Wojna persko-turecka (1722–1727)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojna persko-turecka 1722–1727
Wojny persko-tureckie
Ilustracja
Ahmed III
Czas

1722 - 1727

Miejsce

Gruzja, Armenia i Zakaukazie

Przyczyna

Podbój Persji przez Afgańczyków, konieczność zabezpieczenia wschodniej granicy tureckiej i ochrona sunnitów w Persji przed możliwymi prześladowaniami szyitów.

Strony konfliktu
Persja, za dynastii Hotaki Imperium osmańskie
Dowódcy
Mahmud Chan
Ashraf Khan
Ahmed III
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

Wojna persko-turecka 1722-1727 – jeden z serii konfliktów zbrojnych pomiędzy imperium osmańskim oraz Persją.

Przyczyna[edytuj | edytuj kod]

Turcja skorzystała z tego, że Mahmud Chan, król Afganistanu z dynastii Hotaki podbił wschodnią Persję.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

W latach 1723 - 27 zajęła Gruzję, Azerbejdżan, Kurdystan i Chuzestan. Zrobiła to niemal bez walk, ponieważ Afgańczycy byli zajęci pacyfikowaniem opornych Irańczyków.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Ashraf Khan, ostatni z tej dynastii panujący w Iranie zawarł z Turcją pokój w 1727 roku i uznał się jej lennikiem. Traktat ten został obalony trzy lata później przez wodza szacha Tahmasp II, Nadira Szaha Afszara.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Reychman, Historia Turcji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa 1973, str. 160 - 161
  • Bogdan Składanek, Historia Persji, tom III, wydawnictwo akademickie DIALOG, Warszawa 2007, str. 84 i 96 - 98
  • Emanuel Roztworowski, Historia powszechna wiek XVIII, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1997, str. 240 i 404