji[1][2]. Wojna taka często jest prowadzona bez oficjalnego wypowiedzenia[3]; jej charakter pozwala agresorowi na całkowite lub częściowe uniknięcie za nią odpowiedzialności[4].

Według różnych definicji wojna hybrydowa to[5]:

  • współczesna odmiana wojny partyzanckiej, prowadzonej za pomocą współczesnych technik wojskowych i metod mobilizacyjnych[5],
  • połączenie czterech odmian agresji: tradycyjnej, nieregularnej, terrorystycznej i cybernetycznej,
  • odmiana konfliktu asymetrycznego, toczonego na trzech arenach: działań wojskowych, propagandy we własnym państwie oraz propagandy międzynarodowej,
  • kombinacja elementów wojny nieregularnej, domowej, sztucznie wywołanego powstania i terroryzmu,
  • użycie tradycyjnych metod wojennych, działań nieregularnych, terroryzmu i zachowań kryminalnych na polu walki w celu osiągnięcia korzyści politycznych.

Pierwsze przykłady wojny hybrydowej pochodzą z lat 20. XX wieku[6]. Ówczesny Związek Radziecki prowadził takie działania przeciwko Polsce, Korei, a także Kolei Wschodniochińskiej[6]. Współczesnym przykładem jest konflikt na wschodniej Ukrainie[6].

Jednym z prekursorów teorii wojen hybrydowych był rosyjski wojskowy, płk Jewgienij Messner, który nazywał je mianem wojen buntowniczych[7]

Przypisy

  1. Defense lacks doctrine to guide it through cyberwarfare (ang.). nextgov.com. [dostęp 2015-02-14].
  2. Auditors Find DoD Hasn't Defined Cyber Warfare (ang.). darkreading.com. [dostęp 2015-02-14].
  3. War on Terrorism: Defining “hybrid warfare” (ang.). canadafreepress.com. [dostęp 2015-02-14].
  4. Deterring hybrid warfare: a chance for NATO and the EU to work together? (ang.). nato.int. [dostęp 2015-02-14].
  5. a b Hybrid vs. compound war (ang.). armedforcesjournal.com. [dostęp 2015-02-14].
  6. a b c Stalin Invented Hybrid War, Not Vladimir Putin, Archival Record Shows (ang.). interpretermag.com. [dostęp 2015-02-14].
  7. Leszek Sykulski, Rosyjska koncepcja wojen buntowniczych Jewgienija Messnera (ang.). academia.edu. [dostęp 2016-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj]