Wojna indyjsko-pakistańska (1971)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzecia wojna indyjsko-pakistańska
Spór o Kaszmir, konflikt indyjsko-pakistański
Ilustracja
Mapa pokazująca jednostki wojskowe oraz ruchy żołnierzy obu stron podczas operacji we wschodnim sektorze trzeciej wojny indyjsko-pakistańskiej
Czas 3-16 grudnia 1971
Miejsce granica indyjsko-pakistańska i Bangladesz
Przyczyna otwarta pomoc udzielana przez Indie Bengalczykom podczas bengalskiej wojny o niepodległość
Wynik zwycięstwo Indii, uznanie niepodległości Bangladeszu (wcześniej Pakistan Wschodni)
Strony konfliktu
 Indie  Pakistan
Dowódcy
Indie Sam Manekshaw
Indie J.S. Aurora
Indie G.G. Bewoor
Indie K.P. Candeth
Pakistan Gul Hassan Khan
Pakistan Abdul Hamid Khan
Pakistan Tikka Khan
Pakistan A.A.K. Niazi
Pakistan Mohammad Shariff
Siły
500 000 żołnierzy 365 000 żołnierzy
Straty
3843 zabitych
9851 rannych
1 fregata
1 samolot
9000 zabitych
4350 rannych
97 368 pojmanych
2 niszczyciele
1 trałowiec
1 okręt podwodny
3 patrolowce
7 kanonierek
brak współrzędnych

Trzecia wojna indyjsko-pakistańskawojna pomiędzy Indiami a Pakistanem, trwająca od 3 do 16 grudnia 1971 roku.

Wojna wybuchła po serii incydentów związanych z jawnym udzielaniem pomocy przez Indie Mukti Bahini (bengalskiej organizacji wyzwoleńczej) podczas wojny o niepodległość Bangladeszu. Konflikt zakończył się zdecydowanym zwycięstwem armii indyjskiej, która w ciągu kilkunastu dni rozbiła wojska pakistańskie w Pakistanie Wschodnim. Po przekształceniu Pakistanu Wschodniego w Bangladesz prezydent Pakistanu Zulfikar Ali Bhutto i premier Indii Indira Gandhi podpisali w Shimli umowę, zgodnie z którą ustalono w Kaszmirze prowizoryczną granicę pokoju, tzw. Line of Control (LOC).